IMDb
Η ηθοποιός και συγγραφέας πέθανε στις 26 Σεπτεμβρίου, αφήνοντας πίσω της έργο στον κινηματογράφο, στο θέατρο και στη λογοτεχνία.
Η Δέσποινα Τομαζάνη πέθανε το πρωί του Σαββάτου 26 Σεπτεμβρίου, σε ηλικία 81 ετών, έπειτα από διήμερη νοσηλεία σε νοσοκομείο της Αθήνας λόγω πνευμονικού οιδήματος. Για πολλούς θεατές το πρόσωπό της θα είναι πάντα συνδεδεμένο με τη Σοφία της "Γλυκιάς Συμμορίας". Η διαδρομή της, ωστόσο, απλώνεται πολύ πέρα από την ταινία του Νίκου Νικολαΐδη.
Γεννήθηκε στη Χίο την 1η Ιουνίου 1945, με οικογενειακές ρίζες στο Αϊβαλί και στα Κοτύωρα της Μικράς Ασίας. Άρχισε να εργάζεται ως ηθοποιός στα 18 της. Σπούδασε θέατρο στην Αθήνα και συνέχισε στη Στοκχόλμη, όπου ασχολήθηκε επίσης με τον κινηματογράφο, τον χορό και την παντομίμα.
Η Σοφία και οι άλλοι ρόλοι της
Στη "Γλυκιά Συμμορία" ερμήνευσε τη Σοφία, έναν από τους χαρακτήρες μιας ομάδας ανθρώπων που ζουν μαζί, ενώ μια παρακρατική ομάδα τους παρακολουθεί. Η ταινία κατέχει ξεχωριστή θέση στον ελληνικό κινηματογράφο και έφερε την Τομαζάνη κοντά σε θεατές που εξακολουθούν να επιστρέφουν στο έργο του Νικολαΐδη.
Εμφανίστηκε ακόμη στη "Φωτογραφία" του Νίκου Παπατάκη και στο "Τέλος Εποχής" του Αντώνη Κόκκινου, ενώ εργάστηκε σε παραγωγές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Για την ερμηνεία της στην ταινία "L’ombre de la terre" τιμήθηκε με βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου στο πρώτο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μεσογειακών Χωρών. Η παρουσία της στη σκηνή περιλάμβανε ελληνικές και γαλλικές παραστάσεις, ανάμεσά τους και ερμηνεία της Ηλέκτρας.
Μια δημιουργός πίσω από την κάμερα
Η Τομαζάνη έγραφε με την ίδια επιμονή με την οποία έπαιζε. Συνεργάστηκε στο σενάριο και έγραψε διαλόγους για τη σουηδική ταινία "Με λένε Στέλιο", στην οποία εμφανίστηκε και ως ηθοποιός. Υπήρξε επίσης συνσεναριογράφος στην "Ελεύθερη Κατάδυση" του Γιώργου Πανουσόπουλου και έγραψε το σενάριο της ταινίας "Το φως που σβήνει" του Βασίλη Ντούρου.
Στη βιβλιογραφία της συναντώνται ποίηση, πεζογραφία και θέατρο. Το τελευταίο της βιβλίο, "Το βιβλίο που δεν γράφτηκε", κυκλοφόρησε από την Απόπειρα τον Δεκέμβριο του 2025. Είναι ένα ιστορικό αφήγημα για τον Αντώνη Μπουρνιά, τον Χιώτη αγωνιστή της Επανάστασης. Με αυτό επέστρεψε, ως συγγραφέας, στον τόπο όπου είχε γεννηθεί.

