Δεν πρόκειται για αστρολογικό σχόλιο, αλλά για τη νέα εποχή της εμβληματικής Σελήνης στη Σαντορίνη που παρουσιάζεται πιο επίκαιρη από ποτέ με τον Έκτορα Μποτρίνι στο τιμόνι.
Δεν είναι εύκολο να κερδίσεις το χαρακτηρισμό "εμβληματικός" και δεν είναι πολλά τα εστιατόρια της χώρας μας, και δη εκτός Αθηνών, που μπορούν με άνεση να διεκδικούν τον τίτλο. Όμως η Σελήνη του Γιώργου Χατζηγιαννάκη μετά από 37 θαρρώ χρόνια επανίδρυσης της ελληνικής γαστρονομίας, ανερυθρίαστης (για τότε απίστευτο) ένταξης των τοπικών προϊόντων στη δημιουργική κουζίνα και γέννησης εκ του μηδενός μίας τοπικής κουζίνας υψηλών αξιώσεων, μάλλον δεν περίμενε εμάς για να την χαρακτηρίσουμε εμβληματική. Η Σελήνη λοιπόν ήδη από το 2019 μετακόμισε στα Φηρά, σε έναν χώρο με ιστορία και επιβλητική αύρα, πράγμα που της πάει γάντι και δίνει νέα διάσταση στη συνολική γαστρονομική εμπειρία που το εστιατόριο πρεσβεύει εξορισμού. Όμως η πανδημία κάπως τα καθυστέρησε τα πράγματα (ποιο τομέα άλλωστε άφησε αλώβητο αυτή η κατάσταση) και έτσι ουσιαστικά φέτος μιλάμε και επίσημα για τη νέα εποχή του Selene με καπετάνιο τον 1 michelin starred και εξαιρετικό σε κάθε του project Έκτορα Μποτρίνι. Ο νέος χώρος θέτει τις βάσεις, αλλά είναι τα πιάτα του πλέον καταξιωμένου σεφ και της καταπληκτικής ομάδας του που απογειώνουν τελικά την εμπειρία. Άλλωστε τελικά πάντα στο τέλος της ημέρας το θέμα μας θα είναι η γεύση και τα συναισθήματα που μπορεί αυτή να σου γεννήσει, ή ακόμη καλύτερα να σου ξυπνήσει. Είναι βαθιά νοσταλγική η κουζίνα του Έκτορα στο άκρως ατμοσφαιρικό Selene και σε κάνει κάπως να κλείνεις τα μάτια σου και να θυμάσαι καλοκαίρια του κάποτε και του τώρα, στιγμές γεμάτες αρώματα και γεύσεις που κάπως είχες αγαπήσει, αλλά τώρα πια ούτε καν θυμάσαι πως. Όμως πάλι παρασύρθηκα και μακρηγορώ και σε κουράζω, οπότε ας περάσουμε στα facts.
Το Selene λοιπόν βρίσκεται μέσα σε έναν απίστευτα ατμοσφαιρικό χώρο, μία περίκλειστη αυλή, που κάποτε υπήρξε ο προαύλιος χώρος ενός καθολικού μοναστηριού, ενώ ακόμη και σήμερα βρίσκεται "μεσοτοιχία" με ένα εν ενεργεία μοναστήρι με 12 καλόγριες. Κάπως φοβερή εντύπωση μου έκανε αυτό, μη με ρωτήσεις γιατί. Η αίσθηση που αποκομίζεις περνώντας τον κυρτό μακρύ διάδρομο με το αυθεντικό πέτρινο πάτωμα της μονής για να φτάσεις στο εστιατόριο είναι πως ταξιδεύεις στο χρόνο, αλλά δεν είσαι σίγουρος αν θα βγουν μεσαιωνικοί ιππότες, Μαυριτανοί πειρατές ή καθολικοί μοναχοί στο διάβα σου. Η αυλή έχει στοιχεία τόσο μεσαιωνικά όσο και ανατολίτικα, μία αύρα τόσο ιδιαίτερη και ξεχωριστή, που γενικά είναι αδύνατον να μην σε μαγέψει και να μη σε υποβάλει με την ενέργειά της. Σε αυτόν λοιπόν το χώρο καλούνται να κάνουν τα δικά τους μαγικά ο Έκτορας Μποτρίνι, ο Νίκος Μπίλλης και η υπόλοιπη μαγειρική dream team, με τον Ευγένιο Βαρδακαστάνη και τον Ιωάννη Κίκιρα να έχουν αναλάβει το δύσκολο έργο των επιδορπίων.
Σε αυτόν το μαγικό συνδυασμό χώρου και ανθρώπων έρχεται να προστεθεί και ο Master of Wine Γιάννης Καρακάσης (κάπου διάβασα πως υπάρχουν μόλις 400 κάτι Masters of Wine παγκοσμίως και το βρήκα εξαιρετικά εντυπωσιακό!) που έχει εκμεταλλευτεί με τον πιο υπέροχο τρόπο την οινική ιστορία και παράδοση τόσο του χώρου όσο και του τόπου και έχει δημιουργήσει έναν πραγματικό παράδεισο για τους απανταχού wine connoisseurs (ή και τους wannabe εξίσου, δεν είναι κακό, κανείς δεν γεννήθηκε ξέροντας).
