Δοκιμάσαμε το νεότερο -και νεότατο- τέκνο του Ardbeg και αυτό ήταν ένα βράδυ της καραντίνας που δεν πήγε χαμένο!
Δεν ξέρω πως ήταν τα σαββατόβραδά σου πριν την καραντίνα, πριν την πανδημία γενικότερα, εμένα συνήθως με έβρισκαν ημικαθισμένη (για κάποιον ανεξήγητο λόγο σιχαίνομαι να κάθομαι κανονικά, αλλά πάντα θέλω το σκαμπό μου εύκαιρο) μπροστά στη μπάρα ενός semi-lit bar να πίνω κάποιο whisky-based cocktail παρέα με φίλους ή το στεφάνι μου ή κάποιο δημιουργικό συνδυασμό των παραπάνω. Τελευταία, το σαββατόβραδο, όπως και κάθε άλλο βράδυ της εβδομάδας, με βρίσκει αγκαλιά με το Netflix. Καταλαβαίνεις λοιπόν τον ενθουσιασμό μου, όταν μου είπαν για ένα ψηφιακό tasting που περιελάμβανε Ardbeg και μάλιστα το ολοκαίνουριο τέκνο του, το Wee Beastie. Η βραδιά είχε τη σφραγίδα του The Whisky Beat με το Μανώλη Μαθιουδάκη και τους εκλεκτούς συναδέλφους και μη whisky-lovers να αποτελεί εγγύηση πως αυτά που θα ακούσεις, θα μάθεις και θα συζητήσεις για το βασιλιά των ποτών, το whisky, θα έχουν ενδιαφέρον.
Το βασικό θέμα της βραδιάς λοιπόν, για να μην σε κουράζω, ήταν το Ardbeg Wee Beastie, το νεότερο και νεότατο τέκνο του Ardbeg που -σε αντίθεση με όλες της άλλες ετικέτες του iconic αυτού whisky brand- μετρά μόλις 5 έτη παλαίωσης και μάλιστα το δηλώνει "ευθαρσώς" στην ετικέτα του. Θα μου πεις, ε και; Όχι, όχι. Έχει σημασία, γιατί είναι η πρώτη φορά που το brand λανσάρει κάτι με παλαίωση μικρότερη της 10ετίας και το γεγονός πως το τυπώνει με μεγάλα γράμματα μπροστά εκεί να φαίνεται λέει πολλά και ενδιαφέροντα για το "τσαμπουκαλεμένο" αυτό Μικρό Τέρας (Wee Beastie) που μόλις έφτασε στη χώρα μας. Χάριν του tasting, δοκιμάστηκε παράλληλα με το Ardbeg 10 και το εμβληματικό Ardbeg Uigeadail, και οφείλω να ομολογήσω πως στάθηκε επάξια στο ύψος του, τηρουμένων πάντα των αναλογιών, με τη φρεσκάδα και το πείσμα κάθε "νέου και ωραίου", που έρχεται να δείξει τον αέρα της αλλαγής. Και είναι γεγονός πως η εποχή που η παλαιότητα ήταν ο Βασιλιάς της κρίσης για κάθε whisky δείχνει να αρχίζει να φθίνει και στη μέση να μπαίνουν κι άλλοι παράγοντες που καθορίζουν το τελικά "καλό" whisky. Πάντως το λανσάρισμα του Wee Beastie σίγουρα δείχνει την αρχή μίας νέας τάσης, ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο δυνατό μεταξύ των μυστών whisky brand. Το νεαρό και δυναμικό λοιπόν αυτό μπουκάλι, πέρα από μία υπέροχα splatter διαφήμιση με αέρα low-budget ταινίας τρόμου των 60s, συμφώνησαν όλοι πως έχει τσαγανό και τσαμπουκά. Και παρόλο που αυτές οι λέξεις συνήθως δεν ταιριάζουν στο περιβάλλον του #tidbits, δεν θα μπορούσα να βρω καμία καταλληλότερη για να το περιγράψω. Με το χαρακτηριστικό καπνιστό και τυρφώδη χαρακτήρα των Ardbeg παρόντα και εδώ χωρίς αμφιβολία, το Wee Beastie στη μύτη έχει και κάτι από καραμέλα, κερήθρα και θαλασσινό ξύλο, νιώθεις λίγο σαν να περπατάς στις άγριες ακτές τις Σκωτίας και να εισπνέεις τον παγωμένο αέρα, ενώ από κάπου μακριά έρχεται η μυρωδιά καμένου ξύλου. Στη στόμα σου βγάζει κατευθείαν το "τσαμπουκά" και τη δύναμη της νιότης, σαν έναν έφηβο με τρελή δυναμική, που ακόμη δεν ξέρει σίγουρα που να τη διοχετεύσει, δεν τον έχει δαμάσει ακόμη ο χρόνος και η εμπειρία, αλλά ξέρει να σε συνεπάρει στη μαγεία της νιότης του. Σοκολάτα, γλυκάνισος, κακάο, και πάλι καπνός, ξύλο, ίσως bourbon, πιπέρια. Με το που το γεύεσαι φαντάζεσαι να το συνοδεύεις με ένα ψημένο στην εντέλεια πιπεράτο steak και έξω πια να μην υπάρχει πανδημία και εσύ με φίλους να ψήνετε και να γελάτε και να πίνετε (πάντα με μέτρο και υπεύθυνα!). Ναι, το Wee Beastie δεν είναι το whisky που θα επέλεγα για μία βραδιά περισυλλογής, δίπλα στο αναμμένο μου τζάκι χαϊδεύοντας νωχελικά το σκύλο μου. Όμως είναι το whisky που θα αναζητούσα εύκολα να απολαύσω ξανά, με παρέα ή χωρίς, κάθε φορά που θα ήθελα μία ηχηρή υπενθύμιση του γιατί αγαπάω τα καπνιστά whisky. Slainte λοιπόν!
Για περισσότερα tidbits και γευστικές ανταποκρίσεις τη στιγμή που συμβαίνουν ακολουθήστε το @kounelly στο Instagram.
* Tidbit : a small piece of food
: a small piece of news or interesting information
