Ο Οκτώβριος είναι ο μήνας που θα περπατήσεις ανάλαφρη
Eίναι αυτός ο μήνας που η γη ανασαίνει λαχανιασμένη κάτω από το βάρος του καλοκαιριού, που πέφτει με αργό ρυθμό στη δική του χειμερία νάρκη. Είναι αυτός ο μήνας που εκεί που νομίζεις ότι τα έχεις δει όλα στα insta stories που κατακλύζουν το timeline σου, εκεί μια Τζένιφερ Λόπεζ περπατάει στην πασαρέλα της Donatella Versace στην Εβδομάδα Μόδας του Μιλάνου φορώντας το ίδιο jungle που φόρεσε πριν από 20 χρόνια και ρίχνει το Ίντερνετ. Με το καταιγιστικό μπρίο της Λατίνας θεάς, αλλά κυρίως με το αποφασιστικό περπάτημα της γυναίκας που στα 50 της πια δεν έχει τίποτε να φοβηθεί, δεν έχει τίποτε να αποδείξει, δεν έχει τίποτε να χάσει παρά μόνο να κερδίσει. Δεν ήταν το κορμί της που παλλόταν σε κάθε της βήμα, ούτε η κίνηση των γλουτών της που θα ’λεγες ότι χόρευε σάμπα πάνω στην πασαρέλα, ήταν το βλέμμα της που φώναζε: "Το κάνω και αυτό, και το κάνω τέλεια! Κι ας είμαι 50. Ή, μάλλον, το κάνω καλύτερα τώρα που είμαι 50".
Είναι αυτός ο μήνας που ο Μπραντ Πιτ αποφάσισε να κατακτήσει και εκείνο το γυναικείο σοφιστικέ κοινό που ουδέποτε παρασύρθηκε από το six-pack του και ουδέποτε πίστεψε ότι το ’χει τελικά το αγόρι από το Μιζούρι και ότι κάποια στιγμή θα καταφέρει να ξεφύγει από το σκληροτράχηλο let’s spend the night together στερεότυπο του Χολιγουντιανού γόη. Περνώντας μέσα από τις συμπληγάδες του αλκοολισμού, πιάνοντας πάτο μετά τον πιο ηχηρό χωρισμό στα χρονικά του Χόλιγουντ, ο Μπραντ Πιτ δίνει συνέντευξη στο GQ και λέει: " Όσο περισσότερο μεγαλώνεις, τόσο συμβιβάζεσαι με τις ήττες σου. Έχεις μεγαλύτερη επίγνωση του χρόνου, γι’ αυτό και θέλεις να τον αφιερώνεις εκεί που αξίζει". Και λίγο παρακάτω το αγόρι από το πίσω κάθισμα του Θέλμα και Λουίζ, ο ματωμένος ήρωας του Fight Club, ο μπερδεμένος Μπέντζαμιν Μπάτον, ο εξοργισμένος Αχιλλέας αποφασίζει να μιλήσει στην καρδιά μας: "Υπάρχει μεγάλη δύναμη στο να είσαι ευάλωτος, δεν έχει να κάνει με πόζες ή με την τυφλή πεποίθηση ότι είσαι ικανός για τα πάντα. Είναι αυτοπεποίθηση που πηγάζει από τη γνώση του εαυτού". Στα 55 του χρόνια, ο Μπραντ Πιτ έχει πια όλο το πακέτο: είναι ένας άντρας χορτασμένος από τη ζωή, την οποία μόλις τώρα δείχνει ότι αρχίζει να απολαμβάνει.
Περπατάω μέσα στον Οκτώβριο παρατηρώντας. Μικρή μου άρεσε να περνάω χρόνο στα παγκάκια της Πλατείας Κυψέλης χωρίς να κάνω κάτι. Καθόμουν και έβλεπα τους ανθρώπους να περνούν. Μια δειγματοληψία κοινωνικών συμπεριφορών, εκφράσεων στο λόγο και στο πρόσωπο, μια μελέτη ανθρωπολογικού χαρακτήρα. Μου άρεσε ο ρυθμός τους, κάποιοι βιαστικοί, κάποιοι νωχελικοί. Υπήρχε μια συμπαντική ισορροπία. Λίγους μήνες πριν από το τέλος ορόσημο άλλης μιας δεκαετίας και όλοι γύρω μου ζουν για να δουλεύουν. Η δουλειά κρύβει τους ανθρώπους και δεν μπορείς να τους δεις. Το έγραφε ο Γκόργκι πριν από 120 χρόνια, έγραφε μια παγκόσμια αλήθεια: " Όσο λιγότερα κουβαλάς, τόσο ευκολότερα περπατάς".
Ο Οκτώβριος είναι ο μήνας που θα περπατήσεις ανάλαφρη. Είναι ο μήνας μιας ακόμη αρχής.
