Όταν υιοθετείς το copy-paste στιλ, νιώθεις την ασφάλεια του να ανήκεις κάπου, να είσαι "in", να είσαι επίκαιρη.
Σκρολάρεις στην οθόνη του κινητού σου και, χωρίς να το καταλάβεις, η αισθητική σου αρχίζει να ομογενοποιείται. Βλέπεις την ίδια απόχρωση του μπεζ, το ίδιο ακριβώς κόψιμο παντελονιού, το ίδιο "αυθόρμητο" styling να επαναλαμβάνεται από το Λονδίνο μέχρι την Αθήνα και από το Παρίσι μέχρι το Τόκιο. Ο αλγόριθμος δεν σου προτείνει απλώς ρούχα. Σου επιβάλλει μια ταυτότητα. Αναρωτήσου, λοιπόν, πότε ήταν η τελευταία φορά που αγόρασες κάτι επειδή πραγματικά μίλησε στην ψυχή σου και όχι επειδή το είδες να εμφανίζεται δέκα φορές στο feed σου μέσα σε μια ώρα. Η μόδα, από ένα μέσο επανάστασης και προσωπικής κατάθεσης, κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια ατελείωτη διαδικασία φωτοτυπίας, όπου το πρωτότυπο έχει χαθεί προ πολλού.
Η θυσία που προσφέρεις στον βωμό του αλγορίθμου είναι η ίδια σου η μοναδικότητα. Όταν υιοθετείς το copy-paste στιλ, νιώθεις την ασφάλεια του να ανήκεις κάπου, να είσαι "in", να είσαι επίκαιρη. Όμως, η πραγματική κομψότητα πάντα απαιτούσε ένα στοιχείο δυσαρμονίας, κάτι που δεν μπορεί να προβλέψει κανένα μαθηματικό μοντέλο. Ο αλγόριθμος τρέφεται από τη στατιστική, από το τι αρέσει στους πολλούς, και έτσι σε σπρώχνει στον μέσο όρο. Αν αφαιρέσεις το ρίσκο του λάθους, αφαιρείς και τη μαγεία της ανακάλυψης. Το να ντύνεσαι σαν μια καλοκουρδισμένη εικόνα στην οθόνη σε κάνει μέρος ενός παγκόσμιου ομοιόμορφου πλήθους, όπου η προσωπικότητα πνίγεται κάτω από τα hashtags και τα trends που διαρκούν όσο ένα story.
Συνέχισε την ανάγνωση στο missbloom.gr
