top article

Σίγουρα, δεν μένει ίδιος όπως τον ζούμε την υπόλοιπη χρονιά. Tέλος του χρόνου αρχή του επόμενου, κάνεις ένα γρήγορο, συνήθως τσαπατσούλικο απολογισμό (συστολή) και μετά πέφτεις με τα μούτρα στη λίστα με τις αποφάσεις για τη νέα χρονιά (διαστολή). Αργά και βασανιστικά προσθέτεις στόχους.

- Να διαβάζω περισσότερο.
- Να περπατάω πιο σιγά, να οδηγώ πιο σιγά, να μην βιάζομαι πάντα.
- Να χαμογελάω περισσότερο με ό,τι μου συμβαίνει.
- Να νιώθω τουλάχιστον ΟΚ με τις επιλογές μου.
- Να ακούω περισσότερο και καλύτερα τα παιδιά μου.
- Να παρατηρώ τον σύντροφό μου.
- Να στέκομαι και να παρατηρώ γενικά.
- Να είμαι πιο επιεικής με τον εαυτό μου.
- Επίσης, να τον ανεβάσω μια βαθμίδα παραπάνω στη λίστα των προτεραιοτήτων μου.

Δεν υπάρχει μυστικό επιτυχίας, φιλενάδα μου. Δεν υπάρχουν πράγματα που τα κάνεις και ξαφνικά γίνεσαι/νιώθεις πιο ευτυχισμένη. Αυτά τα ανακαλύπτεις αργά και βασανιστικά στον διεσταλμένο προσωπικό σου χρόνο, κάπου κοντά στα 35.
Εκτός κι αν είσαι τυχερή κι η ζωή σ’ έχει φέρει κοντά σε εκείνον τον σοφό που θα σου μιλήσει για τις ασκήσεις ευγνωμοσύνης: ξέρεις, αυτό που το πρωί ξυπνάς συννεφιασμένος. αλλά η πρώτη άσκηση (το ότι βλέπεις το φως της μέρας κι ακούς το γέλιο ή την γκρίνια των παιδιών σου) σε επαναφέρει σε μια πραγματικότητα: τη δική σου, που μπορεί να μοιάζει σκληρή, αλλά δεν είναι ασήκωτη, αβάσταχτη. Που μπορεί να θυμίζει ορθοπεταλιά σε κακοτράχαλη ανηφόρα ή ακόμα και τυφλή ξέφρενη πορεία σε κατηφορική πλαγιά. Όμως είναι μια πορεία που ελπίζεις ότι μπορείς να διορθώσεις και αξίζει να παλέψεις γι’ αυτό. Οπότε, ακούγεται τρελά παλιομοδίτικο σαν κάτι που θα 'λεγε η γιαγιά μου: «Να λες ευχαριστώ για όσα έχεις», αλλά για έλα σκέψου το λίγο καλύτερα, γιατί ό,τι κάνεις, ό,τι είσαι, ό,τι ζεις, μπορεί να μην αλλάζουνε τον κόσμο, αλλά εξακολουθούν να είναι σημαντικά. Είναι σημαντικά για σένα.

Κι αφού τα γράφω, θα τα κάνω κιόλας και θα μπω με φόρα στο 2015 αγκαλιά με όλους όσους αγαπώ, ευγνώμων για τους φίλους, την οικογένεια, τους συνεργάτες και τα δώρα που λαμβάνω από τη ζωή καθημερινά.

«Stay hungry, stay foolish» είπε κάποτε ο Steve Jobs. Και νομίζω ότι ήθελε να πει κάτι σαν αυτό: «Οι δεν-έχει-ξαναγίνει-ποτέ-αυτό-ιδέες είναι που κάνουν τη γη να κινείται. Το να σκέφτεσαι big, είναι το μόνο πειστικό όραμα: ένα σχέδιο για το παρόν σου, που δεν θα υπονομεύει το μέλλον σου».


Σχετικά άρθρα:
The Editor's Blog

Ιανουάριος 2017

Υποδεχόμαστε με στυλ τη νέα χρονιά!

Από το Περιοδικό

The Editor's Blog Σάββατο 23.12.2017

The Editor's Blog: Big little truths

Κατ’ ουσία, η πρώτη μέρα του χρόνου έχει πάντα, όπως και όλα τα σημαντικά θέματα στη ζωή μας, την αξία που εμείς της δίνουμε

Shopping Παρασκευή 22.12.2017

MF Editorial: Μetamorphosis

H Eυαγγελία Αραβανή μεταμορφώνεται για τη Madame Figaro σε Ωραία της Ημέρας

>