Λίγο πριν παρουσιάσει το one-woman σόου της στο Gazarte Main Stage, η πραγματική Carrie Bradshaw μιλά αποκλειστικά στη Madame Figaro για όλα όσα διαχρονικά μας προβληματίζουν.
Influencer before it was cool. Με 10 best-sellers στο ενεργητικό της, αλλά και 2 σειρές που τόλμησαν να πουν όσα δε λέγονταν -όχι ευθαρσώς τουλάχιστον- μέχρι το 1998 στη μικρή οθόνη για τη γυναικεία σεξουαλικότητα, η δημιουργός του Sex And The City Candace Bushnell έχει γράψει τη δική της τηλεοπτική ιστορία ως μία από τις πιο επιδραστικές δημιουργούς των τελευταίων ετών. Διανύοντας πια την 7η δεκαετία της ζωής της, η original Carrie Bradshaw ετοιμάζεται να επισκεφθεί και την Αθήνα στο πλαίσιο της παγκόσμιας περιοδείας της και εμείς φροντίσαμε να της θέσουμε μερικά ερωτήματα, προτού τη συναντήσουμε από κοντά.
Λογικά όλοι σας ρωτούν πόση Candace υπάρχει στην Carrie. Ήταν όμως αυτός ο στόχος σας εξαρχής;
Για αυτά ακριβώς μιλάω στο One-Woman σόου, εξηγώ πώς προέκυψε το SATC, πόσο σκληρά δούλεψα για αυτό και πώς εφηύρα την Carrie Bradshaw. Υπάρχει και ένα διαδραστικό παιχνίδι που παίζουμε με το κοινό σχετικά με το τι είναι πραγματικό και τι όχι στη σειρά. Η Carrie μετά από τα πρώτα χρόνια, απέκτησε δική της ζωή, αλλά δημιούργησα τον χαρακτήρα της γιατί δεν ήθελα να γνωρίζουν οι γονείς μου τι έκανα.
Εσείς ασχολείστε με τη μόδα; Να βγαίνετε;
Μου αρέσει να βγαίνω πολύ, να βλέπω κόσμο... Νομίζω πως στα '80s-'90s, πριν απο τα κινητά τηλέφωνα, ο κόσμος στη Νέα Υόρκη έβγαινε πολύ περισσότερο. Αισθανόσουν ότι μπορούσες να κάνεις ό,τι ήθελες χωρίς κανείς να το μαθαίνει, εκτός από κάποια κουτσομπολίστικη στήλη ίσως. Ακόμα βγαίνω, μάλλον λιγότερο από πριν.
Θυμάμαι να βλέπω το SATC και να σκέφτομαι συχνά πως όλα αυτά παραείναι καλά για να είναι αληθινά. Για εσάς πιο σημαντικό ήταν να ταυτιστεί τότε το κοινό ή να δραπετεύσει από την πεζή καθημερινότητα που ενδεχομένως ζούσε;
Το βιβλίο είναι πολύ πιο σκληρό και ρεαλιστικό αναφορικά με τη ζωή στη Νέα Υόρκη, τα χρήματα και το στάτους. Πράγματι, η σειρά παρουσίαζε μία πολύ πιο βελτιωμένη πραγματικότητα, αλλά τότε, στα '90s και στις αρχές των '00s, ήταν πολύ πιο εύκολο να βγεις ραντεβού. Ήταν ευκολότερο να φλερτάρεις. Τώρα είναι εντελώς διαφορετικά τα πράγματα, το dating είναι κανονικός εφιάλτης. Δεν ξέρω πώς είναι στην Αθήνα βέβαια.
Τα ίδια είναι και εδώ! (γέλια) Φταίνε τα social media που το φλερτ σήμερα παραπαίει;
Επιβιώνει;
Μετά βίας θα έλεγα...
Νομίζω πως τα dating apps και τα social media έχουν κάνει δυσκολότερη τη ζωή μας.
Ή πιο εύκολη από ό,τι θα έπρεπε.
Ναι, μάλλον. Aισθάνεσαι ότι υπάρχουν πάρα πολλοί υποψήφιοι εκεί έξω. Αν ήμουν νεότερη, γύρω στα 30 και είχα λογαριασμό σε dating app, θα σκεφτόμουν "υπάρχουν πολλοί άντρες για να βγω, θέλω να τους γνωρίσω όλους!". Όμως, από ό,τι βλέπω όλοι περνούν δύσκολα. Συνέχεια ακούω τις ίδιες ιστορίες, ότι κάποιος πιστεύει πως όλα πάνε καλά και μετά του κάνουν ghosting.
