Από που προκύπτει ο όρος "Haute Couture"; Ποιοι οίκοι συμμετέχουν στην εν λόγω εβδομάδα μόδας; Ποιες είναι οι "Petites Mains";
Η Εβδομάδα Υψηλής Ραπτικής δεν είναι απλώς ένα ακόμα fashion event, είναι το ιερό δισκοπότηρο της μόδας, ένας κόσμος όπου τα όνειρα παίρνουν μορφή μέσα από μετάξι, κεντήματα και αμέτρητες ώρες χειροποίητης εργασίας. Με αφορμή την Haute Couture Week, που αφορά στη σεζόν Άνοιξη/Καλοκαίρι 2026 και ξεκινά σήμερα Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2026 στο Παρίσι, συγκεντρώσαμε παρακάτω δέκα ενδιαφέρουσες πληροφορίες που ενδέχεται να μην γνωρίζεις.
Ο όρος "Haute Couture" προστατεύεται από τον νόμο. Δεν μπορεί ο καθένας να ονομάσει τη συλλογή του "Υψηλή Ραπτική". Πρόκειται για έναν νομικά κατοχυρωμένο τίτλο στη Γαλλία, και μόνο οι οίκοι που εγκρίνονται από την "Chambre Syndicale de la Haute Couture" έχουν το δικαίωμα να τον χρησιμοποιούν.
Πρέπει να έχεις εργαστήριο στο Παρίσι. Για να θεωρείται ένας οίκος "Couture", οφείλει να διαθέτει δικό του ατελιέ στην Πόλη του Φωτός, το οποίο να απασχολεί τουλάχιστον 15 άτομα πλήρους απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένων τεχνιτών και μοδιστρών.
Όλα γίνονται στο χέρι. Κάθε κομμάτι που βλέπεις στην πασαρέλα είναι φτιαγμένο εξ ολοκλήρου στο χέρι. Από τα κεντήματα μέχρι τα τελειώματα στις ραφές, η χρήση ραπτομηχανής περιορίζεται στο ελάχιστο, καθιστώντας κάθε δημιουργία ένα μοναδικό έργο τέχνης.
Απαιτούνται χιλιάδες ώρες για ένα μόνο φόρεμα. Μην εκπλαγείς αν μάθεις ότι ένα βραδινό ένδυμα μπορεί να χρειαστεί από 100 έως και 1.000 ώρες εργασίας. Η προσήλωση στη λεπτομέρεια είναι τέτοια, που συχνά εργάζονται ταυτόχρονα πολλοί τεχνίτες πάνω στο ίδιο ύφασμα.
Υπάρχουν μόνο 4.000 πελάτισσες παγκοσμίως. Παρά τη μεγάλη δημοσιότητα, το κοινό που αγοράζει πραγματικά αυτά τα ρούχα είναι εξαιρετικά περιορισμένο. Πρόκειται για την παγκόσμια ελίτ, γυναίκες που αναζητούν την απόλυτη αποκλειστικότητα και την τέλεια εφαρμογή.
Οι τιμές είναι αστρονομικές. Ένα "απλό" ταγιέρ μπορεί να ξεκινά από τις 20.000 ευρώ, ενώ οι βραδινές τουαλέτες ξεπερνούν εύκολα τις 100.000 ευρώ. Η τιμή αντικατοπτρίζει τα σπάνια υλικά και την ανυπέρβλητη δεξιοτεχνία των "petites mains".
Οι "Petites Mains" είναι οι αφανείς ήρωες. Έτσι ονομάζονται οι μοδίστρες και οι τεχνίτες των ατελιέ (κυριολεκτικά σημαίνει "μικρά χέρια"). Πολλές από αυτές τις γυναίκες εργάζονται στον ίδιο οίκο για δεκαετίες, μεταφέροντας μυστικά ραπτικής από γενιά σε γενιά.
Κάθε ρούχο απαιτεί τουλάχιστον τρία fittings. Αν ανήκεις στις τυχερές που παραγγέλνουν ένα τέτοιο φόρεμα, θα πρέπει να ταξιδέψεις στο Παρίσι αρκετές φορές. Το ρούχο κατασκευάζεται πάνω στο σώμα σου, εξασφαλίζοντας ότι θα εφαρμόζει σαν δεύτερο δέρμα.
Η παράδοση του "Couture Bride". Παραδοσιακά, κάθε επίδειξη υψηλής ραπτικής κλείνει με ένα νυφικό. Είναι η κορυφαία στιγμή του show, όπου ο σχεδιαστής παρουσιάζει την πιο εντυπωσιακή και περίτεχνη δημιουργία της συλλογής του.
Η υψηλή ραπτική δεν φέρνει κέρδη. Μπορεί να σου φανεί περίεργο, αλλά οι περισσότεροι οίκοι χάνουν χρήματα από αυτές τις συλλογές. Ο πραγματικός λόγος που υπάρχουν είναι για την τέχνη και την ενίσχυση του brand, που μεταφράζεται σε πωλήσεις αρωμάτων, καλλυντικών και αξεσουάρ.