Εδώ λοιπόν θα βρεις και την ευκαιρία να δοκιμάσεις μία συγκλονιστική εμπειρία wine pairing με τα μενού του Selene, αλλά και να λάβεις μέρος σε wine tastings, seminars και workshops, όπου θα μάθεις πολλά και υπέροχα και για τον ιδιαίτερο σαντορινιό αμπελώνα αλλά και για το κρασί γενικότερα. Όλα αυτά συμβαίνουν στο μεσαιωνικό, υποβλητικό, υπόγειο κελάρι που κάποτε φτιαχνόταν και αποθηκευόταν το Vinsanto για να φύγει από εδώ απευθείας για το Βατικανό. Η αύρα του χώρου είναι απίστευτη χωρίς δεύτερη κουβέντα.
Επίσης μπορείς να αγοράσεις το κρασί σου και να το πάρεις μαζί σου, από απλές μέχρι εξαιρετικά σπάνιες ετικέτες. Το εικονιζόμενο είναι μία από τις πολυτιμότερες και σπανιότερες ετικέτες του κελαριού και σίγουρα ο τυχερός που θα το πάρει θα γνωρίζει καλά πως ακριβώς να το απολαύσει, όπως του αξίζει και του πρέπει. Ο κύριος πάντως της φωτογραφίας το κρατούσε, όπως ακριβώς κρατάς το πρώτο σου μωρό στο μαιευτήριο.
Πάλι όμως παρασύρθηκα -το παθαίνω και στο live μου αυτό να ξέρεις- και ξέφυγα από το θέμα. Το δείπνο λοιπόν εδώ είναι πραγματική εμπειρία που πρέπει απαραιτήτως να ζήσεις. Από την πετσέτα μέχρι τα μαχαιροπήρουνα, από τα πιάτα μέχρι τις καρέκλες, όλα είναι προσεγμένα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια και το σέρβις αέρινο, όπως ακριβώς το χρειάζεσαι. Το κοινό multi-ethnic και όμορφα ντυμένο, σαν να έχει βγει όπως βγαίναμε κάποτε στα εστιατόρια για φαγητό. Υπάρχει μενού a la carte, menu 8, 11 και 13 σταδίων. Εγώ δοκίμασα των 11, αλλά φυσικά δεν θα μιλήσουμε για όλα τα πιάτα, κυρίως γιατί δεν έχει νόημα να χάσεις το στοιχείο της έκπληξης, που είναι τόσο απαραίτητο για να αφεθείς στο έπακρο στη συνολική εμπειρία.
Το ρεβυθοταρτάκι (με την απίστευτη φωτογένεια) είναι γεμισμένο με οστρακοειδή και έχει πάνω πράσινα μπιζέλια και φρέσκα μυρωδικά και είναι τόσο καλοκαιρινό και αρωματικό, που κάπως τα χάνεις για το πόσο γεμάτη ελληνικό καλοκαίρι μπορεί να είναι μία μικρή μπουκιά.
Η ρέγγα ενώνει το χθες με το σήμερα (κάτι που φαίνεται και στη φωτογραφία), καθώς πάνω βλέπεις το ψάρι όπως το συντηρούσαν οι παλιοί νησιώτες, που για να το καπνίσουν έκαιγαν εφημερίδες και το συνόδευαν με καλαμποκόψωμο και άγρια χόρτα που μάζευαν από τους λόφους, και κάτω βλέπεις τη σύγχρονη εκδοχή με όλα τα παραπάνω στοιχεία ενσωματωμένα σε ένα άκρως δημιουργικό μπολ, όπου κάθε μπουκιά σου δίνει ξεκάθαρα όλες τις γεύσεις μέσα από διαφορετικές υφές και θερμοκρασίες.
Η τάρτα κολοκύθι είναι ένα έργο τέχνης στο μάτι και ένα ποίημα στο στόμα, με την τριμμένη φρέσκια τρούφα στην κορυφή, την κρέμα από αρσενικό Νάξου και τη φρεσκάδα του κολοκυθιού να ξυπνούν κάθε γευστικό σου κάλυκα.
Τέλος η παλαμίδα με μους ταραμά, ραπανάκια, τσιτσίραβλα και κρίταμο, παριανό μάνγκο και ξύδι φραμπουάζ ήρθε με τη συνοδεία μίας ετικέτας που δημιουργήθηκε από τον MW Γιάννη Καρακάση αποκλειστικά για το εστιατόριο Selene. 100% Ασσύρτικο με οινοποίηση σε ανοξείδωτη δεξαμενή και uber-cool ετικέτα, ας μου επιτραπεί να παρατηρήσω.
Στα γλυκά ήρθε μία υπέροχη παλέτα από φιστίκι με μαρμελάδα βερίκοκο, την οποία ομολογώ έφαγα ολόκληρη πριν προλάβω να φωτογραφήσω. Αλλά ήρθαν τα τρισχαριστωμένα mignardise για να έχουμε και μία πιο γλυκιά λήψη και να μην μείνουν παραπονεμένοι οι sweettooths της διαδικτυακής μας παρέας.
Info: selene.gr
Για περισσότερα tidbits και γευστικές ανταποκρίσεις τη στιγμή που συμβαίνουν ακολουθήστε το @kounelly στο Instagram.
* Tidbit : a small piece of food
: a small piece of news or interesting information
