Το λιμάνι της συμπρωτεύουσας, το οποίο το Φεστιβάλ μετατρέπει κάθε χρόνο σε σημείο συνάντησης, αποκτά νέα εικαστική πνοή.
Όσοι έχουν βρεθεί στη Θεσσαλονίκη είτε στα τέλη Οκτωβρίου είτε στα μέσα Μαρτίου, έχουν γίνει μέρος του διαφορετικού παλμού που αποκτά η συμπρωτεύουσα τις ημέρες του Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Ντοκιμαντέρ αντίστοιχα. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, η φετινή εκδοχή του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ θα πραγματοποιηθεί από τις 5 έως τις 15 Μαρτίου, με τις επίσημες αφίσες να έχουν ήδη γίνει γνωστές και να φέρουν την υπογραφή του γνωστού εικαστικού Αλέξανδρου Ψυχούλη.
Η οικεία εικόνα των γερανών στο Λιμάνι της Θεσσαλονίκης αποκτά νέα πνοή μέσα από το έργο του Αλέξανδρου Ψυχούλη, που θα "ντύσει" φέτος το 28ο Φεστιβάλ. Όπως αναφέρει ο δημιουργός της αφίσας: "Μεγάλωσα μπροστά στο λιμάνι του Βόλου, κοιτώντας απ’ το μπαλκόνι μου τους γιγάντιους γερανούς που αργότερα συνάντησα και στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Μεγάλωσα περιμένοντας τη στιγμή που οι δαγκάνες των γερανών έβγαιναν από τα αμπάρια των πλοίων, ανασύροντας κι αποκαλύπτοντας ένα μέρος από τα σωθικά τους, όπως τα ντοκιμαντέρ ανασύρουν απ’ τη ζωή ένα κομμάτι της, που για λίγο θα αιωρηθεί πάνω απ’ τα μάτια των θεατών".
Λίγα λόγια για τον δημιουργό...
Ο Αλέξανδρος Ψυχούλης γεννήθηκε στον Βόλο το 1966 και σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Τα πρώτα του έργα είναι αλληλεπιδραστικές εγκαταστάσεις, οι οποίες ενεργοποιούνται από τον θεατή και ψηλαφούν το υποσυνείδητό του, αποκωδικοποιώντας σε εικόνες ή ήχους τους φόβους του, τις επιθυμίες του ή τις αναμνήσεις του. Η διερεύνηση του τοπίου της ψηφιακής πραγματικότητας αποτελεί και σήμερα κεντρικό άξονα της δουλειάς του, η οποία αποτελείται από εγκαταστάσεις, animation και ζωγραφική. Το 1997 του απονέμεται το βραβείο Benesse για το έργο του Black Box, με το οποίο συμμετέχει στην 47η Biennale της Βενετίας. Ένα από τα πρώτα διαδραστικά ψηφιακά έργα σε παγκόσμιο επίπεδο που θέτει ζητήματα γλώσσας και επικοινωνίας.
Έχει πραγματοποιήσει πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, μεταξύ των οποίων: Καταλογισμός, a.antonopoulou.art, Αθήνα (2024), Μια καλλιεργήσιμη έκσταση, a.antonopoulou.art, Αθήνα (2017), Alien Species, Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Διάτοπος, Λευκωσία (2011), Το δωμάτιο, a.antonopoulou.art, Αθήνα (2009), Θηλαστικά, Ζήνα Αθανασιάδου, Θεσσαλονίκη (2005), Body Milk, a.antonopoulou.art, Αθήνα (2003), Μίλα για τη ζωή σου σε υλικά χωρίς μνήμη, Lionheart, Βοστώνη (1999), Do you Want?, Cartwright Hall Art Gallery, Μπράντφορντ, Ηνωμένο Βασίλειο (1998), Πουθενά δεν είναι αρκετά μακριά για να γλιτώσεις από τις εικόνες και τον πόνο που σου προκάλεσαν, Deitch Projects, Νέα Υόρκη (1998).
Σήμερα είναι Καθηγητής Τέχνης και Τεχνολογίας στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και Διευθυντής του προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών "Μετα-Βιομηχανικός Σχεδιασμός". Έργα του βρίσκονται στις μόνιμες συλλογές του ΕΜΣΤ, της Εθνικής Πινακοθήκης Ελλάδος, της Tate Gallery, του Guggenheim Museum και του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης του Σικάγο, μεταξύ άλλων.
