Aπό τις 70.000 σκέψεις που κάνεις κάθε μέρα οι 8 στις 10 αφορούν το παρελθόν ή το μέλλον
Aπό τις 70.000 σκέψεις που κάνεις κάθε μέρα οι 8 στις 10 αφορούν το παρελθόν ή το μέλλον. Οι 2 στις 10 αφορούν το παρόν. Μόνο.
Μόνο το 20% του χρόνου ζεις πραγματικά στο παρόν, στη στιγμή, χωρίς το μυαλό σου να τρέχει σ’ αυτό που σε εκνεύρισε στη δουλειά το πρωί (παρελθόν) ή σ’ αυτό που πρέπει να πεις σ’ εκείνον που σε εκνεύρισε την επόμενη μέρα (μέλλον). Στο μεσοδιάστημα δε βλέπεις τον ουρανό βαμμένο πορτοκαλοκόκκινο στα χρώματα του δειλινού, δεν ακούς τη Mary J. Blige να τραγουδάει No More Drama, ούτε τον ενδιαφέροντα τύπο που σου έδωσε προτεραιότητα. Είσαι αλλού, δεν είσαι on.
Διαβάζεις στο παιδί σου παραμύθι και σκέφτεσαι εκείνα τα μέιλ που δεν απάντησες και τι πρέπει να κάνεις την αυριανή μέρα. Είσαι αλλού, δεν είσαι on. Πού είσαι όμως; Στο πριν και στο μετά. Αλλά σίγουρα όχι σ’ αυτό που συμβαίνει τώρα. Μισή εμπειρία ή ακόμα και καθόλου εμπειρία. Στιγμές που περνάνε και χάνονται. Στιγμές (εμπειρίες) που θα μπορούσαν να σου αλλάξουν τη ζωή ή που απλά θα μπορούσαν να σε κάνουν χαρούμενο.
Αν υπάρχει ένα πράγμα που σου μαθαίνει η ζωή καθώς περνάει, αυτό είναι να μην την παίρνεις αψήφιστα. Της αξίζει να τη ζεις στο έπακρο. Είναι μικρή για να σου ξεγλιστράει. Άλλωστε, σου αξίζει αυτό που έχει να σου δώσει πίσω. Οι ειδικοί το λένε ενσυνειδητότητα και επιστημονικά είναι η επίγνωση που προκύπτει από την εκούσια παρατήρηση της εμπειρίας που βιώνεις κάθε στιγμή χωρίς επικριτική διάθεση. Με απλά λόγια: Πώς νιώθεις; Πώς αναπνέεις; Βιαστικά ή αργά και απολαυστικά; Τι ακούς; Σου αρέσει αυτό που ακούς; Σε χαλαρώνει; Σε εξιτάρει; Μυρίζεις τα λουλούδια στα βάζο; Τι σκέψεις σού φέρνουν στο μυαλό; Πώς νιώθεις όταν χαϊδεύεις τα μαλλιά του παιδιού σου; Όχι μηχανικά, αλλά βαθιά βιωματικά;
Πάτα ένα pause και άφησέ το να διαρκέσει. Τράβα με όλη σου τη δύναμη το μυαλό από το πριν και το μετά και βίωσε μεγαλοπρεπώς το Εδώ και Τώρα. Κάν’ το επιτακτικά, βρες χρόνο και χώρο. Πείσε τον εαυτό σου ότι η περιπλάνηση στο άγνωστο μέλλον και στο ήδη γνωστό παρελθόν σού στερεί το τώρα, που... μπορεί και να διαμορφώσει το μέλλον. Το mindfulness δεν είναι μια λογοτεχνική, λυρική περιγραφή κάποιου γιόγκι για το πώς πρέπει να ζεις κάθε λεπτό. Είναι μια επιστημονική θεραπεία για την αντιμετώπιση του στρες, του άγχους και της κατάθλιψης. Εφαρμόζεται τα τελευταία 40 χρόνια σε σχολεία, πολυεθνικές εταιρείες και σε ατομικό επίπεδο. Και παρότι προσπαθώ, δυσκολεύομαι να βρω πιο ουσιαστικό, πιο αισιόδοξο, πιο φωτεινό προσωπικό δώρο για το τέλος αυτής της αξέχαστης χρονιάς: ένα δώρο που θα μείνει για όλη σου τη ζωή και θα χαρίζει ζεστασιά και στους γύρω σου.
Ένας καλύτερος δικός σου εαυτός. Παρών και όχι αλλού.
Διάβασε ακόμα: The Editor's Blog
