Saint Laurent
Για τη Spring/Summer 2027 ο Anthony Vaccarello έντυσε τον Saint Laurent από την κορυφή ως τα νύχια στα χρυσά, σε ένα show που έμοιαζε ταυτόχρονα με θρίαμβο και πιθανό αντίο, δέκα χρόνια μετά την άφιξή του στον οίκο.
Ο Anthony Vaccarello έντυσε τονSaint Laurentστα χρυσά. Από τις 24 καρατίων αποχρώσεις μέχρι το τελευταίο μαύρο look, η Spring/Summer 2027 έμοιαζε με μια μεγάλη, θεατρική αναδρομή στην πιο λαμπερή πλευρά του οίκου. Κάτω από τεράστιους πολυελαίους και με τον Πύργο του Eiffel να φωτίζεται χρυσός στο φόντο, ο Anthony Vaccarello παρουσίασε μια συλλογή που δεν αρκέστηκε να χρησιμοποιήσει το χρυσό ως χρώμα. Το έκανε ολόκληρο κόσμο.
Δέκα χρόνια μετά την ανάληψη της δημιουργικής διεύθυνσης του Saint Laurent, ο Vaccarello γιόρτασε τη δεκαετία του στον οίκο με μια επίδειξη που έμοιαζε σχεδόν τελετουργική. Μάλιστα, σε μια στιγμή όπου οι φήμες για την αποχώρησή του έχουν ενταθεί, το timing έκανε την εικόνα ακόμη πιο συμβολική. Ο ίδιος δεν έχει ανακοινώσει την αποχώρησή του και ο οίκος δεν έχει επιβεβαιώσει ότι αυτή ήταν η τελευταία τ
Μια δεκαετία, σε χρυσό
Το χρυσό δεν ήταν μια τυχαία επιλογή. Είναι ένας από τους ιστορικούς κώδικες του οίκου και ένα χρώμα που ο ίδιος ο Yves Saint Laurent αγαπούσε ιδιαίτερα. Στη νέα συλλογή, ο Vaccarello το αντιμετώπισε σχεδόν σαν υλικό: άλλοτε φωτεινό και μεταλλικό, σαν 24 καράτια, άλλοτε βαθύτερο, παλαιωμένο και κεχριμπαρένιο.
Η σκηνή ενίσχυε την αίσθηση υπερβολής. Η πασαρέλα στο Trocadéro βρισκόταν κάτω από έναν τεράστιο πολυέλαιο, ενώ πίσω της ο Πύργος του Eiffel έλαμπε χρυσός. Το σκηνικό παρέπεμπε και σε μια άλλη στιγμή της ιστορίας του οίκου, ανακαλώντας την ατμόσφαιρα της μεγάλης αίθουσας του InterContinental Hotel, όπου ο Yves Saint Laurent παρουσίαζε haute couture.
Ήταν ένας τρόπος να ενώσει ο Vaccarello τη δική του Saint Laurent εποχή με εκείνη του ιδρυτή. Και αν κάτι χαρακτήρισε τη δεκαετία του στον οίκο, ήταν ακριβώς αυτή η ισορροπία: να παίρνει τους κώδικες του Yves Saint Laurent και να τους μεταφέρει σε μια γυναίκα που δεν χρειάζεται να ντυθεί σαν να ανήκει σε άλλη εποχή.
Το χρυσό σε όλες του τις εκδοχές
Η συλλογή ήταν μια μελέτη πάνω στο τι μπορεί να γίνει όταν ένα μόνο χρώμα αποκτά διαφορετικές υφές και εντάσεις. Λαμέ, latex, μπροκάρ, guipure δαντέλα, μουσελίνα, βελούδο και οργάντζα μεταμορφώθηκαν μέσα από το χρυσό.
Υπήρχαν σαφείς αναφορές στη δεκαετία του ’80: φαρδείς ώμοι, όγκοι, εντυπωσιακά μανίκια, σακάκια εμπνευσμένα από aviator jackets και φορέματα με όγκο. Τα safari jackets, οι καμπαρντίνες και οι wrap skirts, στοιχεία που συνδέονται με την ιστορία του Yves Saint Laurent, επανεμφανίστηκαν δίπλα σε αυστηρά tailored πανωφόρια, blousons και κοντά κοστούμια.
