Πού πάνε οι άνθρωποί μας όταν φεύγουν; Όταν φεύγουν οριστικά και αμετάκλητα; Σε ποιες χώρες ταξιδεύουν;
Θα μπορούσε να είναι ένας μήνας χαλαρός: σε ρυθμούς δουλειάς αλλά όχι ακόμη τρεξίματος, σε θερμοκρασία αποκαλόκαιρου αλλά όχι ακόμη φθινοπώρου. Θα μπορούσε ακόμη να σηματοδοτήσει και την απαρχή μιας βαθιάς ανάσας ανακούφισης, μιας ψυχικής και εθνικής ανάτασης, μιας συλλογικής περηφάνιας. Έχουμε τη Μαίρη Κατράντζου να ευχαριστήσουμε γι’ αυτό, για την ευγενική υπενθύμιση του ποιοι είμαστε, από πού ερχόμαστε και πού πάμε. Με την ιστορική παρουσίαση της κολεξιόν της για το Καλοκαίρι του 2020 στο Ναό του Ποσειδώνα σε ατμόσφαιρα μυσταγωγίας και υπερφορτωμένου συναισθηματικού κρεσέντο, η απίστευτη Μαίρη επέστρεψε μετά από 10 χρόνια στη χώρα της για να αποτυπώσει με αριστοτεχνικό τρόπο θραύσματα σοφίας που μελετάμε στα σχολεία μας, αλλά ξεχνάμε στη μετέπειτα ζωή μας. Τοποθετώντας ξανά την Ελλάδα στον αφαλό του κόσμου, η δική μας Μαίρη έριξε τους προβολείς στην Ελπίδα, τόσο ως έννοια που μας συγκρατεί στο προσωπικό και το κοινό μας μονοπάτι, όσο και στο Σύλλογο Φίλων Παιδιών με καρκίνο της Μαριάννας Βαρδινογιάννη, που δίνει αξία στη ζωή των αγοριών και των κοριτσιών, εκείνων που κρατάνε στα χέρια τους το καλύτερό μας αύριο.
Η τόσο απρόβλεπτη, παράδοξη, ανεξήγητη αναχώρηση της Σοφίας Κοκοσαλάκη μας επανέφερε σε μια πραγματικότητα σοκαριστική. Ένας τόσο δικός μας άνθρωπος άφησε πίσω το έργο του –τα μοναδικά ντραπέ, την αναγέννηση του Grecian chic– και πού πήγε άραγε; Πού πάνε οι άνθρωποί μας όταν φεύγουν; Όταν φεύγουν οριστικά και αμετάκλητα; Σε ποιες χώρες ταξιδεύουν; Με ποιους συνομιλούν; Ποιοι τους χαϊδεύουν; Γράφει η Αναΐς Νιν στο The Four-Chambered Heart: "I must be a mermaid, Rango. I have no fear of depths and a great fear of shallow living". Ατρόμητες μπροστά στη ζωή, ανίκητες στην αναμέτρηση με το άγνωστο, ικανότατες καταδύτριες στα βάθη των προκλήσεων, η Μαίρη και η Σοφία, παρέα με την Αναΐς Νιν, θα ενδυναμώνουν στο διηνεκές τις γυναίκες με το ταλέντο, την επιτυχία, τις επαγγελματικές και τις προσωπικές τους επιλογές. Για πάντα θα στέκονται για να μας προστατεύουν από τους ύπουλους κινδύνους μιας ρηχής ζωής.
