Photo by David Jon/Getty Images for Warner Bros. Pictures/Ideal Image
Η Milly Alcock ετοιμάζεται να εμφανιστεί ως Supergirl στο νέο DC Universe, όμως πριν καν φτάσει η ταινία στις αίθουσες, βρέθηκε αντιμέτωπη με σχόλια και αντιδράσεις στα social media που επικεντρώνονται περισσότερο στην εμφάνισή της παρά στον ρόλο.
Η Milly Alcock δεν είναι ακόμη η Supergirl που έχει δει το κοινό σε πλήρη ανάπτυξη στη μεγάλη οθόνη, όμως έχει ήδη γίνει αντικείμενο της πιο προβλέψιμης συζήτησης γύρω από τις γυναίκες σε μεγάλα franchises: αν είναι "αρκετά" κάτι. Αρκετά όμορφη, αρκετά σωστή, αρκετά πιστή σε μια εικόνα που ένα μέρος του internet έχει ήδη αποφασίσει πριν καν δει την ταινία.
Η 26χρονη Αυστραλή ηθοποιός, που έγινε ευρύτερα γνωστή ως νεαρή Rhaenyra Targaryen στο "House of the Dragon", έχει αναλάβει τον ρόλο της Kara Zor-El / Supergirl στο νέο DC Universe του James Gunn και του Peter Safran. Η ταινία "Supergirl" έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 26 Ιουνίου 2026, με τη Milly Alcock να πρωταγωνιστεί σε μια ιστορία που, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, θα διαφοροποιείται αισθητά από την πιο φωτεινή, κλασική εικόνα του Superman.
Το ενδιαφέρον, όμως, δεν περιορίζεται στο ίδιο το project. Από τη στιγμή που η Alcock συνδέθηκε με τον ρόλο, μέρος της online συζήτησης μετακινήθηκε γρήγορα από το αν είναι καλή ηθοποιός στο αν "ταιριάζει" οπτικά στη φαντασίωση που κάποιοι έχουν για τη Supergirl.
Το σώμα μιας γυναίκας ως πεδίο σχολιασμού
Η ίδια η Milly Alcock είχε προλάβει σχεδόν να περιγράψει αυτό που θα ακολουθούσε. Σε συνεντεύξεις της για τον ρόλο, μίλησε για το πώς οι γυναίκες σε μεγάλα fan franchises γίνονται αντικείμενο σχολιασμού απλώς και μόνο επειδή υπάρχουν σε αυτόν τον χώρο.
Η φράση της ότι το να υπάρχεις ως γυναίκα σε τέτοιο περιβάλλον είναι ήδη κάτι που οι άνθρωποι νιώθουν άνετα να σχολιάζουν, συμπυκνώνει το πρόβλημα. Δεν μιλάμε απλώς για κριτική γύρω από μια ερμηνεία, ένα σενάριο ή μια κινηματογραφική επιλογή, αλλά για το γνώριμο reflex του διαδικτύου να εξετάζει μια γυναίκα σαν δημόσιο αντικείμενο αξιολόγησης: πρόσωπο, σώμα, ύφος, μαλλιά, κοστούμι, εκφράσεις, ακόμη και το αν εκπληρώνει την ιδέα μιας "σωστής" θηλυκότητας.
Στην περίπτωση της Supergirl, το πράγμα γίνεται ακόμη πιο έντονο επειδή ο χαρακτήρας κουβαλά δεκαετίες comic-book εικόνων, τηλεοπτικών εκδοχών και fan expectations. Όμως το να απαιτείται από μια νέα ηθοποιό να χωρέσει σε μια προκαθορισμένη, συχνά εξιδανικευμένη και αρκετά στενή φαντασίωση δεν είναι αθώο. Είναι το ίδιο μοτίβο που έχουμε δει ξανά με γυναίκες σε fantasy, superhero και sci-fi projects: πριν καν κριθεί η δουλειά τους, κρίνεται το αν "δικαιούνται" να καταλάβουν την εικόνα.
Η συζήτηση που εμφανίζεται κάθε φορά με διαφορετική αφορμή είναι τελικά η ίδια. Ποια γυναίκα θεωρείται αρκετά αποδεκτή για έναν ρόλο που το κοινό έχει ήδη φορτίσει με δικές του προσδοκίες; Και γιατί η απάντηση πρέπει πάντα να περνά πρώτα από την εμφάνιση;
Η Supergirl που θέλει να ξεφύγει από το καλούπι
Το casting της Milly Alcock δεν έγινε τυχαία. Ο James Gunn είχε αναφέρει όταν ανακοινώθηκε η επιλογή της ότι ήταν το πρώτο πρόσωπο που του ήρθε στο μυαλό για τον ρόλο, πολύ πριν ξεκινήσει η επίσημη διαδικασία. Είχε σταθεί στην "αιχμή", τη χάρη και την αυθεντικότητα που έβλεπε σε εκείνη, στοιχεία που θεώρησε σημαντικά για τη νέα εκδοχή της Supergirl.
Αυτή η Supergirl δεν παρουσιάζεται ως απλό αντίγραφο του Superman σε γυναικεία εκδοχή. Η Kara Zor-El έχει διαφορετική διαδρομή, διαφορετικό τραύμα, διαφορετική σχέση με τη δύναμή της. Ο χαρακτήρας, όπως έχει περιγραφεί από τη δημιουργική ομάδα της ταινίας, κουβαλά απώλεια, θυμό, σκληρότητα και μια πιο σκοτεινή εμπειρία από εκείνη του ξαδέλφου της, που μεγάλωσε στη Γη με γονείς που τον προστάτευσαν.
Η Supergirl, ως σύμβολο, ήταν πάντα κάτι περισσότερο από μια ορισμένη εμφάνιση. Ήταν δύναμη, απώλεια, επιβίωση, οργή, ανεξαρτησία και επιμονή.
Αν η Milly Alcock καταφέρει να φέρει αυτά τα στοιχεία στον ρόλο, το αν ανταποκρίνεται σε μια παλιά, στενή και συχνά επιθετική φαντασίωση για το πώς πρέπει να δείχνει η Supergirl θα είναι το λιγότερο ενδιαφέρον πράγμα για την ταινία.

