Κομψό, φινετσάτο και με μία απροσδιόριστη αστική αβρότητα από τα παλιά, το Brunello είναι ένα wine bistro που θα επισκεφτείς ξανά και ξανά
Συχνά, όταν επισκέπτομαι ένα νέο μαγαζί στα πλαίσια της food-related ιδιότητάς μου, σκέπτομαι σε ποιες περιστάσεις θα το επισκεπτόμουν ξανά. Είναι ένα "παιχνίδι" που παίζω μέσα στο κεφάλι μου, προσπαθώντας να βάλω το κάθε καινούριο εστιατόριο ή μπαρ στην δική μου "ειδική" κατηγορία. "Εδώ θα ερχόμουν για ένα τρυφερό τετ α τετ με το στεφάνι μου", σκέφτομαι, ή "εδώ θα ερχόμουν με τη μικρή μου" ή "εδώ με την κολλητή μου" ή "εδώ για επαγγελματικό ραντεβού" ή "εδώ με τίποτα" (ναι συμβαίνουν και αυτά... και σε διαβεβαιώνω, καθόλου σπάνια). Στο Brunello λοιπόν θα ερχόμουν σχεδόν σε κάθε περίσταση και με κάθε σύνθεση, είτε με φίλους για χαλαρά, είτε για ρομαντική συνάντηση για δύο, είτε για κους κους με τις φιλενάδες μου, είτε για σοβαρές συζητήσεις ζωής με τον κολλητό μου, είτε και για ένα επαγγελματικό ραντεβού. Είναι ζεστό και οικείο, χωρίς να χάνει ούτε λεπτό τη φινέτσα και το στυλ του. Μικρό, αλλά σωστά διαρρυθμισμένο, κατάλληλο για καφέ και εφημερίδα το πρωί, ελαφρύ lunch και βιβλίο το μεσημέρι, ωραίο κρασί και φιλικές συναντήσεις το απόγευμα, ρομαντικές κουβέντες χαμηλόφωνες το βράδυ.
Κάτω από τον εντυπωσιακό πολυέλαιο και το υπέροχα ρετρό πράσινο ταβάνι, ο Γιώργος Μελισσάρης έχει στήσει ένα μαγαζί που θέλεις να πηγαίνεις ξανά και ξανά. Περισσότερες από 90 ετικέτες σε κρασί με πάνω από τις μισές να σερβίρονται σε ποτήρι (με το σύστημα Coravin να εξασφαλίζει την τέλεια συντήρηση μέχρι το τελευταίο ποτήρι) και ένα μενού που δεν ξεπερνά τα 10 με 15 πιάτα σε επιμέλεια και υπογραφή του γνωστού σε όλους μας Μιχάλη Νουρλόγλου. Η εκτέλεση στην κουζίνα είναι του νεαρού μεν, αλλά πολύ καλού δε Θάνου Ζαμπούνη. Φυσικά τα πλατό αλλαντικών και τυριών αποτελούν μία εξαιρετική λύση για να συνοδεύσεις το κρασί σου, αλλά το υπόλοιπο μενού σίγουρα δεν θα σου επιτρέψει να σταματήσεις εκεί. Άλλωστε όλα τα πιάτα έχουν λίγο την λογική του "συνοδευτικού", καθώς είναι σχεδιασμένα να έρχονται σε ποσότητα περίπου στα 2/3 ενός κανονικού εστιατορικού πιάτου, κάτι που καθρεπτίζεται και στην τιμή τους.
Από τις τέσσερις σαλάτες του μενού δοκιμάσαμε εκείνη με αντίβ, μπραζέολα, ταχίνι στη σος και μαύρο σουσάμι, που ακολουθεί όμορφα το εξαιρετικό ζεστό προζυμένιο και χωρίς μαγιά ψωμί που φτιάχνεται αποκλειστικά για το Brunello (εντάξει νομίζω το κόλλημά μου με το ψωμί είναι γνωστό πλέον) και το βελούδινο βούτυρο που καταφθάνει στην αρχή.
Από τα "πρώτα", αν και μάλλον είναι λάθος εδώ η χρήση του όρου από μέρους μου, αφού όλα ουσιαστικά τα πιάτα συμπληρώνουν και συμπληρώνονται από το κρασί, πήραμε το έξυπνα ανάλαφρο και πολύ νόστιμο Pizzeti με μασκαρπόνε, παντσέτα, κόκκινο κρεμμύδι και αποξηραμένο κρόκο αυγού,
την Cacio e pepe με τέλεια βρασμένη την pasta, αλλά προσωπικά θα ήθελα λίγο λιγότερο pepe, για να μην σκεπάζει εντελώς το cacio, που στην προκειμένη περίπτωση είναι pecorino και grana padano,
Και το Ριζότο με σελινόριζα, φιστίκι Αιγίνης και πράσινο μήλο, που ήταν χυλωμένο στην εντέλεια και το φιστίκι του έδινε αυτό το κάτι -την τσαχπινιά αν θες- που χρειάζεται ένα πιάτο για να ξεχωρίσει.
Από τα "κυρίως" μοιραστήκαμε ένα ζουμερό Φιλέτο κοτόπουλο με κρέμα χελιού, τηγανητό λεμόνι και σέσκουλο. Ένα πιάτο πολύ γευστικό και ισορροπημένο, όπου το τηγανητό λεμόνι νομίζω είναι αυτό που κλέβει την παράσταση.
Στο ψάρι ημέρας τη συγκεκριμένη ημέρα είχαν ένα λαβράκι με λεπτές φλοίδες από κολοκυθάκι, σος από το ζωμό του ψαριού, βούτυρο με λιναρόσπορο και μουστάρδα με miso, ένα πιάτο τόσο όσο πρέπει λιπαρό με καλό μπαλανσάρισμα των γεύσεων.
Κάθε Τρίτη δε εδώ και λίγες εβδομάδες, άνοιξε και το Oyster Bar μετά τις 7 το βράδυ για τέλειο pairing με αφρώδη κρασιά. Οπότε όλοι οι λάτρεις οστράκων βρήκαν που θα περνούν τις casual Tuesdays τους! Εγώ πάντως θα είμαι εκεί!
Που; Λουκιανού 21, Κολωνάκι.
Για περισσότερα tidbits και γευστικές ανταποκρίσεις τη στιγμή που συμβαίνουν ακολουθήστε το @kounelly στο Instagram.
* Tidbit : a small piece of food
: a small piece of news or interesting information
