"Η γυναίκα με τα μαύρα" του Chase αποκαλύπτεται.
Το The Chase, το τηλεπαιχνίδι γνώσεων του MEGA, το έχουμε αγαπήσει πολύ και για πολλούς λόγους. Εκτός ότι κρατά το ενδιαφέρον, μας διασκεδάζει, μας εκνευρίζει, μας χαροποιεί, μας ψυχαγωγεί και γιατί όχι; Μας προσφέρει την ευκαιρία να εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας. Κυρίως όμως μας αρέσει για τους Chasers καθώς δεν είναι μόνο δυνατοί παίκτες, μα, κυρίως, ευγενείς άνθρωποι. Δεν χαρίζονται, παίζουν με πάθος, παίζουν για τη νίκη, την ίδια στιγμή που χαίρονται όταν οι αντίπαλοί τους κερδίσουν.
Ανάμεσα στους Chasers και "η Γυναίκα με τα μαύρα" όπως είναι το ψευδώνυμο της Μαρίας Μάρκου στο παιχνίδι. Της Δρ. Μαρίας Μάρκου να σημειώσουμε, αφού έχει πέντε πτυχία στο οπλοστάσιο της, ένα εκ των οποίων είναι το διδακτορικό της. Και μπορεί στην οθόνη να φαίνεται ίσως σε κάποιους απρόσιτη, όμως αυτό πόρρω απέχει από την πραγματικότητα, αφού εμείς συναντήσαμε έναν πολύ ζεστό άνθρωπο, επικοινωνιακό που απαντούσε άμεσα, με ειλικρίνεια και χωρίς περιστροφές.
-Οι γνώσεις σας είναι εντυπωσιακές. Πρώτα απ’ όλα ήθελα να μάθω πώς μεγαλώσατε. Πώς ήταν η ζωή σας; Πώς σας έκαναν οι γονείς να αγαπήσετε τη γνώση;
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Ηλιούπολη από μια οικογένεια πυρηνική. Η μαμά μου ήταν δικηγόρος και ο μπαμπάς μου ιδιωτικός υπάλληλος, λάτρης της ιστορίας, των αρχαίων, της ποίησης. Είχα αυτές τις προσλαμβάνουσες εγώ και η αδερφή μου. Ζούσαμε σ΄ ένα σπίτι που έπαιζε διαρκώς μουσική, σ’ ένα σπίτι με πολλή αγάπη και ελευθερία. Έτσι, στην αρχή η αναζήτηση της γνώσης ήταν μιμητική. Όταν βλέπεις δυο ανθρώπους να διαβάζουν- η μαμά μου επιστημονικά βιβλία και ο πατέρας μου μονίμως με ένα βιβλίο του Καβάφη ή του Παπαρηγόπουλου για τη σύγχρονη ιστορία- εντυπώνονται αυτές οι εικόνες. Τα παιδιά είναι μιμητικά. Βλέπαμε λοιπόν δυο ανθρώπους που διάβαζαν, που τραγουδούσαν, που σκέπτονταν, που συζητούσαν και μας συμπεριφέρθηκαν από πολύ μικρή ηλικία σαν να ήμασταν μεγάλες.
-Έχετε όντως πέντε πτυχία;
Ναι. Το πρώτο μου πτυχίο είναι "Επικοινωνία και ΜΜΕ" στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, μετά έκανα διδακτορικό στην Εφαρμοσμένη Επικοινωνιολογία στο Βερολίνο. Έπειτα σπούδασα Νομική στην Αθήνα, μια οψιγενής αγάπη και ειδικεύτηκα στο διοικητικό δίκαιο, ενώ σπούδασα και στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης. Ως απόφοιτός της έχω διοριστεί μετά από δοκιμαστική περίοδο στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης εδώ και εννέα χρόνια.
-Μα πώς καταφέρνετε να βρίσκετε τον χρόνο για μελέτη, ενημέρωση, διάβασμα; Δεν είναι εύκολο όταν έχει κανείς δουλειά πλήρους απασχόλησης.
Είναι θέμα διαχείρισης του χρόνου. Κάτι θα κόψεις. Άλλοι κόβουν από τον ύπνο, άλλη από τις οικογενειακές ή προσωπικές σχέσεις, από τη διασκέδαση. Εγώ το μόνο που συμβουλεύω είναι να μην κόψετε από τον ύπνο. Προσωπικά θυσίασα τη διασκέδαση, τα Σαββατοκύριακα μου, τον ελεύθερο χρόνο μου. Κάποτε πήγαινα και στην παραλία με τα βιβλία μου. Θυμάμαι μια φορά που είχα γύρω μου 4 βιβλία, αφορούσαν τις σύνθετες διοικητικές πράξεις και την ανάκλησή τους.
-Τέλεια αφορμή για να σας πιάσει κάποιος την κουβέντα...
(σ.σ: Γελάει) Δεν με πλησίαζαν ούτε τότε ούτε τώρα (και συνεχίζει να γελάει).
-Δεν το πιστεύω αυτό. Αλλά θα επιστρέψουμε σε αυτό το θέμα μετά. Πώς είναι δηλαδή η καθημερινότητα σας;
Κάθε μέρα μου είναι διαφορετική. Η μοναδική σταθερά είναι ότι κοιμάμαι νωρίς, γύρω στις 9-10 μ.μ, ότι γυμνάζομαι κάθε μέρα και εργάζομαι οκτώ ώρες στο Υπ. Ανάπτυξης.
-Αλήθεια ποια είναι η δουλειά σας στο Υπουργείο;
Εργάζομαι στον τομέα της Κοινής αγροτικής πολιτικής στην ΕΕ και στα στατιστικά του Υπουργείου.
Δείτε περισσότερα στο womantoc.gr