Ποιος είναι ο πιο σημαντικός κανόνας dating από το SATC που ισχύει μέχρι και σήμερα;
Αυτό που λέω πάντα στις γυναίκες είναι ότι πρέπει οι ίδιες να είναι ο δικός τους Mr. Big. Να είναι ολοκληρωμένες, να κάνουν ό,τι μπορούν για τον εαυτό τους, να τον φροντίζουν και να βγάζουν τα δικά τους χρήματα. Ολοένα και περισσότερο αισθάνονται πως δε μπορούν να βασιστούν σε έναν άντρα και πράγματι, δε μπορείς να βασίζεις την ευτυχία σου σε μία σχέση.
Υπάρχει κάτι στο οποίο είμαστε ανεπίδεκτες μαθήσεως;
Πιεζόμαστε πάρα πολύ για να βρούμε μία σχέση, που, δεν θα μας κάνει απαραίτητα χαρούμενες.
Θα είχε τον ίδιο αντίκτυπο το SATC αν είχε βγει σήμερα;
Δεν είμαι σίγουρη. Οπωσδήποτε αποτελεί προϊόν της εποχής του, αλλά έχει αντίκρυσμα στο σήμερα γιατί οι γυναίκες περνούν τη δική τους SATC περίοδο. Κυνηγούν καριέρες, βγαίνουν με τις φίλες τους, προσπαθούν να βγουν ραντεβού- είναι πρόσφατη αυτή η συνθήκη. Μέχρι πριν από 30 χρόνια, κατά βάση τελείωναν το πανεπιστήμιο και παντρεύονταν. Σίγουρα πάντως, έκαναν οικογένεια πολύ νωρίτερα από ό,τι σήμερα.
Τι πιστεύετε ότι κάνει πιο σωστά η Gen Z στο dating, σε σύγκριση με τις προηγούμενες γενιές;
Υπάρχει όντως περισσότερη ελευθερία έκφρασης και αυτό είναι υπέροχο αν με ρωτάς. Είναι πολύ πιο κατασταλαγμένοι αναφορικά με τις σχέσεις και πιο ευέλικτοι ως προς το είδος σχέσης που επιθυμούν. Το λέω εδώ και καιρό, το μέλλον είναι... single. Οι singles είναι πολύ περισσότεροι και θα αυξηθούν ακόμα πιο πολύ με την πάροδο των χρόνων.
Μιλώντας για εξέλιξη, είναι το Emily In Paris το νέο SATC;
Ναι είναι. Ο Darren Star είναι παραγωγός και των δύο και πραγματικά ξέρει πώς να κάνει καλή τηλεόραση. Για όσους αναρωτιούνται πώς θα ήταν το σύγχρονο SATC, ναι, θα ήταν το Emily In Paris. Μου αρέσει πολύ ως σειρά, γιατί ό,τι κι αν γίνει, η Emily καταλήγει στην κορυφή, της πάνε καλά τα πράγματα. Συμβαίνει κάτι τέτοιο στην πραγματικότητα; Όχι, αλλά γίνεται στην τηλεόραση.
Η δουλειά σας έχει βοηθήσει τον φεμινισμό;
Ναι και ευτυχώς, θεωρώ πως το SATC προσέφερε στις γυναίκες έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης για τη ζωή τους. Πολλές με πλησιάζουν και μου λένε ακριβώς αυτό και ότι τις βοήθησε σε δύσκολές τους στιγμές. Τα δικά μου συναισθήματα αναφορικά με τον φεμινισμό είναι ακόμα πιο ριζοσπαστικά από το πώς παρουσιάστηκαν στη σειρά, αλλά πρόκειται για δικές μου σκέψεις, δεν υποχρεώνεται κανείς να τις ασπαστεί.
Αν έπρεπε να γράψετε τη σύγχρονη εκδοχή του SATC, τι θα αλλάζατε και τι θα κρατούσατε ίδιο;
Είναι πολύ δύσκολο να στο απαντήσω αυτό, γιατί δεν είμαι μες τα πράγματα. Έγραψα μόνο ένα κείμενο για το New York Magazine σχετικά με το dating στις ηλικίες άνω των 60. Κάποια πράγματα σίγουρα δεν αλλάζουν, υπάρχει ακόμα λαχτάρα και απογοήτευση. Συνειδητοποιώ ότι όταν μεγαλώνουμε οι γυναίκες γινόμαστε περισσότερο αόρατες αλλά δεν υπάρχει τίποτα που μπορείς να κάνεις για αυτό. Μέρος της διαδικασίας είναι απλά να αποδεχθείς τον "κύκλο της ζωής", όπως συνήθιζε να λέει ο πατέρας μου. Η δική μου συμβουλή είναι να ευχαριστιέστε τη ζωή, πόσο μάλλον όσο είστε νέες. Και να προσπαθήσετε να βγάλετε χρήματα.
Διαβάστε Επίσης
