Ό,τι αγγίζει ο Karl Lagerfeld γίνεται χρυσός. Κανόνας που ισχύει και στην περίπτωση της Ελίζα Σεντνάουι. Το αγαπημένο it girl της μόδας, αλλά και νέο ανερχόμενο όνομα της υποκριτικής ποζάρει με haute couture δημιουργίες για το Φθινόπωρο/Χειμώνα 2011-2012 στο συννεφιασμένο Παρίσι. Αποκλειστικά για τη Madame Figaro.
Από τη
Sophie Grassin Απόδοση: Μυρτώ Σιμιτοπούλου

Ίσως είναι από τις λίγες όμορφες γυναίκες που έχει δηλώσει σε συνέντευξή της «Όταν ξυπνάω το πρωί, αισθάνομαι ευγνωμοσύνη». Ποια δεν θα ένιωθε άλλωστε αν είχε τα μαγευτικά πράσινα μάτια της, την αψεγάδιαστη επιδερμίδα και τα τέλεια σαγηνευτικά της χείλη; Και η φωνή της; Μπάσα και ιδιαίτερη, από αυτές που σου μένουν χαραγμένες στη μνήμη, σαν να ακούς τη Ζαν Μορό.

Είναι εξαιρετικά ευγενική, αλλά και φλύαρη. «Μιλάω πολύ, το ξέρω» αυτοσαρκάζεται η Ελίζα Σεντνάουι. Η 24χρονη μοντέλο-ηθοποιός κάθεται αναπαυτικά σε ένα καφέ δίπλα στην Όπερα, παραγγέλνει μία Coca Zero και μιλάει με άνεση για τις αναμνήσεις της από την Ιταλία, την πατρίδα της μητέρας της, και τα αρώματα της Αιγύπτου, την πατρίδα του πατέρα της.

Δίπλα από το σπίτι τους στην Αίγυπτο ήταν το σπίτι του Christian Louboutin. «Τον βλέπω σαν νονό μου», έχει δηλώσει πολλές φορές για τον μετρ των killer heels, «μπορείς να του μιλήσεις για τα πάντα και για τίποτα». Και ο Louboutin δεν είναι ο μόνος επώνυμος «φίλος» στον κοσμοπολίτικο κύκλο της. Ο Karl την έχρισε μούσα του για τον οίκο Chanel, ενώ την φωτογράφισε ο ίδιος περισσότερες από μία φορές για περιοδικά μόδας. Πρωταγωνίστησε στις καμπάνιες των Giorgio Armani, Love Moschino και Hogan, ενώ ανάμεσα στους κορυφαίους φωτογράφους που έχει συνεργαστεί συγκαταλέγονται η Έλεν φον Άνγουερθ και ο Τέρι Ρίτσαρντσον. Αναζητώντας νέες περιπέτειες, αποφάσισε πριν από τρία χρόνια να μετακομίσει από το Παρίσι στo Σόχο της Νέας Υόρκης, όπου ανακάλυψε την αγάπη της για την υποκριτική και το σινεμά. Σύντομα θα τη δούμε στο Η Αγάπη Κρατάει Τρία Χρόνια, του Φρεντερίκ Μπεγκμπεντέ, όμως η Ελίζα παρά την ηλικία της έχει απόλυτη επίγνωση μιας βασικής αλήθειας για τη ζωή, «Αυτό που μετράει, η ουσία της ζωής, δεν έχει να κάνει με τα πράγματα που κάνουμε ή με τις επιτυχίες που έχουμε. Οι περισσότεροι άνθρωποι ψάχνουν την ευτυχία σε λάθος μέρη».

