Photo by The Print Collector/Heritage Images via Getty Images
Περίπου 90 έργα από τρεις ιδιωτικές συλλογές φέρνουν τις χορεύτριες, τις διαφημίσεις και τις αφίσες του παλιού Παρισιού στην Αθήνα.
Η έκθεση "Belle Époque" ανοίγει στις 31 Οκτωβρίου 2026 στο Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή και θα διαρκέσει έως τις 15 Φεβρουαρίου 2027, μεταφέροντας στο Παγκράτι το Παρίσι των καμπαρέ, των θεάτρων και της διαφήμισης. Περίπου 90 έργα από τρεις ιδιωτικές ευρωπαϊκές συλλογές, με υπογραφές όπως των Henri de Toulouse-Lautrec, Alfons Mucha, Théophile-Alexandre Steinlen και Pierre Bonnard, παρουσιάζονται σε επιμέλεια της Μαρίας Κουτσομάλλη-Moreau και της Marina Ferretti Bocquillon.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η αφίσα, που γνώρισε εντυπωσιακή άνθηση τη δεκαετία του 1890 χάρη στις εξελίξεις της έγχρωμης εκτύπωσης και στη χαλάρωση των περιορισμών της αφισοκόλλησης. Χορεύτριες, τραγουδίστριες και προϊόντα απέκτησαν θέση στους τοίχους της πόλης, καθώς οι καλλιτέχνες αναλάμβαναν να διαφημίσουν μια παράσταση, ένα περιοδικό ή μια καινούργια απόλαυση.
Η τραγουδίστρια που αναγνωριζόταν από τα γάντια της
Στην αφίσα για το καμπαρέ Divan Japonais, ο Toulouse-Lautrec αφήνει το κεφάλι της Yvette Guilbert έξω από το κάδρο. Τα μακριά μαύρα γάντια της και η λεπτή φιγούρα αρκούσαν για να την αναγνωρίσει το κοινό. Μπροστά της κάθεται η Jane Avril, διάσημη χορεύτρια που εμφανίζεται ως θεατής, δίπλα στον κριτικό και συγγραφέα Édouard Dujardin. Το μαύρο φόρεμα και το καπέλο της καταλαμβάνουν το κέντρο, ενώ η ορχήστρα μεσολαβεί ανάμεσα στο τραπέζι και στη σκηνή.
Η περικοπή της μορφής της Guilbert συνδέεται με την επίδραση της φωτογραφίας και των ιαπωνικών χαρακτικών. Ο ιδιοκτήτης του Divan Japonais είχε παραγγείλει την αφίσα για την επαναλειτουργία του χώρου, που είχε ανακαινιστεί με ιαπωνικά διακοσμητικά μοτίβα και φανάρια. Η ίδια αισθητική αναφορά περνούσε από τη διακόσμηση του καμπαρέ στη διαφήμισή του.
Από τη σαμπάνια στο πλήθος της πόλης
Οι αφίσες του Mucha για τη Moët & Chandon, από το 1899, μεταφέρουν τη γυναικεία παρουσία από το θέαμα στη διαφήμιση ενός προϊόντος. Για τη White Star, ο καλλιτέχνης επιλέγει μια ξανθιά γυναίκα με ροζ φόρεμα, γυμνούς ώμους και ένα μπολ με σταφύλια στο αριστερό της χέρι. Η συνεργασία του με τον οίκο περιλάμβανε επίσης καταλόγους, καρτ ποστάλ και άλλο διαφημιστικό υλικό.
Στον "Δρόμο" του Steinlen, περίπου το 1896, η πόλη γεμίζει με διαφορετικά πρόσωπα. Μια γυναίκα μεταφέρει ένα καλάθι με ρούχα, μια μητέρα κρατά το παιδί της, ένα κορίτσι παίζει με ένα στεφάνι. Τραγιάσκες, ημίψηλα και περίτεχνα γυναικεία καπέλα συνυπάρχουν κάτω από την επιγραφή του τυπογράφου Charles Verneau. Η αφίσα διαφήμιζε το ίδιο το τυπογραφείο, με τους περαστικούς να αποτελούν το θέμα της.
Το Παρίσι περνά και στην οθόνη
Την έκθεση συμπληρώνουν το "Απαγορεύεται η αφισοκόλληση" του Georges Méliès, "Οι αφισοκολλητές" των αδελφών Lumière και αποσπάσματα από το "Παρίσι 1900" της Nicole Vedrès. Παράλληλα, προγραμματίζονται ξεναγήσεις για το κοινό, διάρκειας περίπου 50 λεπτών, με κράτηση ηλεκτρονικά ή στο εκδοτήριο του μουσείου, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα.
Το μουσείο βρίσκεται στην Ερατοσθένους 13. Το εισιτήριο της περιοδικής έκθεσης κοστίζει 16 ευρώ και το μειωμένο 13 ευρώ. Η είσοδος μαζί με ξενάγηση κοστίζει 18 ευρώ, με μειωμένο εισιτήριο 15 ευρώ.

