top article

Αντί για ένα ακόμα κείμενο επικαιρότητας, θα ήθελα να κλείσω τη χρονιά μοιραζόμενη μαζί σας την ιστορία, που μόλις έμαθα, μιας γυναίκας συγγραφέως, Γερμανίδας.

Αφορμή για την επιλογή αυτή όμως ήταν ένα video game.

Η ύπαρξή του μου έγινε γνωστή προσφάτως μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Λέγεται: Άουσβιτς.  Σε αυτό το ντροπιαστικό "παιχνίδι" καλούνται οι παίκτες να υποδυθούν τους Εβραίους στο Άουσβιτς που προσπαθούν να δραπετεύσουν από το στρατόπεδο συγκέντρωσης! Μάλιστα στην πλατφόρμα του παιχνιδιού καλούν τους παίκτες να αποδράσουν "πριν γίνετε κι εσείς στάχτη". Δεν θα ήθελα να αναφερθώ όμως άλλο σε αυτό το "παιχνίδι". Είναι αυτονόητη η οργή μου, όπως είναι και δική σας.

Ίρμγκαρντ Κόυν, η γυναίκα που μήνυσε τη Γκεστάπο

Όμως, αντί για ένα ακόμα σχόλιο, θα ήθελα να σας διηγηθώ την ιστορία της Ίρμγκαρντ Κόυν (Irmgard Keun). Το όνομά της το πρωτοάκουσα διαβάζοντας το βιβλίο "Οστάνδη 1936" του Φόλκερ Βάιντερμαν (εκδόσεις Άγρα), ένα ιστορικό μυθιστόρημα που αφορά τη συνάντηση στην Οστάνδη του Βελγίου δυο μεγάλων, εξόριστων από το ναζιστικό καθεστώς, αυστριακών συγγραφέων του Στέφαν Τσβάιχ και του Γιόζεφ Ροτ, το καλοκαίρι του 1936, τότε που η "μεγάλη αναστάτωση θα υποχωρούσε γρήγορα, αφήνοντας στη θέση της τη Μεγάλη Σιωπή" όπως γράφει ο συγγραφέας.

Η Ίρμγκαρντ Κόυν γεννήθηκε στο Βερολίνο το 1905. Σε ηλικία μόλις 27 χρονών είναι μία από τις πλέον διάσημες συγγραφείς του Βερολίνου. Κάνει το δυναμικό ντεμπούτο της με το βιβλίο "Το Μεταξωτό Κορίτσι" (The Artificial Silk Girl), το 1932.

Όπως γράφουν οι κριτικοί που πολύ πρόσφατα ανακαλύπτουν το έργο της: πριν από το "Sex and the City" και πριν το "Ημερολόγιο της Bridget Jones",  υπήρξε το "Μεταξωτό Κορίτσι".

Το βιβλίο είναι το ημερολόγιο της Ντόρις, μιας όμορφης δεκαεννιάχρονης στη δημοκρατία της Βαϊμάρης, που αναζητά να ζήσει μια κοσμοπολίτικη ζωή στα σαλόνια της εποχής.

irmgard keun

Το 1933 τα βιβλία της απαγορεύονται από το ναζιστικό καθεστώς και καταστρέφονται τα αντίτυπα, μαζί με πολλών άλλων σπουδαίων συγγραφέων. Τα βιβλία της απαγορεύονται εξαιτίας του πρωτοποριακού και κοσμοπολίτικου ύφους της, καθώς θεωρήθηκε πως απειλούν το Γ΄Ράιχ.  

Όμως η Ίρμγκαρντ Κόυν δεν το βάζει κάτω και κάνει κάτι που κανένας άλλος δεν είχε τολμήσει, ίσως γιατί γνώριζε, όπως και η ίδια άλλωστε, τη ματαιότητα αυτής της πράξης: Μηνύει το ναζιστικό καθεστώς για την απαγόρευση και καταστροφή των βιβλίων της. "Υπόθεση Κόυν εναντίον υπουργείου Προπαγάνδας". Η Ίρμγκαρντ Κόυν απαιτεί από το ναζιστικό καθεστώς να της δώσουν ένα σοβαρό λόγο για την απαγόρευση των βιβλίων της καθώς και αποζημίωση για τα κατασχεθέντα βιβλία. Η αντιδικία  της με τη Γκεστάπο φυσικά βαίνει άκαρπη.

