Advertisement
Αυτό ακριβώς
Το καρναβάλι έχει μάσκες, κι εγώ τη φόρεσα τη δική μου μια χαρά. Μαζί με το κοστούμι της μπαλαρίνας που μου διάλεξε ο Σταύρος. Και τώρα, που το καρναβάλι μόλις τέλειωσε, σαν να έφυγε η μάσκα μου μαζί του και να μην μπορώ να κρυφτώ με τίποτα.
Μετράω ένα χρόνο χωρίς εσένα.
Στο καθιστικό που λέγαμε, στις δυο μπαλκονόπορτες, κρέμασα άσπρες κουρτίνες που βρήκα στα πράγματά σου. Είναι τα δυο φιλικά φαντάσματα του σπιτιού μας, που ακόμη σε νοσταλγεί. Ή που με έναν τρόπο ακόμη σε έχει, μέσα στους ανθρώπους που το κατοικούν και που τόσο πολύ σου μοιάζουν.
Advertisement