 

Από πού βγαίνει το όνομά σου (Elisa);

Είναι αναγραμματισμός του Elias, του ονόματος του προπάππου μου. Η επιλογή του, μάλιστα, έγινε η αιτία πολλών ενδοοικογενειακών καβγάδων. Η μητέρα μου ήθελε να με πουν Alisa ή Elina. Η τελική απόφαση όμως πάρθηκε στο μαιευτήριο, στη γραμμή του finish. Κι ύστερα είναι και η ομώνυμη ταινία του Ζαν Μπέκερ με τη Βανέσα Παραντί. Ο πατέρας μου, ο οποίος παρέμεινε στην Αίγυπτο, μου έστελνε συχνά CD singles. Στην αρχή δεν είχα ιδέα για το ομώνυμο τραγούδι του Γκενσμπούργκ, αλλά στα οκτώ μου χρόνια το τραγουδούσα με τις ώρες μπροστά στον καθρέφτη.

Πώς ήταν τα παιδικά σου χρόνια;

Μεγάλωσα στην Αίγυπτο: η απόλυτη ευτυχία. Ο χωρισμός των γονιών μου όταν ήμουν έξι χρόνων με έφερε στην Ευρώπη. Πάντα μου μιλούσαν σαν να ήμουν ενήλικη, δεν μπορούσαν να μου κρύψουν τίποτα, διάβαζα πάντα πίσω από τις λέξεις. Έτσι, όταν βρισκόμουν με πιτσιρίκια της ηλικίας μου, δεν ήξερα πώς να συμπεριφερθώ. Τους έπεφτα «πολλή»… Μιλούσα πολλές γλώσσες τις οποίες ανακάτευα μεταξύ τους και ενοχλούσα τα άλλα κοριτσάκια. Έπρεπε –πώς να σας το πω– να turn down the volume, να χαμηλώσω τους τόνους. Παράλληλα, κάθε φορά που βλέπω τον εαυτό μου σε παλιές βιντεοσκοπημένες εκδηλώσεις, αισθάνομαι πραγματικά αμήχανα. Χόρευα σαν τρελή. Εκστασιαζόμουν. Ήμουν μια παραφωνία μέσα στο πλήθος. Αισθανόμουν παράταιρη και υπέφερα.

Τι ήταν αυτό που σε έσωσε;

Είμαι «day dreamer». Ονειρεύομαι ξύπνια. Ακόμα και μέσα στο ταξί ονειροπολώ. Ήμουν μοναχοπαίδι, και για να μη βαριέμαι στα μακρινά ταξίδια με το αυτοκίνητο, ξάπλωνα στο πίσω κάθισμα κι έφτιαχνα με το νου μου ταινίες. Προφανώς τότε δεν είχα στο μυαλό μου την καριέρα. Τότε ονειρευόμουν κυρίως τον πρίγκιπα – δηλαδή τον τέλειο σύζυγο.

Τι θα έλεγες ότι έμαθες από την καριέρα σου ως μοντέλο;
Πήρα σημαντικά μαθήματα επιβίωσης και ψυχολογίας. Ήμουν αναγκασμένη να προσαρμόζομαι σε ανθρώπους διαφορετικούς στους οποίους έπρεπε να εμπνεύσω εμπιστοσύνη, να τους αποδείξω δηλαδή ότι είμαι αυτό που ψάχνουν. Σε καμία περίπτωση δεν ένιωθα θύμα, ωστόσο η ζωή των μοντέλων δεν είναι καθόλου εύκολη. Οι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται τι λένε για το σώμα σου, σε αντιμετωπίζουν σαν άψυχο αντικείμενο. Έμαθα να παίζω το παιχνίδι. Γύρισα όλο τον κόσμο. Σήμερα, κάνω κυρίως σινεμά και οδηγώ τον ατζέντη μου στην απελπισία. Πλέον διαλέγω τις δουλειές μου με μόνο οδηγό την καρδιά: όπως οι καμπάνιες της Chanel για παράδειγμα, αν και ο Karl φωτογραφίζει μέσα σε είκοσι λεπτά με το ρολόι στο χέρι.

