Το CTC προσφέρει μία κουζίνα (και μία λογική) που σε ταξιδεύει εκεί που ανατέλλει η νέα ελληνική γαστρονομία. Και είναι πολύ όμορφα.
* Tidbit : a small piece of food
: a small piece of news or interesting information
Με αφορμή το πολύ πρόσφατο και πολύ επιτυχημένο event για τα δύο χρόνια του CTC, όπου ο σεφ και συνιδιοκτήτης Αλέξανδρος Τσιοτίνης μοιράστηκε την κουζίνα του με 4 ακόμη νέους και καταξιωμένους Έλληνες σεφ και δημιούργησε ένα pop up restaurant για μία μόνο βραδιά στις 24 Απριλίου, θυμήθηκα το δικό μου "ταξίδι" στο εστιατόριο με το πανέξυπνο όνομα.
Το CTC είναι γενικά ένα εστιατόριο που αγαπά τη δημιουργική σκέψη. Τώρα θα μου πεις "ποιο δηλαδή εστιατόριο fine dining δεν την αγαπάει;" και ορθώς, αλλά εννοώ πως οι άνθρωποι του CTC γεννούν διαρκώς δημιουργικές ιδέες, διοργανώνουν event με guest chefs, παντρεύουν τη μαγεία με τη μαγειρική (μία βραδιά στην οποία δεν είχα βρεθεί, αλλά ακουγόταν πολύ ωραία ιδέα) και γενικά φροντίζουν η επίσκεψη στο εστιατόριο να είναι κάτι πολύ παραπάνω από απλώς dining, να είναι μία ολοκληρωμένη εμπειρία, ένα ταξίδι στη γεύση και όχι μόνο.
Η λογική αυτή αποτυπώνεται και στα προτεινόμενα μενού που τιτλοφορούνται "voyage” και "trip”, ώστε να σε βάζουν αμέσως στο νόημα. Ο ίδιος ο σεφ πιστεύει πως "μία έξοδος για φαγητό δεν πρέπει απλά να είναι μία έξοδος για φαγητό, πρέπει να είναι κάτι περισσότερο, μία εμπειρία, μία περιπέτεια, να ενέχει το στοιχείο της έκπληξης" και έχει απόλυτο δίκιο, αφού, όταν δεν μιλάμε για ένα εστιατόριο της γειτονιάς, στις πιο "καλές" εξόδους μας για φαγητό δεν μένουμε μόνο στο "το φαγητό ήταν ωραίο ή όχι” αλλά κυρίως στο "συνολικά περάσαμε καλά, ξεφύγαμε από την καθημερινότητα, ταξιδέψαμε για λίγο κάπου αλλού”. Η συνολική εμπειρία είναι ό,τι ορίζει το fine dining, όχι μόνο η γεύση. Και το CTC προσφέρει απλόχερα και τα δύο.
Το περιβάλλον σε κάνει να αισθάνεσαι αμέσως οικεία και χαλαρά, το σέρβις είναι εξαιρετικό χωρίς όμως την "επιτήδευση” που κάποιες φορές μπορεί να συναντήσεις σε τέτοιου επιπέδου εστιατόρια και η κάθε λεπτομέρεια –από τα γεμάτα έμπνευση πιάτα-σκεύη μέχρι το ειδικό gadget για να κρεμάσουν οι κυρίες την τσάντα τους- είναι μελετημένη. Κάθε πιάτο συνοδεύεται από το δικό του "παραμύθι” που με χαρά εξιστορείται από το προσωπικό, ενώ το παρακολουθείς να ετοιμάζεται στην ανοικτή κουζίνα και να καταφθάνει μπροστά σου.
Κάπου εδώ πρέπει να πω πως οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το σημερινό #tidbits είναι –εμφανώς- ερασιτεχνικές και τραβηγμένες με το κινητό μου, κατά συνέπεια αδικούν τα πιάτα, όπως συμβαίνει πάντα με τις μη επαγγελματικές φωτογραφήσεις. Και το λέω γιατί εδώ το στήσιμο των πιάτων έχει αναχθεί σχεδόν σε επιστήμη, με μικρές εκπλήξεις και αναπάντεχες εικόνες που μιλούν ταυτόχρονα σε όλες τις αισθήσεις.
Εμείς δοκιμάσαμε το menu των 6 πιάτων και επειδή, όπως ακριβώς λέει και ο σεφ, το στοιχείο της έκπληξης πρέπει να παραμένει, θα αναφερθώ μόνο σε δύο από αυτά και τα υπόλοιπα θα τα αφήσω να τα ανακαλύψει ο καθένας μόνος του. Ο Τραχανάς με καπνιστά μύδια, φύκια και αφρό θάλασσας σε κάνει να αισθάνεσαι πως βρίσκεσαι κάπου κοντά της και πως μόλις ανοίξεις τα μάτια σου –που έχεις κλείσει από τη γευστική απόλαυση take my word for it- θα ατενίσεις το απέραντο γαλάζιο, η δε Βελουτέ από καλαμπόκι αρωματισμένη με αστακό και αφρό από τρούφα και περγαμόντο, που σερβίρεται μέσα σε ένα volcano-type σκεύος με την αντίθεση των χρωμάτων να δίνει άλλη διάσταση στη δημιουργία, είναι ένα πιάτο που θα μείνει χαραγμένο στη γευστική σου μνήμη για καιρό.
Το CTC είναι ένα εστιατόριο υψηλών αξιώσεων, που έχει ήδη κερδίσει εγχώρια και φλερτάρει στενά με μεγάλα διεθνή βραβεία, γεγονός που δείχνει πως η νέα γενιά των Ελλήνων σεφ έχει πολλά να μας πει ακόμη και ακόμη περισσότερα να μας δώσει.
Ουμπλιανής 14 & Διοχάρους 27, Ιλίσια, 2107228812
