Το ρεπερτόριο του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά διαμορφώνεται με οδηγό την εκ νέου ανάγνωση κλασικών κειμένων, θέτοντας πολλαπλά υπαρξιακά ερωτήματα.
Ο δείκτης ευτυχίας των ανθρώπων παραμένει σταθερός πολλές δεκαετίες τώρα. Σαν όλες αυτές οι τεράστιες αλλαγές προόδου που έχουν συντελεστεί, ειδικά μέσα στον 21ο αιώνα, να μην μας βοηθούν να βρούμε αυτό που μας κάνει ευτυχισμένους. Είναι οξύμωρο ο άνθρωπος του σήμερα να είναι το ίδιο ευτυχισμένος με τον άνθρωπο του 1850. Φαντάζει σχεδόν σαν ειρωνεία! Όλη αυτή η πρόοδος που βιώνουμε στην τεχνολογία, στη δημοκρατία, στην ψυχαγωγία, σαν να μην μας πηγαίνει προς την ευτυχία. Τι θα μπορούσε να μας βγάλει από αυτόν τον μονόδρομο;
Το θέατρο τι ρόλο παίζει ως τέχνη "σπουδαία και τελεία"; Είναι το θέατρο ένας τόπος "ομορφιάς"; Τη νέα θεατρική περίοδο 2022-23, έχοντας ως οδηγό την κλασική δραματουργία αναζητούμε δρόμους, εστιάζοντας στον άνθρωπο. Τι μπορεί να οδηγεί ένα εύθυμο ζευγάρι που θεωρητικά τα έχει όλα στην αποξένωση; Γιατί ένας ήρωας που από το τίποτα κατακτά τα πάντα δυστυχεί; Γιατί ο στόχος από ευχή γίνεται κατάρα και ασφυκτικό μίσος; Πόση μοναξιά μπορεί να βιώσει μια βασίλισσα; Πόσο μπορούν να μισηθούν δύο αδέλφια; Αυτά είναι τα ερωτήματα που θέτει το φετινό ρεπερτόριο του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά με Καλλιτεχνικό Διευθυντή τον Λευτέρη Γιοβανίδη.
Μια θεατρική περίοδος κατά την οποία ξαναδιαβάζουμε κλασικά κείμενα και προτείνουμε…
Δείτε περισσότερα στο athinorama.gr
