Μαύρο χιούμορ και πηγαίος ρομαντισμός συνυπάρχουν στο γεμάτο καρδιά δράμα που επικράτησε στο πρόσφατο Φεστιβάλ Βερολίνου.
Τα τελευταία χρόνια, ο κορυφαίος κινηματογραφικός θεσμός του Φεστιβάλ Βερολίνου έχει την τάση να απονέμει τη βαρύτιμη Χρυσή Άρκτο σε σινεφίλ ταινίες που είτε δοκιμάζουν τα όρια του σινεμά ("Μη με Αγγίζεις", "Στο Ποταμόπλοιο") είτε σε φιλμ έκτακτου πολιτικού σχολιασμού ("Δαχομέη", "Ατυχές Πήδημα ή Παλαβό Πορνό"). Φέτος, όμως, στην επετειακή 75η Μπερλινάλε επικράτησε ένα μοντέρνο ρομαντικό δράμα από τη Νορβηγία που διαθέτει μεν σκηνοθετική επιδεξιότητα, αλλά κερδίζει τις εντυπώσεις για τον τρόπο που χειρίζεται τις εξαιρετικά περίπλοκες, έως και τολμηρές ισορροπίες του. Ο λόγος για τα "Όνειρα" του διακεκριμένου σκηνοθέτη Dag Johan Haugerud.
Η ταινία αποτελεί το τελευταίο μέρος της τριλογίας "Sex/Love/Dreams", με τα δύο πρώτα να έχουν ήδη κυκλοφορήσει στην Ελλάδα στο παρελθόν με τους τίτλους "Sex - Όσα Λένε οι Άντρες Μεταξύ τους" (2024) και "Αγάπη μόνο" (2024). Όμως, μην ανησυχείτε, τα "Όνειρα" αφηγούνται μια ολότελα ξεχωριστή ιστορία, η οποία συνδέεται μονάχα υφολογικά και θεματικά με τα υπόλοιπα φιλμ. Εν προκειμένω, κεντρική ηρωίδα είναι η 17χρονη Γιοχάνε, αποκάλυψη στο ρόλο η Ella Øverbye, η οποία ερωτεύεται κεραυνοβόλα και για πρώτη φορά μία από τις δασκάλες της. Σύντομα αποκτά μια μικρή εμμονή μαζί της που την κινητοποιεί να την προσεγγίσει και έτσι, αρχίζουν να συναντιούνται εβδομαδιαία στο διαμέρισμα της εκπαιδευτικού. Παράλληλα, όμως, η νεαρή καταγράφει τα ιλιγγιώδη συναισθήματα που νιώθει για την καθηγήτρια σε ένα πολυσέλιδο χειρόγραφο, το οποίο όταν φτάνει στα χέρια της γιαγιάς και της μητέρας της ηρωίδας αποκαλύπτει δύο εξίσου σοκαριστικά γεγονότα: ότι κάτι συνέβη(;) σε αυτό το διαμέρισμα και πως η Γιοχάνε είναι διαολεμένα καλή συγγραφέας.
Δείτε περισσότερα στο athinorama.gr
