SELF PORTRAIT: ΜΑΡΙΑ ΣΚΟΥΛΑ
Πρωταγωνιστεί στην παράσταση του Εθνικού Θεάτρου Περικλής σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά και στην ταινία Ο Παράδεισος του Παναγιώτη Φαφούτη. Με κάθε της συνεργασία, η Μαρία Σκουλά δικαιώνει όσους τη θεωρούν μία από τις καλύτερες Ελληνίδες ηθοποιούς. Πάντως η ίδια περιμένει τη στιγμή που δεν θα έχει να αποδείξει τίποτα σε κανέναν. Από τον Αντώνη Κυριαζάνο.
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ δεν υπάρχει πια η αγωνία των πρώτων χρόνων. Το πέρασμα ανάμεσα στην καθημερινότητα και στη θεατρική σκηνή γίνεται πλέον με ήπιο τρόπο, η απόσταση ανάμεσά τους δεν είναι μεγάλη - και τα δύο έχουν έρθει κοντά.
ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ της ζωής μου. Παλαιότερα τα ξεχώριζα, καθώς θεωρούσα ότι είναι κάτι το διαφορετικό. Τώρα όχι. Η εμπειρία μου δίνει δύναμη, με καθησυχάζει. Με τα χρόνια σε οδηγεί στη στιγμή που δεν έχεις πια να αποδείξεις τίποτε και σε κανέναν. Εύχομαι να συμβεί και σε μένα. Το περιμένω. Τότε όλα θα είναι φωτεινά.
ΟΤΑΝ ΜΕ ΡΩΤΑΕΙ Η ΚΟΡΗ ΜΟΥ τι κάνω στο θέατρο, της απαντάω ότι λέμε παραμύθια, ότι αφηγούμαστε ιστορίες. Πλέον έτσι βλέπω το θέατρο. Νεότερη το ένιωθα διαφορετικά. Το υλικό μου ήμουν εγώ. Τώρα είμαι εγώ και ο θεατής. Έγινε σημαντικός, με κάποιον τρόπο συμμετέχει κι αυτός στην παράσταση. Και όταν δεν συμμετέχει, ξέρω πως υπάρχει πρόβλημα.
Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΗ μεγάλα γεγονότα. Αυτά που σου αλλάζουν τη ζωή ξαφνικά στρέφοντάς την προς άλλη κατεύθυνση. Ακόμη και μια μικρή πράξη μπορεί να το κάνει και σε εμένα συνέβη αυτό πρόσφατα. Μια ελάχιστη χειρονομία κάποιου μου καθάρισε τον ορίζοντα, μου άλλαξε την πορεία. Με ελάφρυνε. Και αυτό είναι πολύτιμο, επειδή εγώ νιώθω βαριά.
ΟΤΑΝ ΚΟΙΤΑΖΩ ΠΙΣΩ, βλέπω περισσότερο τα κομμάτια της προσωπικής μου ζωής και λιγότερο το θέατρο, τα χειροκροτήματα, τους ρόλους, τις παραστάσεις. Βλέπω την ίδια τη ζωή μου και την εμπειρία της. Και τη νιώθω τεράστια. Σαν να έχω ζήσει τρεις ζωές.
ΜΕ ΤΟ «ΤΩΡΑ» δεν τα πηγαίνω καλά. Το δουλεύω όμως. Ίσως γι' αυτό και διάλεξα αυτήν τη δουλειά. Η παράσταση μπορεί να συμβαίνει εδώ και τώρα, το έργο όμως έρχεται από το παρελθόν. Γραμμένο πριν από 200 χρόνια ή χτες, είναι παρελθόν.
ΜΙΚΡΗ, ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΓΙΝΩ δημοσιογράφος ή αρχαιολόγος. Μου άρεσε η αναζήτηση, η έρευνα, να βρίσκω πράγματα, να τα αποκαλύπτω. Μια αγαπημένη καθηγήτρια όμως ήξερε καλύτερα: «Μαρία, εσύ θα γίνεις ηθοποιός» μου είπε. Κάποιος άλλος ήξερε καλύτερα για μένα.
ΣΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ ΗΜΟΥΝ ΣΙΩΠΗΛΗ, ντρεπόμουν. Έφυγα όμως από το Ηράκλειο και ήρθα στην Αθήνα για να σπουδάσω ηθοποιός. Αυτό το άλμα έδειξε τη δύναμή μου, την ενέργεια που είχα μαζέψει όλα αυτά τα χρόνια. Ήταν τα παιδικά μου χρόνια που με οδήγησαν εδώ. Και αυτό το άλμα ήταν η μόνη επανάσταση που έκανα στη ζωή μου.
ΜΟΥ ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΣΥΧΝΑ τη διαδρομή μου στο θέατρο, τις συνεργασίες μου με τους πολύ σημαντικούς σκηνοθέτες και ηθοποιούς, τους ρόλους μου. Δεν ξέρω πώς έγινε. Ό,τι ερχόταν το ακολουθούσα. Ελάχιστες φορές είχα να διαλέξω ανάμεσα σε δύο προτάσεις. Ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει πώς έγινε αυτή η διαδρομή. Εύχομαι πάντως να συνεχιστεί.
ΕΚΑΝΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ, υπάρχει όμως ακόμη κάτι που δεν το έχω κάνει. Κάτι έχει μείνει από τα όνειρα που γέμισαν τη διαδρομή Ηράκλειο-Αθήνα. Δεν ξέρω τι ακριβώς είναι, όμως θα το βρω και θα το κάνω, δεν υπάρχει περίπτωση. Αλλιώς θα με τρώει.
ΔΙΔΑΣΚΟΜΑΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ. Από το παιδί μου, τους φίλους μου, τους ανθρώπους που δουλεύω. Παρατηρώ εξαντλητικά τους πάντες γύρω μου. Και μαθαίνω. Και όταν θαυμάζω συναδέλφους, είναι επειδή έχουν κάτι που θέλω να το μάθω κι εγώ.
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΚΟΜΜΑΤΙΑ. Ο πραγματικός και ο φανταστικός. Κόσμος μου είναι το σπίτι μου με την κόρη μου, είναι ό,τι υπάρχει γύρω μου, στο δρόμο, στην Αθήνα, που μ' αρέσει να την ανακαλύπτω και να την παρατηρώ να αλλάζει όπως αλλάζω κι εγώ.
Ο ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΜΟΥ έχει πολλά ταξίδια, παντού. Να διασχίζω θάλασσες, να πηγαίνω μακριά. Έχει πολύ χορό, μ' αρέσει να χορεύω. Σ' αυτό τον κόσμο είμαι πάντα νέα, δεν θέλω να μεγαλώσω.
Η ΤΕΧΝΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ από μια διδαχή. Είναι μια έκφραση του κόσμου, ένας τρόπος να εκτονώνεται η ζωή.
Βιογραφικό σημείωμα
Η Μαρία Σκουλά γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο της Κρήτης. Αποφοίτησε το 1993 από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και συνεργάστηκε με μερικούς από τους πιο σημαντικούς Έλληνες και ξένους σκηνοθέτες: Τσιάνος, Βογιατζής, Μαρμαρινός, Χουβαρδάς, Μοσχόπουλος, Κ. Χένκελ, Μ. Φον Χένινγκ, Λίλο Μπάουρ. Ερμήνευσε ρόλους αρχαίας τραγωδίας στην Επίδαυρο, αλλά και Μολιέρο, Γκέτε, Σέξπιρ, Λέσινγκ, Τσέχοφ, Ουίλιαμς, ενώ συμμετείχε σε πολλά νεοελληνικά θεατρικά έργα.
Η μόνη τηλεοπτική της εμφάνιση έγινε στα Ψάθινα Καπέλα της Μαργαρίτας Λυμπεράκη, σε σκηνοθεσία Γ. Λαπατά. Ο Παράδεισος του Παναγιώτη Φαφούτη, που βγαίνει στις αίθουσες στις 26/1, είναι η ένατη ταινία της. Η παράσταση Περικλής στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου θα παίζεται μέχρι τις 26/2.