Πώς ήταν την προβολή της ταινίας Bus Palladium, του Κρίστοφερ Τόμσον;

Με την ευδαιμονία που χαρακτηρίζει κάθε «πρώτη φορά». Πρώτες συνεντεύξεις, πρώτες τηλεοπτικές εμφανίσεις, πρώτες αντιδράσεις του κοινού στη δουλειά μου. Κι ύστερα ήρθε το Φεστιβάλ Γαλλικού Κινηματογράφου στο Τόκιο, όπου συνάντησα σκηνοθέτες όπως ο Σεντρίκ Καν. Ειλικρινά, ευχαριστώ το Θεό. Βέβαια, η δουλειά αυτή απαιτεί και απίστευτες ποσότητες ενέργειας. Η κούραση είναι ο μεγαλύτερος εχθρός μου, μεγαλύτερος και από το φόβο: με κάνει επιρρεπή σε αρνητικά vibes.

Ποιο είναι το state of mind σου σήμερα;

Θέλω να ριψοκινδυνεύω. Με την παρότρυνση του συνθέτη Thomas Roussel (Τόμας Ρούσελ;), δέχτηκα για παράδειγμα να τραγουδήσω στον καινούργιο του δίσκο, ένα φιλανθρωπικό έργο στο οποίο θα συμμετάσχουν είκοσι ηθοποιοί. Ο Τόμας διέθετε την απαραίτητη ευαισθησία και υπομονή. Μου ενέπνευσε εμπιστοσύνη, και το τραγούδι, το οποίο θα ηχογραφήσουμε σύντομα, είναι πολύ τρυφερό και γλυκό. Έχω μάθει να μην κρίνω τον εαυτό μου πολύ αυστηρά, να συμμετέχω, να λέω ναι σε όλα και να κρίνω στην πορεία… Αυτός είναι ο επόμενος μου στόχος: να σπάσω τα όριά μου.

 

Υψηλές προσδοκίες

Πώς σου φάνηκε αυτή η φωτογράφηση;

Η υψηλή ραπτική είναι πολύ απαιτητική. Πολύ περισσότερο από το prêt-à-porter. Τα ρούχα είναι σαν γλυπτά, τα νούμερα μικρά, τα υφάσματα βαριά. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι πολύ προσποιητό. Η μεγάλη πρόκληση στην προκειμένη περίπτωση ήταν να παραμείνω φυσική.

Υπάρχουν στυλιστικά λάθη σου που τα θυμάσαι ακόμα;

Ναι αλλά, αν δεν σας πειράζει, θα ήθελα να τα ξεχάσω. Έχω κατά καιρούς φορέσει φριχτά χρώματα και υλικά. Πλέον, έχω πάψει να ακολουθώ τις τάσεις. Επενδύω σε κομμάτια διαχρονικά, μίνιμαλ και καλοραμμένα, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι αγοράζω λιγότερα. Το μυστικό της μόδας είναι να γνωρίζεις το σώμα σου. Δεν κάνω γυμναστική, εκτός από λίγο στρέτσινγκ. Και σφίγγω την πλάτη μου με την ελπίδα να έχω καλή στάση. Προτιμώ τα βιβλία. Είμαι λίγο τεμπέλα...

Ποια ντεφιλέ δεν χάνεις ποτέ;

Αυτά του Karl Lagerfeld και του Haider Ackermann. Ο Karl διοργανώνει σόου με την πιο ευγενή έννοια της λέξης. Εδώ συναντώ ανθρώπους που τους θεωρώ οικογένειά μου. Ο Haider αγγίζει την ψυχή μου και είναι πάντα εκεί όποτε τον χρειαστώ. Ξέρω ότι οι προθέσεις του είναι πάντα ειλικρινείς. Έχει βάλει την ψυχή του σε κάθε κομμάτι, έχει κοπιάσει για την παραμικρή λεπτομέρεια. Μπορεί να ακούγεται χαζό, αλλά η δουλειά του με συγκινεί πάρα πολύ..

Ιούλιος 2018

>