Η γονεϊκότητα είναι γεμάτη με στιγμές ακραίας ευτυχίας που εναλλάσσονται με στιγμές απόλυτης απογοήτευσης
Τι συμβαίνει στους γονείς όταν προσπαθούν να αναθρέψουν τα παιδιά τους με στοργή και σεβασμό;
Η γονεϊκότητα είναι γεμάτη με στιγμές ακραίας ευτυχίας που εναλλάσσονται με στιγμές απόλυτης απογοήτευσης και μερικές φορές τυφλού θυμού. Στην προσπάθειά τους να αναθρέψουν τα παιδιά τους με στοργή και σεβασμό, αυτές οι στιγμές του θυμού κάνουν τους γονείς πραγματικά να υποφέρουν.
Ακούω πολλή ενοχή από γονείς που μου λένε ότι "δε μπόρεσαν να αποφύγουν να φωνάξουν", "θύμωσαν τόσο πολύ που χρησιμοποίησαν time out", "αισθάνθηκαν ένα κύμα εκδίκησης" και "ήθελαν να χρησιμοποιήσουν την τιμωρία για να δώσουν στο παιδί τους ένα μάθημα". Οπότε, τι ήταν αυτό που προκάλεσε τέτοια συναισθήματα – αυτές τις ακραίες και αφόρητα πιεστικές αντιδράσεις;
Τις περισσότερες φορές πρόκειται για κάτι πολύ απλό. Ένα χυμένο ποτό ή ίσως ένα που χύθηκε σκόπιμα. Η άρνηση να ντυθεί ή να πάει στο κρεβάτι. Μια κατάρρευση στο τέλος του μπάνιου. Η πεισματική άρνηση να φύγει απ’ την παιδική χαρά.
