top article

Πέμπτη πρωί, λίγες μέρες πριν από την επίσκεψή του στην Αθήνα και στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. Το τελευταίο πράγμα που έχει ποστάρει στο Twitter του είναι μια φωτογραφία από την Καμπούλ. Ο Ρομέν Γαβράς, με ένα τσιγάρο να κρέμεται απ' τα χείλη του, ποζάρει μπροστά σε ένα επιχρυσωμένο βενζινάδικο στη μέση του πουθενά. Το παχύ μούσι και το απείθαρχο σγουρό μαλλί του μοιάζουν να αποτίουν φόρο τιμής στην ντόπια κουλτούρα. Κατά τ' άλλα, τα πάντα σ' αυτή τη φωτογραφία είναι λάθος: Καμπούλ. Τσιγάρο. Τσιγάρο σε βενζινάδικο. Επιχρυσωμένο βενζινάδικο. Η εικόνα θα μπορούσε να μπει εξώφυλλο στο μεγάλο βιβλίο της πολιτικής ανορθογραφίας. Και κατά κάποιο τρόπο, συνοψίζει τη φήμη που ήδη τον ακολουθεί στα 32 του μόλις χρόνια: προκλητικός, αμφιλεγόμενος, enfant terrible. Σε μισή ώρα από τώρα θα ομολογήσει (πολύ πειστικά) ότι δεν ξυπνάει το πρωί με διάθεση να προκαλέσει οποιονδήποτε. Αυτή τη στιγμή, όμως, πρέπει να ξυπνήσει και να σηκώσει το τηλέφωνο που δεν σήκωσε την πρώτη φορά, πριν από δέκα λεπτά.


Καλημέρα. Μήπως είναι πολύ νωρίς; Να τα πούμε λίγο αργότερα;
Η αλήθεια είναι ότι μόλις ξύπνησα, αλλά αργότερα δεν θα έχουμε χρόνο.

Μες στο επόμενο λεπτό ξεκαθαρίζει τα εξής: δεν έχει πιει ακόμα καφέ, άρα δεν σκέφτεται εντελώς καθαρά, άρα μέχρι να αρχίσει το μυαλό του να στροφάρει κανονικά μπορεί οι απαντήσεις του να είναι λίγο ό,τι να 'ναι. Επίσης, έχει μόλις γυρίσει από ταξίδι κι έχει χάσει λίγο την επαφή του με την ελληνική επικαιρότητα. Είναι οι μέρες των συλλήψεων των μελών της Χρυσής Αυγής και η καθημερινότητα της Αθήνας έχει κάτι από την αγριευτική ατμόσφαιρα του Born Free, του βιντεοκλίπ που γύρισε για τη M.I.A. και που χαρακτηρίστηκε από το περιοδικό Time ως το δεύτερο πιο αμφιλεγόμενο όλων των εποχών (το youtube έχει μπλοκάρει τη μετάδοσή του στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο).

Παρακολουθείς αυτά που συμβαίνουν στην Αθήνα;
Ναι, φυσικά. Πάντα παρακολουθώ τι συμβαίνει στην Ελλάδα, αλλά έχω μόλις επιστρέψει από το Αφγανιστάν, οπότε έχω χάσει κάποια πράγματα. Έχω πληροφορηθεί τις συλλήψεις - μέχρι εκεί. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες έχασα κάπως την επαφή μου, αλλά σκοπεύω να ενημερωθώ.

Σε σοκάρει όλη αυτή η βία;
Όχι, σε καμία περίπτωση. Οπουδήποτε υπάρχουν ακραίες καταστάσεις, σαν αυτές που δημιουργούνται τώρα στην Ελλάδα, προκαλούνται ξεσπάσματα βίας. Και εννοείται ότι βία δεν υπάρχει μόνο στους ελληνικούς ή στους γαλλικούς δρόμους. Η βία είναι παντού.

