ΣΗΜΕΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ
The windmills of your mind. Αφιέρωσα αυτό το τραγούδι σε ένα φίλο. Του αφιέρωσα την εκδοχή του Βασιλικού που υπεραγαπώ. Και αναρωτήθηκε γιατί πιστεύω ότι του ταιριάζει.
Να γιατί:
α) Διότι στο μυαλό του φυσάει –θαρρείς πάντα– δροσερός αέρας που κάνει φύλλα και κύτταρα να θροϊζουν.
β) Διότι η ζωή του μοιάζει με ολοφώτιστο καρουσέλ, από εκείνα στο Παρίσι με τα χρωματιστά αλογάκια και τη σχεδόν παιδική μουσική.
γ) Διότι όποτε τον συναντώ –και δεν είναι συχνά– η δική μου ζωή μοιάζει με carnaval balloon.
Έγραψα την περασμένη εβδομάδα για τους ανθρώπους με την εσωτερική φλόγα. Και τώρα γράφω για εκείνους που δεν ξέρουν ότι την έχουν, αλλά τη βλέπουμε εμείς μέσα σε αυτούς. Δεν μπορεί να είναι μόνο τα δικά μας μάτια, ούτε μόνο η δική μας ανάγκη ή επιθυμία ή... Είναι επειδή υπάρχει η φλόγα αντικειμενικά. Είναι επειδή ίσως μεγαλώνει και θεριεύει στα μάτια του σωστού ανθρώπου.
Πώς μετράτε εσείς την τύχη στη ζωή σας; Με λεφτά; Με αριθμούς; Με ακίνητα; Εγώ την μετράω με ανθρώπους. Και από αυτή την άποψη είμαι ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο!
The windmills of your mind
Round, like a circle in a spiral
Like a wheel within a wheel.
Never ending or beginning,
On an ever spinning wheel
Like a snowball down a mountain
Or a carnaval balloon
Like a carousell that's turning
Running rings around the moon
Like a clock whose hands are sweeping
Past the minutes on it's face
And the world is like an apple
Whirling silently in space
Like the circles that you find
In the windmills of your mind
Like a tunnel that you follow
To a tunnel of it's own
Down a hollow to a cavern
Where the sun has never shone
Like a door that keeps revolving
In a half forgotten dream
Or the ripples from a pebble
Someone tosses in a stream.
Like a clock whose hands are sweeping
Past the minutes on it's face
And the world is like an apple
Whirling silently in space
Like the circles that you find
In the windmills of your mind
Keys that jingle in your pocket
Words that jangle your head
Why did summer go so quickly
Was it something that I said
Lovers walking allong the shore,
Leave their footprints in the sand
Was the sound of distant drumming
Just the fingers of your hand
Pictures hanging in a hallway
And a fragment of this song
Half remembered names and faces
But to whom do they belong
When you knew that it was over
Were you suddenly aware
That the autumn leaves were turning
To the color of her hair
Like a circle in a spiral
Like a wheel within a wheel
Never ending or beginning,
On an ever spinning wheel
As the images unwind
Like the circle that you find
In the windmills of your mind
Pictures hanging in a hallway
And the fragment of this song
Half remembered names and faces
But to whom do they belong
When you knew that it was over
Were you suddenly aware
That the autumn leaves were turning
To the color of her hair
Like a circle in a spiral
Like a wheel within a wheel
Never ending or beginning,
On an ever spinning wheel
As the images unwind
Like the circles that you find
In the windmills of your mind
ΣΤΕΛΛΑ ΡΑΠΤΗ Θα τα λέμε και στο Twitter@stellaMFigaro