Και όμως, το αποτέλεσμα δεν έμοιαζε με άσκηση νοσταλγίας. Ο Vaccarello πήρε αυτά τα στοιχεία και τα πέρασε μέσα από το δικό του φίλτρο: δυνατούς ώμους, αισθησιακές σιλουέτες, έντονα βραδινά looks και εκείνη τη χαρακτηριστική αίσθηση glamour που έχει γίνει πλέον αναπόσπαστο κομμάτι του Saint Laurent του.
Το ενδιαφέρον βρισκόταν στις υφές. Το ίδιο χρυσό μπορούσε να δείχνει ψυχρό και μεταλλικό στο λαμέ, μαλακό στη μουσελίνα, περίτεχνο στο μπροκάρ και σχεδόν επιθετικό πάνω στο latex. Οι επιφάνειες έμοιαζαν να έχουν καλυφθεί με φύλλο χρυσού, δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα που πλησίαζε περισσότερο το κόσμημα παρά το απλό μεταλλικό ύφασμα.
Από το safari στο disco
Υπήρχε κάτι ιδιαίτερα Saint Laurent στον τρόπο με τον οποίο η συλλογή μετακινούνταν ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους. Το safari, η tailoring, η βραδινή έξοδος, η disco και η couture συνυπήρχαν χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσουν τη σχέση τους.
Οι μεγάλες, ρευστές οργάντζες και τα βελούδινα jackets με τα χρυσά κουμπιά έφερναν τη θεατρικότητα των ’80s. Τα διάφανα bows, τα statement σκουλαρίκια-πολυέλαιοι και τα jeweled turbans ενίσχυαν την αίσθηση ενός κόσμου όπου η υπερβολή δεν θεωρείται υπερβολή, αλλά τρόπος ζωής.
Ακόμη και οι μικρότερες λεπτομέρειες ήταν μέρος της ίδιας ιστορίας: φαρδιές ζώνες, μεγάλοι γιακάδες, κοσμήματα που έμοιαζαν να συνεχίζουν την αρχιτεκτονική των ρούχων και chain shoes με τακούνια σε σχήμα φιδιού.
Και ύστερα ήρθε το μαύρο
Προς το τέλος, το χρυσό υποχώρησε. Στη θέση του εμφανίστηκε το μαύρο, το χρώμα που έχει συνδεθεί περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο με τον Saint Laurent και που έχει υπάρξει βασικό εργαλείο στη σχεδιαστική γλώσσα του Vaccarello.
Ένα βελούδινο κοστούμι με jeweled κουμπιά έδωσε τη θέση του σε μακριά φορέματα με φαρδιά μανίκια και ουρές. Η Charlotte Gainsbourg εμφανίστηκε στη σκηνή με ένα μαύρο Saint Laurent κοστούμι και τραγούδησε, πριν ο Vaccarello βγει για τον χαιρετισμό του.
Και τότε συνέβη μια μικρή, αινιγματική στιγμή που έκανε όλους να μιλήσουν ακόμη περισσότερο για το ενδεχόμενο ενός τέλους. Ο Vaccarello έδωσε ένα κλειδί σε ένα παιδί που βρισκόταν στην πρώτη σειρά. Η εικόνα ερμηνεύτηκε από αρκετούς ως συμβολικό πέρασμα της σκυτάλης, όμως ούτε ο ίδιος ούτε ο οίκος έχουν επιβεβαιώσει ότι αυτή ήταν η πρόθεσή του.
Ίσως τελικά αυτή να είναι και η πιο ενδιαφέρουσα ανάγνωση της συλλογής. Δεν χρειάζεται ένα επίσημο αντίο για να αισθανθεί κανείς ότι κάτι ολοκληρώνεται.
Για δέκα χρόνια, ο Anthony Vaccarello έφτιαξε έναν Saint Laurent που ήταν ταυτόχρονα πιστός στην κληρονομιά του Yves και απόλυτα δικός του: μαύρο, γυμνό δέρμα, κοφτοί ώμοι, σακάκια, φορέματα για τη νύχτα, έντονος αισθησιασμός και μια αδιαπραγμάτευτη ιδέα glamour. Η τελευταία του συλλογή, αν τελικά αποδειχθεί ότι είναι πράγματι η τελευταία, δεν θα μπορούσε να επιλέξει πιο εύγλωττο χρώμα για να αποχαιρετήσει αυτή τη δεκαετία.
Χρυσό, λοιπόν. Όχι απλώς ως τάση για το Spring/Summer 2027, αλλά ως ο πιο θεαματικός τρόπος να φωτιστεί μια εποχή πριν ενδεχομένως σβήσουν τα φώτα.
