"Ξεκινάω το 2019 χωρίς flashbacks, χωρίς απολογισμούς"
Aποχαιρετώ τη χρονιά που φεύγει με βαθιά ανακούφιση και είναι η πρώτη φορά, με βεβαιότητα, που νιώθω έτσι. Το 2018 είναι από εκείνες τις χρονιές –ευτυχώς δεν είναι πολλές– που θα ήθελα πολύ να ξεχάσω, αλλά που βαθιά μέσα μου ξέρω ότι καμία άμυνα του οργανισμού δε θα καταφέρει να σβήσει από τη μακρόχρονη μνήμη.
Έτσι, ξεκινάω το 2019 χωρίς flashbacks, χωρίς απολογισμούς.
Κάνοντας μόνο θετικές σκέψεις, βάζοντας στόχους που δεν αφορούν μόνο μια στείρα επιβίωση, κάνοντας όνειρα που ξεπερνούν την επόμενη μέρα, οραματιζόμενη μια νέα, καλύτερη, πιο ανθρώπινη προσωπική πραγματικότητα.
Είκοσι τέσσερις ώρες σε ένα ταξίδι-αστραπή ήταν αρκετές για να με βγάλουν από τη ληθαργική, μηχανική διάσταση της καθημερινότητας και να μου θυμίσουν ότι η ζωή, ναι, σίγουρα δεν είναι μόνο η συχνά εκβιασμένη χαρά που επιβάλλουν οι γιορτινές μέρες, ότι σίγουρα δεν είναι ούτε Καρυοθραύστης ούτε Λίμνη των Κύκνων.
Η ζωή είναι εκείνα τα φωτεινά διαλείμματα μέσα σε πλήθος από μέρες μουντές.
Είναι ακόμα μια βαθιά, αναζωογονητική εισπνοή οξυγόνου μετά από μακρόχρονη παραμονή στο βυθό. Είναι το apres la pluie, le beau temps που τόσο ανυπόμονα περιμένεις, κάτι σαν το "υπάρχει δικαιοσύνη στο σύμπαν". Το 2019 είναι μια οριακή χρονιά, πριν από το ολοστρόγγυλο 2020 και πριν από την αρχή μιας νέας δεκαετίας. Θα σηματοδοτήσει ένα κλείσιμο και ένα άνοιγμα μαζί. Θα μας καλέσει να προετοιμαστούμε για επιπλέον αλλαγές. Ω, ναι, αυτές δε σταματούν ποτέ! Σε κύματα φτάνουν και ευτυχώς, θα πω, γιατί για να πας πέρα και πάνω από αυτό που είσαι, πρέπει να ξεκινήσεις από την αποδοχή ότι μπορείς καλύτερα.
Το 2019 θα αφανίσει τους διαχειριστές και θα αποθεώσει τους οραματιστές. Πρέπει να το πιστέψεις και θα γίνει.
Και δεν είναι το σύμπαν που θα συνωμοτήσει υπέρ σου, είναι μια αναγκαιότητα το όραμα.
Μπορεί να μη γεμίζει το στομάχι των κυνικών, όμως είναι η ιδανική τροφή για τη σωστή ανάπτυξη του πνεύματος καθώς και για την πραγματοποίηση των αλμάτων. Το 2019 θα είναι η χρονιά της ζωής με σκοπό, της δουλειάς ως δημιουργίας και όχι ως βιοπορισμού, του κινήτρου ως αυτονομίας και όχι ως bonus. Υπάρχει κάτι μεγαλύτερο εκεί έξω και σπουδαιότερο από την υλική ανταμοιβή και το βιολογικό κίνητρο της επιβίωσης (σελ. 82).
Το 2019 η ευχή είναι να βρεις αυτό που σε κάνει να χάνεις τον ύπνο σου, αυτό που σε κρατάει ξύπνιο μέχρι το πρωί.
Και να το μετατρέψεις στη "μεγάλη εικόνα", τη μεγαλύτερη που μπορείς να ονειρευτείς.
