Το down aging μπαίνει στο χρονοντούλαπο του σύγχρονου τρόπου ζωής
"Πενήντα χρόνια μετά τη γέννησή μας έχουμε το πρόσωπο που μας αξίζει. Αν είμαστε νευρικοί και θυμωμένοι, αυτό θα φανεί. Αν μεγαλώνουμε με χάρη και αρμονία με τον εαυτό μας, θα φανεί επίσης". Ο καθηγητής Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ Robert Pogue Harrison έγραψε τα παραπάνω στο βιβλίο του Juvenescence: Α Cultural History of Our Age το 2014.
Σε αυτό το βιβλίο προσπάθησε να προσεγγίσει επιστημονικά τους ποπ τίτλους των lifestyle περιοδικών: "Τα 40 είναι τα νέα 20" ή, πιο πρόσφατα, "Τα 50 είναι τα νέα 30". Τρία χρόνια αργότερα του δίνεται η δυνατότητα να γράψει ένα παράρτημα αφιερωμένο στην εμβληματική Λορίν Χάτον, που στα 74 της χρόνια αποκαθηλώνει το μεγαλύτερο ίσως trend των τελευταίων ετών. Χάρη στη Λορίν, το down aging μπαίνει στο χρονοντούλαπο του σύγχρονου τρόπου ζωής και μαζί του ανυπομονούμε να δούμε να μπαίνουν στο περιθώριο της αισθητικής μας οι μαμάδες που ντύνονται σαν τις κόρες τους και οι γιαγιάδες που μένουν για πάντα 50.
Στο τεύχος Οκτωβρίου της ιταλικής Vogue η Λορίν Χάτον και πολλές άλλες αληθινές γυναίκες μεταξύ 60 και 70 φωτογραφήθηκαν χωρίς μακιγιάζ και χωρίς επεξεργασία Photoshop. Η Λορίν και η παρέα της είναι γυναίκες που εδώ και χρόνια έχουν κάνει ειρήνη με την ηλικία τους, είναι ηλικιωμένες γυναίκες που δηλώνουν ακομπλεξάριστα τη ζωτικότητά τους, την επιθυμία τους για έρωτα και για σεξ, αμφισβητώντας ότι όλα αυτά αποτελούν προνόμια μιας εκβιασμένης τεχνητά νεότητας.
Οι σκεπτικιστές αναρωτιούνται αν και αυτό δεν είναι μια τάση, μια μάρκετινγκ ενέργεια με τεράστιο γκελ. Μήπως τελικά οι 60άρες ζουν το δικό τους δεκάλεπτο διασημότητας; Η απάντηση είναι "ναι". Ανεβοκατεβαίνουν πασαρέλες, πρωταγωνιστούν σε διαφημίσεις, γίνονται βασίλισσες του Instagram. Από την άλλη, όμως, όλα από κάπου δεν ξεκινούν; Και από αυτό το fashion moment του old age ξεκινά μια τεράστια αναγνώριση, μια νίκη.
Για την κάθε Λορίν που πάλεψε να συμφιλιωθεί με τις ρυτίδες της και τώρα απολαμβάνει τις στιγμές της. Για την κάθε Λορίν που δε ζει με το μύθο του χτες ούτε με το φόβο του αύριο. "È sempre oggi" είναι ο τίτλος του συγκλονιστικού πορτφόλιο του Στίβεν Κλάιν, "Ζήσε για το σήμερα" σε ελεύθερη μετάφραση. Αν ήταν στο χέρι της Λορίν πάντως, ο τίτλος θα ήταν το μότο της ζωής της "Perseverance furthers", σε ελεύθερη μετάφραση "Η αληθινή δύναμη ανήκει σ’ εκείνους που ξέρουν να περιμένουν".
