Κατ’ ουσία, η πρώτη μέρα του χρόνου έχει πάντα, όπως και όλα τα σημαντικά θέματα στη ζωή μας, την αξία που εμείς της δίνουμε
Τικ, τακ, τικ, τακ, τικκκ... Αντίστροφη μέτρηση μέχρι άλλη μια νέα αρχή. Ημερολογιακό το θέμα κατά βάση. Κατ’ ουσία, η πρώτη μέρα του χρόνου έχει πάντα, όπως και όλα τα σημαντικά θέματα στη ζωή μας, την αξία που εμείς της δίνουμε.
Θα θυμάμαι για πάντα τον παππού μου να με παίρνει από το χέρι και να αλλάζουμε τη χρονιά στο μπαλκόνι του σπιτιού. "Καλύτερες και από τις ευχές είναι οι ερωτήσεις" μου έλεγε. "Αν βρεις κάποιες απαντήσεις μέσα στη χρονιά που έρχεται, τότε είσαι κερδισμένη. Οι βεβαιότητες είναι υπερεκτιμημένες. Να προχωράς και να ρωτάς: ποιος, πού, πότε, γιατί".
Δύσκολο μου φαινόταν αυτό, ερωτήσεις δεν είχα, είχα μόνο ευχές. Να μου φέρουν το παιχνίδι που ήθελα, τα παπούτσια με τον κόκκινο φιόγκο κι εκείνο το viewmaster, που ήταν πολύ στη μόδα. Οι ερωτήσεις ήρθαν αργότερα, κάπου κοντά στην εφηβεία, και συνδυάστηκαν με τη φυσική αποχώρηση του παππού αλλά και την επιστροφή του κάθε χρόνο την ίδια μέρα. Μεταφυσικές εμπειρίες.
"Θα τα φτιάξω με τον Νίκο;", "Θα με θέλει;", "Θα χάσω τα δύο κιλά που έχουν κάτσει στη μέση μου;", "Αν αλλάξω σχολείο, θα συνεχίσω να είμαι φίλη με τη Μαρία;" "Ροκ ή ποπ;", "Ελληνικά ή ξένα;", "Καζαντζάκης ή Έσσε;".
Με τα χρόνια να περνούν και τον Άλντους Χάξλεϋ να έχει στοιχειώσει με τα ερωτήματά του πολλές αλλαγές χρονιάς, ανακάλυψα ότι επαναλάμβανα τις ίδιες ερωτήσεις με διαφορετική διατύπωση για να πάρω τις ίδιες απαντήσεις με διαφορετική επικάλυψη εμπειρίας.
Για αναρωτηθείτε λοιπόν μαζί μου: Ποιοι είμαστε; Ποια είναι η ουσία της ανθρώπινης φύσης; Πώς μπορούμε να συμβιώνουμε ικανοποιητικά; Πώς μπορούμε να αναπτύξουμε τις προσωπικές μας δυνατότητες; Πώς πρέπει να συσχετιζόμαστε με το περιβάλλον μας; Πού θέλουμε να έχουμε φτάσει σε ένα χρόνο, σε πέντε, σε δέκα; Ποιο θεωρούμε το μεγαλύτερό μας επίτευγμα μέχρι τώρα;
Διαψεύσεις και επιβεβαιώσεις εναλλάσσονται στην προσπάθειά μας να βρούμε νόημα χωρίς να βγούμε έξω από το αξιακό μας πλαίσιο. Μέσα σ’ αυτό, εκεί που συνυπάρχει ο κόσμος από τον οποίο προερχόμαστε, εκείνος όπου ζούμε τώρα κι εκείνος που πιστεύουμε ότι θα διαδεχτεί την εποχή μας, στήνουμε τα πλακάτ για την πορεία μας στο 2018:
Δεν μπορείς να είσαι στον Πόλο και στον Ισημερινό ταυτόχρονα. Πρέπει να διαλέξεις πλευρά.
Μην αγωνιάς, στο τέλος όλα γίνονται. Η ζωή ξέρει καλύτερα.
Το δύσκολο δεν είναι να μην πιστεύεις σε τίποτα. Το δύσκολο είναι να συνεχίζεις να πιστεύεις σε κάτι.
Όσο πιο σύντομα καταλάβεις ότι η καθημερινότητά σου είναι μια θητεία στη στωικότητα, τόσο το καλύτερο για σένα. Λιγότερα θα είναι τα ξενύχτια σου.
Αν υποθέσουμε ότι όλοι οι στόχοι της ζωής πραγματοποιούνταν, θα σου έδινε αυτό την υπέρτατη χαρά;
Sine amor nihil. (Χωρίς έρωτα, τίποτα).