Κατά κάποιο τρόπο, σου έχουν «χρεώσει» τη βία. Σου προσάπτουν ότι τη χρησιμοποιείς υπερβολικά στη δουλειά σου, άλλοτε παρουσιάζοντάς τη σε ωμές εκδοχές κι άλλοτε ως υποβολιμαία συνθήκη.
Η βία υπάρχει γύρω μας. Είναι μια πραγματικότητα. Μπορεί να σε απωθεί, μπορεί να την απεχθάνεσαι, αλλά υπάρχει. Και σε κάποιο βαθμό μπορεί να αποτελέσει και συναρπαστική πρώτη ύλη. Επιπλέον, ο ορισμός της βίας είναι εντελώς υποκειμενικός. Εσύ μπορεί να θεωρείς βίαια τα βιντεοκλίπ μου, αλλά για μένα τα βίντεο της Μπρίτνεϊ Σπίαρς είναι πολύ πιο βίαια. Η αηδιαστική κακογουστιά είναι βία. Η ταινία Λευκός Οίκος: Η Πτώση είναι βία – στον πυρήνα της είναι μια φασιστική ταινία. Στα δικά μου μάτια, τουλάχιστον, ένας καβγάς στο δρόμο δεν συνιστά βία. Η βία είναι αλλού.

Αυτό που κατά βάση του έχουν χρεώσει είναι ότι σχεδόν όλες του οι δουλειές είναι προκλητικές. Ακόμα κι αυτές που αναλαμβάνει εργολαβικά, εκ μέρους πολυεθνικών κολοσσών που θέλουν να διαφημίσουν τα προϊόντα τους. Η περσινή διαφημιστική καμπάνια της Adidas, το «All in», είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ο Γαβράς κατάφερε να στριμώξει στα καρέ της, κάπου ανάμεσα στους κορυφαίους αθλητές του πλανήτη και την Κέιτι Πέρι, μερικούς μπάτσους, κάτι αφιονισμένα σκυλιά και αρκετές ριπές αίματος που λεκιάζουν το ταπί ενός ρινγκ. Παρ' όλα αυτά, οι πολυεθνικοί κολοσσοί συνεχίζουν να του αναθέτουν τη σκηνοθεσία των πανάκριβων διαφημιστικών σποτ τους.

Πόσο δύσκολο είναι να παρουσιάσεις τον Ρόμπερτ Πάτινσον να καπνίζει αρειμανίως σε μια διαφήμιση του Dior;
Με τις διαφημίσεις μού έχει συμβεί το εξής: στην αρχή τις έκανα γιατί δεν είχα λεφτά. Επειδή μου εξασφάλιζαν τους πόρους που χρειαζόμουν για να πληρώνω τα συνεργεία μου και να χρηματοδοτώ τις δικές μου δουλειές. Από ένα σημείο κι έπειτα, όμως, είχα την τύχη να μου αναθέτουν πραγματικά μεγάλες διαφημιστικές καμπάνιες. Εκεί, πλέον, άρχισα να το ευχαριστιέμαι. Αυτές οι δουλειές έχουν μια κινηματογραφική λογική, με ικανοποιούν, οπότε προσπαθώ να τους μεταγγίζω όσα περισσότερα δικά μου στοιχεία μπορώ. Το concept, όμως, δεν το γράφω εγώ – οι ιδέες δεν είναι δικές μου. Οι διαφημίσεις είναι μια δουλειά με πολύ συγκεκριμένους και πολύ αυστηρούς όρους.

Διάβασε τη συνέχεια στο Madame Figaro Νοεμβρίου


Ιανουάριος 2017

Υποδεχόμαστε με στυλ τη νέα χρονιά!

Από το Περιοδικό

The Editor's Blog Σάββατο 23.12.2017

The Editor's Blog: Big little truths

Κατ’ ουσία, η πρώτη μέρα του χρόνου έχει πάντα, όπως και όλα τα σημαντικά θέματα στη ζωή μας, την αξία που εμείς της δίνουμε

Shopping Παρασκευή 22.12.2017

MF Editorial: Μetamorphosis

H Eυαγγελία Αραβανή μεταμορφώνεται για τη Madame Figaro σε Ωραία της Ημέρας

>