ΚΑΙ ΣΤΑ ΨΗΛΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΧΑΜΗΛΑ

Θέλεις να ξεχωρίζεις από τη μάζα; Μάθε να συνδυάζεις έξυπνα στο λαϊφστάιλ σου και τα φτηνά και τα ακριβά, και τα ψηλά και τα χαμηλά. Η νέα τάση είναι η ακομπλεξάριστη αυθεντικότητα. Και το αυθεντικό βρίσκεται μέσα σε όλα τα άκρα. Από τον Δημήτρη Βραχνό

Η γιαγιά μου έλεγε κάποτε: «Οι πλούσιοι με τους πλούσιους και οι φτωχοί με τους φτωχούς». Για να καταλάβεις, ήταν σαν κι αυτή της γνωστής διαφήμισης, που ρωτά το μουστακαλή εργάτη «τίνος είσ’ εσύ;». Κανονική γιαγιά, δηλαδή. Ούτε περιοδικά διάβαζε, ούτε δούλευε ως creative director σε έναν ντιζαϊνάτο σταύλο. Φαντάσου, λοιπόν, το σοκ που θα πάθαινε η καημένη, αν η γειτόνισσά της κυρα-Νικολέτα άφηνε το κέντημα στο πεζούλι, έβαζε το ριγέ παντελόνι του μακαρίτη, ένα στενό λευκό πουκάμισο κι ένα vintage σεγκούνι, κι έτρεχε για να προλάβει τη δεξίωση του Νομάρχη, προκειμένου να πίνει όλη νύχτα free σαμπάνια με την ελίτ της τοπικής κοινωνίας. Αν και το παράδειγμα είναι κάπως τραβηγμένο, θεωρώ ότι αντίστοιχες περιπτώσεις του σήμερα δεν μας κάνουν και τόσο μεγάλη εντύπωση. Όλο και περισσότεροι πλέον αναιρούμε την ταξική μας θέση και φλερτάρουμε πότε με τον Μπίθουλα και πότε με τις Βερσαλίες. Πότε με τον Προυστ και πότε με τον περιοδεύοντα θίασο «επωνύμων» στο νεανικό δελτίο του Star. Υιοθετούμε, δηλαδή, αντιγράφουμε ή απλά δανειζόμαστε στοιχεία από τα εκατέρωθεν οικονομικά και μορφωτικά στρώματα, για να δηλώσουμε το πόσο ξεχωριστοί -και αταξικά σνομπ- είμαστε.

Κάποιοι το ένα καλοκαίρι πηγαίνουν Μύκονο και το παίζουν πάμπλουτοι, ενώ το άλλο καλοκαίρι μεταμφιέζονται σε χίπηδες και κατασκηνώνουν στη Γαύδο. Κάποιοι, από την άλλη, πηγαίνουν στην Αράχοβα για σκι τάχα μου δήθεν, μόνο που ξέχασαν μια μικρή λεπτομέρεια: δεν ξέρουν να κάνουν σκι. Κουλτουριάρηδες βλέπουν με μανία το τηλεοπτικό σκουπιδαριό της κάθε σεζόν, αλλά για να μην έχουν ενοχές, το βαφτίζουν camp. Διάφορες ψαγμένες (συνήθως διαφημίστριες και στυλίστριες) λατρεύουν να ψωνίζουν ρούχα από τη λαϊκή και να τα στολίσουν με πανάκριβες πινελιές που αγόρασαν το προηγούμενο Σάββατο στη Βουκουρεστίου. Διακοσμητές επαναφέρουν τα σεμέν της μαμάς και τους κιτς πολυελαίους για να τους συνδυάσουν με ένα σούπερ ντιζαϊνάτο καναπέ. Κάποιοι άλλοι δεν βγαίνουν ποτέ έξω αλλά ξεκοκαλίζουν το Αθηνόραμα για να ξέρουν ποιο εστιατόριο πήρε Χρυσό Σκούφο. Στις μέρες μας ζούμε ένα ταξικό σημειολογικό μπουρδούκλωμα, που δεν έχει τέλος. Αν θέλεις να κάνεις την έξυπνη, βέβαια, μπορείς να το πεις και ταξικό fusion. Ακούγεται καλύτερο.