Μία ασθενής με χρόνιο νόσημα μοιράζεται μαζί μας τις σκέψεις της για τα όρια όπως τα βιώνουν οι χρόνιοι ασθενείς.
"Αφορμή για να πραγματευτώ το θέμα των "ορίων" αναφορικά με εμάς, τους χρόνιους ασθενείς, στάθηκε μια ημέρα - από τις πολλές - που απλώς τα είχα ξεπεράσει. Τότε που ένιωσα αυτό που ο αγαπημένος μου Πάμπλο Νερούδα περιγράφει λέγοντας: "Μερικές φορές κουραζόμαστε ακόμα και να είμαστε άνθρωποι". Πολύ περισσότερο "υπεράνθρωποι", θα πρόσθετα, αφού όχι απλά υπερβαίνουμε τα όριά μας, αλλά τα αγνοούμε εντελώς.
Τα όρια στα χρόνια νοσήματα
Ας δούμε όμως τι ορίζουμε ως όρια και γιατί οι επαγγελματίες υγείας - τόσο χρήσιμοι σε εμάς τους ασθενείς με χρόνιο νόσημα - επιμένουν να γνωρίζουμε την έννοιά τους και να τα καθιστούμε σαφή πρώτα σε εμάς και κατόπιν στους γύρω μας, με στόχο την αυτοπροστασία, την καλύτερη διαχείριση της νόσου, τη διασφάλιση της ατομικής ελευθερίας και ευθύνης και την οικοδόμηση υγειών σχέσεων με τα άτομα του περιβάλλοντός μας. Όλο αυτό έρχονται να το ενισχύσουν μελέτες όπου διαπιστώνεται ότι οι ασθενείς με αυτοάνοσα νοσήματα παρουσιάζουν μια τάση υπερβολής κάνοντας και δίνοντας πολύ περισσότερα από όσα μπορούν.
"Όρια" λοιπόν γενικά και ειδικά. Μικροί και πραγματοποιήσιμοι στόχοι. Ηχηρή ως έννοια, με δύο όψεις, όπως τα νομίσματα. Η γραμμή ασφάλειας για τον καθένα μας, πέρα από την οποία αρχίζουν οι δυσκολίες. Η δικλείδα που, αν ξεπεράσουμε εμείς οι ασθενείς, οδηγούμαστε στη σωματική, πνευματική και ψυχική εξάντληση, που επιβαρύνει περισσότερο την υγεία μας.
Δείτε περισσότερα στο shape.gr
