top article
Δεν είχαν έρθει ποτέ να δουν από κοντά πως μοιάζει η πόλη μας. Ίσως τίποτα πλάνα στις ειδήσεις σχετικά με την κρίση και κανένα ντοκιμαντέρ με την Ακρόπολη, αλλά μέχρι εκεί...

Και τα υλικά που τους έστειλαν για να εμπνευστούν δεν ήταν οπτικά ερεθίσματα, αλλά σοφά μελετημένα σπαράγματα από τις άλλες (συν)αισθήσεις, τις πιο μυσταγωγικές. Ένα μικρούτσικο ποίημα του Σεφέρη κι ένα τραγούδι του Χατζιδάκι ήταν οι ρομαντικές, μελαγχολικές μνήμες από το παρελθόν. Το «2» του Κωνσταντίνου Βήτα και δυο κεφάλαια από ένα βιβλίο του Πέτρου Μάρκαρη ήταν το «τώρα» (έτσι αφηρημένα). Δώδεκα αρχεία ήχων της πόλης αποτέλεσαν ντοκουμέντα για τη ζωή που εδώ κινείται έντονα. Και μια συνταγή για γεμιστά από το πάνθεον της μεσογειακής γεύσης ήταν νομίζω το πιο σημαντικό clue, αυτό που μάλλον επηρέασε πολλούς καλλιτέχνες να «ζωγραφίσουν» στα έργα τους την Αθήνα πολύχρωμη και ποπ σαν τις ντομάτες και τις πιπεριές.

Φυσικά και είναι η μανιέρα-τεχνοτροπία του καθένα που επιχρωμάτισε την Αθήνα όπως του έκανε κέφι. Όμως, παρόλο που ακόμη και ο επίσημος κατάλογος της έκθεσης γράφει κάπου ότι οι ξένοι μας φαντάζονται αλλιώς, εγώ αυτό το «αλλιώς» δεν το είδα.
Είδα πολλές γεωμετρικές γραμμές, που αλήθεια έχει η αθηναϊκή πολυκατοικία, ο επαναλαμβανόμενος αστικός κάναβος και το πολεοδομικό τετράγωνο. Είδα εκρήξεις χρώματος τόσο πληθωρικές όσο η καθημερινή έκπληξη έτσι και αφεθείς στο αναπάντεχο ψυχεδελικό trip που σε βάζε ιμια συναρπαστική μητρόπολη σαν τη δική μας. Είδα μια wallpaper αισθητική εδώ και μια Βομβάη παραπέρα, που αν τα βάλεις στο μίξερ αυτά τα δύο δεν έχεις πιο Αθήνα… Είδα ένα εξιδανικευμένο παρελθόν να συγκρούεται-συνυπάρχει με ένα urban-pop παρόν,το οποίο εν πολλοίς μοιάζει με το χαρακτηριστικό λατρεμένο κιτς του Λος Άντζελες. Και είδα ταυτόχρονα μελαγχολία και χαρά, μια χαρμολύπη που είναι στο DNA μας.

Talk about Town | Είναι η Αθήνα μια πόλη εξωτική;

Να πάτε να τη δείτε αυτήν την καταπληκτική έκθεση, η οποία μαζί με τις παράλληλες δράσεις που τη συνοδεύουν (αναλυτικά, εδώ), αλλά και τη θέα από τα μεγάλα παράθυρα της Διπλαρείου Σχολής προς το μεγαλειώδες, αλλά παρατημένο κέντρο της πόλης εκεί γύρω από την πλατεία Θεάτρου, είναι μια πραγματικά συγκλονιστική εμπειρία. Και ίσως έτσι, μέσα από τα μάτια των ξένων, μπορεί να αλλάξει ο τρόπος που βλέπουμε κι εμείς την Αθήνα μας όταν μυωπικά εστιάζουμε στο «λίγο» της και αγνοούμε το πληθωρικό, τεράστιο, καμιά φορά υπερβολικό «πολύ» της.

Ακολουθήστε τον Δημήτρη Τσακούμη όπου κι αν πηγαίνει DImitrisGoes.

Σχετικά άρθρα:
Talk about Town


Ιανουάριος 2017

Υποδεχόμαστε με στυλ τη νέα χρονιά!

Από το Περιοδικό

The Editor's Blog Σάββατο 23.12.2017

The Editor's Blog: Big little truths

Κατ’ ουσία, η πρώτη μέρα του χρόνου έχει πάντα, όπως και όλα τα σημαντικά θέματα στη ζωή μας, την αξία που εμείς της δίνουμε

Shopping Παρασκευή 22.12.2017

MF Editorial: Μetamorphosis

H Eυαγγελία Αραβανή μεταμορφώνεται για τη Madame Figaro σε Ωραία της Ημέρας

Συνεντεύξεις Τρίτη 10.10.2017

MF Mούσα: Ιρίνα Σάικ

Η Ρωσίδα καλλονή ποζάρει στο φακό του Mario Testino για την καμπάνια της Intimissimi. H Madame Figaro ρίχνει μια ματιά στο backstage και μιλά αποκλειστικά μαζί της

>