Φωτογραφία: Courtesy of Mango
Η Rossy de Palma επιλέγει τον "Αλέξη Ζορμπά", τη "La Piscine" και το "Call Me by Your Name" σε μια κινηματογραφική ωδή στην αργή, μεσογειακή πλευρά του καλοκαιριού για την εμπειρία Mango Slow Summer Cinema. Στη λίστα της ακόμα δύο ταινίες Ελλήνων σκηνοθετών.
Η Rossy de Palma επιλέγει τρεις ταινίες που αποτυπώνουν τη γοητεία του μεσογειακού καλοκαιριού: τη "La Piscine" του 1969, τον "Αλέξη Ζορμπά" του Μιχάλη Κακογιάννη και το "Call Me by Your Name" του 2017 για την εμπειρία Mango Slow Summer Cinema. Στο πλαίσιό της, η Ισπανίδα ηθοποιός εμφανίζεται σε ένα σύντομο βίντεο στο οποίο χορεύει στους ρυθμούς του Ζορμπά του Μίκη Θεοδωράκη, ενώ τραγουδά ταυτόχρονα την εμβληματική μελωδία από το πιο γνωστό συρτάκι της ιστορίας.
Όπως η ίδια εξηγεί, οι ταινίες που επέλεξε αποτυπώνουν την ουσία του "αργού καλοκαιριού": έναν τρόπο ζωής που δίνει προτεραιότητα στην απόλαυση των μικρών στιγμών, στην ομορφιά της καθημερινότητας και στην τέχνη του να απολαμβάνεις τη ζωή χωρίς βιασύνη.
Μέσα από ηλιόλουστα τοπία, αξέχαστες συναντήσεις και χαρακτήρες που γνωρίζουν πως υπάρχουν στιγμές στη ζωή όπου πρέπει απλώς να σταματήσεις, αυτές οι τρεις ταινίες μας θυμίζουν πως, κάποιες φορές, ο καλύτερος τρόπος να ζήσεις το καλοκαίρι είναι να το αφήσεις απλώς να συμβεί.
"Η Πισίνα" (1969)
Η ταινία La Piscine εκτυλίσσεται σε μια βίλα στη γαλλική Ριβιέρα, όπου αυτό που αρχικά μοιάζει με μια ξέγνοιαστη καλοκαιρινή απόδραση ανάμεσα σε φίλους μετατρέπεται σε ένα λεπτό παιχνίδι επιθυμιών, ζήλιας και εντάσεων που σιγοβράζουν κάτω από τον μεσογειακό ήλιο.
Η Rossy de Palma την επέλεξε ως μία από τις ταινίες που πρέπει να δει κανείς σε ένα "slow summer", ακριβώς επειδή, όπως λέει, "είναι μια ιστορία όπου όλα συμβαίνουν πολύ αργά". Εδώ, τα βλέμματα διαρκούν περισσότερο από τις συζητήσεις, τα απογεύματα μοιάζουν ατελείωτα και ο χρόνος κυλά σαν να μην υπάρχει τίποτα επείγον.
Με βουτιές στην πισίνα, μεσημεριανούς ύπνους, κοκτέιλ και μια γκαρνταρόμπα που παραμένει σημείο αναφοράς για το στιλ ακόμη και δεκαετίες αργότερα, η La Piscine μετατρέπει τη βραδύτητα σε τέχνη.
"Αλέξης Ζορμπάς" (1964)
Λίγο πριν ξεκινήσει το ταξίδι του στην Κρήτη, ο νεαρός Μπάζιλ — σοβαρός, διανοούμενος και κάπως εγκλωβισμένος στις σκέψεις του — συναντά τον Ζορμπά, το απόλυτο αντίθετό του. Έναν άνθρωπο ελεύθερο, απρόβλεπτο και γεμάτο πάθος για τη ζωή, που θα του μάθει έναν διαφορετικό τρόπο να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες και να γιορτάζει κάθε στιγμή.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Rossy de Palma επέλεξε τον Αλέξη Ζορμπά ως μία από τις αγαπημένες της καλοκαιρινές ταινίες. "Αν έπρεπε να ζήσω μέσα σε μια ταινία, θα ήταν στον Ζορμπά. Είναι χορός, είναι γιορτή… Υπάρχει και πολύ δράμα, αλλά όπως και στη ζωή, δεν υπάρχει;", αναφέρει.
Με φόντο το ελληνικό τοπίο και με το αξέχαστο συρτάκι να αποτελεί την κορύφωση της ιστορίας, ο Αλέξης Ζορμπάς μας θυμίζει πως κάποιες φορές ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίσεις τη ζωή είναι απλώς να σηκωθείς και να χορέψεις.
"Να με φωνάζεις με τ’ όνομά σου" (2017)
Μεγάλες καλοκαιρινές ημέρες, βόλτες με ποδήλατο σε σκονισμένους δρόμους, ατελείωτες συζητήσεις μετά το δείπνο και η αίσθηση ότι ο χρόνος σταματά τη στιγμή ακριβώς πριν όλα αλλάξουν.
Το Call Me by Your Name τοποθετείται στη βόρεια Ιταλία της δεκαετίας του ’80 και αφηγείται την ερωτική αφύπνιση του Έλιο και τη δυνατή σχέση του με τον Όλιβερ. Η Rossy de Palma το επέλεξε ανάμεσα στις ταινίες που αξίζει να δει κανείς, καθώς, σύμφωνα με την ίδια, λίγες ιστορίες αποτυπώνουν με τόση ευαισθησία την ένταση και την ομορφιά ενός καλοκαιρινού έρωτα.
Ακόμη δύο ταινίες ελλήνων σκηνοθετών για ένα slow summer, στη λίστα της Rossy de Palma:
Stromboli (1950), του Roberto Rossellini
Μια αιωνιότητα και μια μέρα (1998), του Θεόδωρου Αγγελόπουλου
La Grande Bellezza (2013), του Paolo Sorrentino
Lucía y el Sexo (2001), του Julio Medem
Le Dernier Souffle (2024), του Costa-Gavras