Η Ίρμγκαρντ Κόυν φεύγει αυτοεξόριστη από τη Γερμανία το 1936 και γράφει το "Μετά τα μεσάνυχτα" (After Midnight). Η ηρωίδα, η Σάννα, ζει στην Φρανκφούρτη και παρακολουθεί τη χώρα της να τρελαίνεται στους ρυθμούς του Τρίτου Ράιχ, να χάνει κάθε ίχνος λογικής και να γίνεται εξαιρετικά επικίνδυνη για όποιον πει τη λάθος φράση τη λάθος στιγμή.  Στην εξορία, και συγκεκριμένα στην Οστάνδη του Βελγίου, θα συναντήσει τον σπουδαίο Εβραίο αυστριακό συγγραφέα Γιόζεφ Ροτ, εξόριστος κι αυτός, και για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα αποτελούν ζευγάρι περιπλανόμενο σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Ο Ροτ θα πεθάνει λίγο αργότερα, το 1939, σε ηλικία 45 χρόνων.

irmgard keun

Η περιπλάνηση της Ίρμγκαρντ Κόυν θα συνεχιστεί από χώρα σε χώρα ώσπου ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος την βρίσκει στην Ολλανδία.  Μη μπορώντας να βρει τρόπο να φύγει από την Ευρώπη, όταν πια η Ολλανδία έπεσε, επινοεί την αυτοκτονία της. Διαδίδει τη φήμη της αυτοκτονίας της και καταφέρνει να αλλάξει το όνομα στο διαβατήριο της σε Charlotte Tralow. Έτσι κατορθώνει να επιστρέψει το 1940 στο πατρικό της στην Κολονία όπου ζει μόνη μέσα στη σιωπή και άπορη για τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής της, συνεχίζοντας πάντα να γράφει. Έως τα τέλη της δεκαετίας του ‘70 όπου η Γερμανία την ξαναανακαλύπτει. Πέθανε λίγα χρόνια αργότερα, το 1982. Το αγγλόφωνο κοινό θα την ανακαλύψει πολύ αργότερα. Μόλις το 2011. Στην Ελλάδα τα βιβλία της δεν έχουν ακόμα μεταφραστεί.

Θεώρησα την ιστορία αρκετά σημαντική για να την μοιραστώ μαζί σας, αντί για ευχές για τη νέα χρονιά.

Η Ιστορία άλλωστε διδάσκει και καλό είναι να αναζητάμε ιστορίες ανθρώπων που έζησαν σε μια περίοδο που έχει ομοιότητες ως προς την αυτοκαταστροφική τυφλότητα με τα χρόνια που ζούμε.

Καλή χρονιά!

*Η Αφροδίτη Αλ Σάλεχ σπούδασε Ψυχολογία (ΑΠΘ), Θέατρο (ΒΕΑΚΗ) και Πολιτικές Επιστήμες (ΕΚΠΑ), ενώ έκανε το μεταπτυχιακό της με διπλωματική "Κέντρο της Αθήνας - Μια έκθεση στο φόβο και στην πόλωση", στο City University of London. Τα βιβλία της, "Το μάτι της λίμνης" και "Ο Βεσάρος" έχουν εκδοθεί από τις εκδόσεις ΕΣΤΙΑ και ΩΚΕΑΝΙΔΑ αντίστοιχα. Αρθρογραφεί στο Capital.gr

Ιανουάριος 2017

Υποδεχόμαστε με στυλ τη νέα χρονιά!

Από το Περιοδικό

Συνεντεύξεις Δευτέρα 31.07.2017

MF Cover Story: Atomic Blonde

Στην πρωτη της μεγάλη συνέντευξη ως κυρία Θεοδωρίδη, η Δούκισσα Νομικού μιλά για τη νέα της ζωή και μας συστήνει τον πιο ώριμο και ολοκληρωμένο εαυτό της

The Editor's Blog Πέμπτη 20.07.2017

The Editor's Blog: Splish Splash

" Αυτό είναι το καλό της εποχής: το κατέβασμα της ταχύτητας, δεν μπορείς να κάνεις και πολλά με αυτή τη ζέστη"

Shopping Τετάρτη 12.07.2017

MF Fashion Editorial: By the pool

Athleisure στοιχεία και χρωματικές εντάσεις συναντούν τα σέξι '80s στην πιο επίκαιρη εκδοχή του beachwear.

Shopping Παρασκευή 23.06.2017

MF Fashion Editorial: City Sleek

Σκιά και φως, μαύρο και λευκό. Το αέναο παιχνίδι των δύο βασικών τόνων εξακολουθεί να εκπλήσσει με όπλα το "κοφτερό" tailoring και την απόλυτη ομορφιά του μινιμαλισμού.

>