Ο οίκος Dior μάς προτρέπει να αντιμετωπίσουμε τη μόδα ως μέσο για να είμαστε ο εαυτός μας
Ήταν το 1928, όταν η Virginia Wolf δημοσίευσε το βιβλίο της, που χαρακτηρίστηκε πιο εκκεντρικό από όλα της τα έργα. Ο λόγος για το βιβλίο "Orlando”, που αφιέρωσε στη φίλη και ερωμένη της Vita Sackville-West. Η ιστορία αποτυπώνει την πορεία του ανδρόγυνου Orlando από τα τέλη του 16ου αιώνα έως τις αρχές του 20ού, ενσωματώνοντας πλήθος ευφυών λογοτεχνικών και ιστορικών σχολίων. Τότε, το εν λόγω έργο του μοντερνισμού χαρακτηρίστηκε από τους κριτικούς ως αινιγματικό, αλλά και ως ένα "γοητευτικό ερωτικό λογοτεχνικό γράμμα”. Ακριβώς αυτή η ιστορία λειτούργησε ως πηγή έμπνευσης για τη Maria Grazia Chiuri, καλλιτεχνική διευθύντρια του οίκου Dior.
Ο γαλλικός οίκος παρουσίασε τη συλλογή που αφορά στη σεζόν Φθινόπωρο/Χειμώνας 2025-2026, η οποία είχα σαφείς αναφορές στο έργο "Orlando” της Virginia Wolf, το οποίο μάλιστα έχει λειτουργήσει ως αναφορά για αρκετούς σχεδιαστές μέσα στον χρόνο. Το show ξεκίνησε με ένα μοντέλο να κάθεται σε μία λευκή κούνια, μοιάζοντας με παραμυθένιο αερικό. Το μήνυμα ήταν σαφές: επρόκειτο να παρακολουθήσουμε το πιο διαφορετικό και δραματικό fashion show, συγκριτικά με τα πιο πρόσφατα. Αυτή τη φορά, ο χώρος της πασαρέλας δεν καλύπτονταν από έργα τέχνης κάποιας καλλιτέχνιδας, αλλά πετούσαν κάποια εντυπωσιακά λευκά πουλιά κατά μήκος της οροφής, υπήρχαν φωτισμένα παγόβουνα, αστεροειδής και καπνοί, ενώ ως soundtrack έπαιζε το "Room of Fools" της FKA twigs.
Όπως έγραψε η Maria Grazia Chiurri στο συνοδευτικό σημείωμα του show, "Κάθε συλλογή είναι μια κατασκευή, ένα έργο βουτηγμένο στη φαντασία. Μια συνειδητοποίηση. Μια πρόσκληση να χρησιμοποιήσετε τη μόδα για να είστε ο εαυτός σας” και συνέχισε τονίζοντας πως η εξερεύνηση των ιστοριών που διατρέχουν τον κόσμο της μόδας λειτουργούν ως ένα μέσο για να γιορτάσουμε τη θηλυκότητα και να εξερευνήσουμε τη σύγχρονη capsule γκαρνταρόμπα. Η εν λόγω συλλογή του οίκου Dior κατάφερε κάτι σημαντικό. Αποτελείται από εκπληκτικά, γεμάτα ενδιαφέρον και πολυπλοκότητα ρούχα, τα οποία σχεδιάστηκαν ως ένα ταξίδι στην ιστορία, ενώ ταυτόχρονα είναι απόλυτα φορέσιμα και πρακτικά ρούχα που μπορεί να φορέσει μία γυναίκα στην καθημερινότητά της.
Κάτι επίσης αξιοσημείωτο για την εν λόγω συλλογή είναι πως δεν είναι τόσο έντονα και άμεσα εμφανή τα στοιχεία που λειτουργούν ως αναφορά στο αρχείο του οίκου Dior, ωστόσο με μία πιο προσεκτική ματιά, είναι εκεί. Για παράδειγμα, οι saddle bags και οι J'Adore Dior μπλούζες του πρώην creative director John Galliano, αλλά και τα λευκά πουκάμισα του Gianfranco Ferre ήταν εκεί. Μεταξύ άλλων ξεχωρίσαμε και τη Lady D τσάντα, η οποία μετατράπηκε σε μία μεγάλη, ευρύχωρη τσάντα, ικανή να ικανοποιήσει τις στιλιστικές ανάγκες κάθε σύγχρονης γυναίκας.
Πρωταγωνιστές της συλλογής ήταν τα μακριά μαύρα φορέματα από δαντέλα, οι διαφάνειες με κουμπιά καλυμμένα με floral κεντήματα, τα long shorts, τα δομημένα mini φορέματα, τα βολάν, τα πουκάμισα που θύμιζαν τη Βικτωριανή εποχή, τα σακάκια σε κόκκινη απόχρωση, οι μαύρες δερμάτινες μπότες ιππασίας, τα γιλέκα, οι κλασικές μπεζ καμπαρντίνες, τα bomber jackets, αλλά και οι κάπες. Το fashion show ολοκληρώθηκε με τα 79 μοντέλα να εμφανίζονται όλα μαζί στην πασαρέλα, σχηματίζοντας ζευγάρια.
Το show
