Παρασκευή, 18 Μαϊου 2012

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΜΙΝΙΜΑΛΙΣΜΟΣ

«
»

Καθαρές γραμμές, ανοιχτοί χώροι και μοντέρνα έπιπλα γνωστών σχεδιαστών αναδεικνύονται μέσα από τη λευκή αφαιρετική αισθητική μιας ιστορικής κατοικίας στο Μόναχο.
Από την Diana Salevourakis

Χτισμένο το 1912, το ιστορικό κτίριο όπου βρίσκεται το διαμέρισμα της Barbara Muller είναι ένα από τα λίγα δείγματα της βαυαρικής αρχιτεκτονικής του promoterism στυλ (1870-1914). «Το κίνημα του promoterism υποκινούσε την κοινωνική συμμετοχή των κατοίκων σε διαφορετικούς κοινόχρηστους χώρους» εξηγεί η Barbara. «Η πολυκατοικία μας, για παράδειγμα, συμπεριλαμβάνει μια εξωτερική κεντρική αυλή με δέντρα, πάγκους και σιντριβάνια, καθώς και ένα spa και ένα μεγάλο υπόγειο πάρκινγκ, τα οποία χρησιμοποιούνται απ’ όλους τους ιδιοκτήτες και τους ενοικιαστές των 88 διαμερισμάτων» συμπληρώνει. Το κτίριο των ιδιωτικών κατοικιών, το οποίο στέγαζε κάποτε τα κεντρικά γραφεία του Υπουργείου Εργασίας του Μονάχου, βρίσκεται στη περιοχή του Glockenbach, κοντά στο κέντρο της πόλης και απέναντι από τις πύλες του Sendfinger παλιό νεκροταφείο (όπου είναι θαμμένοι πολλοί γνωστοί αρχιτέκτονες, ζωγράφοι και ηθοποιοί) που πλέον λειτουργεί ως δημοφιλές δημόσιο πάρκο.

«Στο πολυώροφο κτίριο όπου ζω», περιγράφει η Barbara, «οι δύο τελευταίοι όροφοι ήταν αποθήκες, οι οποίες μετατράπηκαν σε διαμερίσματα μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Πολλά από τα σπίτια στο Μόναχο, που ήταν ήδη μισογκρεμισμένα από τις βόμβες, κατεδαφίστηκαν, με αποτέλεσμα ο κόσμος να μην έχει πού να μείνει». Οι κυριότεροι λόγοι για τους οποίους αγόρασε το διαμέρισμα το 2007 ήταν τα πανύψηλα δένδρα του πάρκου, η αδυναμία που έχει για τα ιστορικά κτίρια και «η εκκεντρική, αλλά συγχρόνως μινιμαλιστική διαρρύθμιση και διακόσμηση του Philippe Starck, που ανέλαβε την ανακαίνιση του κτιρίου για την εταιρεία Yoo».

Το δωμάτιο που σήμερα αποτελεί επέκταση του κύριου καθιστικού ήταν παλιά χειμερινός κήπος-μπαλκόνι του ιστορικού κτιρίου, χωρίς θέρμανση, με γυάλινες πόρτες να το διαχωρίζουν από το υπόλοιπο διαμέρισμα. Αναγκαστικά αφαιρέθηκαν διάφορες πόρτες και τοίχοι και ανοίχτηκαν παράθυρα για να εισέρχεται άπλετο φυσικό φως στο χώρο. Ο Starck διατήρησε τις διακοσμητικές κορνίζες στα ψηλοτάβανα δωμάτια (ύψους 3,9 μ.) και τα παρκέ ξύλινα πατώματα, όπου μπορούσε.

Η διακόσμηση συμπεριλαμβάνει κρυστάλλινους πολυελαίους παντού, πανέμορφους βενετσιάνικους καθρέφτες, ταπετσαρίες τοίχων που απεικονίζουν γνωστούς κλασικούς πίνακες ζωγραφικής, βρύσες και εγκαταστάσεις μπάνιου της Axor Starck και υψηλή τεχνολογία για να μπορείς να ανοίγεις την τηλεόραση, να ρυθμίζεις τα φώτα ή να παίζεις DVD με το πάτημα ενός μόνο κουμπιού.

Το λευκό χρώμα και η λιτή διακόσμηση χαρακτηρίζουν το σπίτι. «Απέφυγα τα πολλά έπιπλα για να μπορεί κανείς να θαυμάσει ανενόχλητος τον πολύχρωμο φωτισμό, καθώς και τα διάφορα συλλεκτικά έπιπλά μου» δηλώνει η Barbara, η οποία πιστεύει ότι στη διαμόρφωση του σπιτιού δεν χρειάζεται να ακολουθεί κανείς τη μόδα, αλλά να εφαρμόζει τις αξίες που εκφράζουν την προσωπικότητά του. Η ίδια επιδιώκει πάντα τη λειτουργικότητα γιατί ταιριάζει απόλυτα με το χαρακτήρα της.

To ξύλο, το δέρμα και τα μαλακά υφάσματα συνδυάζονται άρτια σε ένα χώρο που αποτελεί μοναδικό παράδειγμα της διαχρονικότητας του απλού, του λευκού και του γερμανικού μινιμαλισμού.