top article

Η Ειρήνη Σιώτη είναι ένα κορίτσι που αγαπά τόσο πολύ το καλοκαίρι που βρήκε τον τρόπο να το κρατήσει ζωντανό όλο τον χρόνο. Εμπνευσμένη από το νησί της, την Τήνο, και όλες τις όμορφες αναμνήσεις της, δημιούργησε το ESIOT, ένα brand αφιερωμένο σε ό,τι πιο απαραίτητο για τα καλοκαίρια μας: τα σανδάλια.

Για τη φετινή της συλλογή, η Ειρήνη εμπνέεται από τα Κύθηρα, ένα από τα πιο όμορφα ελληνικά νησιά που κρύβει κάστρα, ιστορίες πειρατών, καταρράκτες, γραφικά χωριά και υπέροχα νερά. Γήινα χρώματα, άνετα κοψίματα, ποιοτικά υλικά και νέα σχέδια, σε ταξιδεύουν "στο σταυροδρόμι των τριών θαλασσών, στη μέση του πιο ωραίου πουθενά. Στα Κύθηρα!".

Around Town: Ειρήνη Σιώτη

Esiot

Esiot

 

Who is who

Είμαι ερωτευμένη με το καλοκαίρι. Μου αρέσουν τα ταξίδια.
Μου αρέσει η συμμετρία. Απεχθάνομαι τις αλλαγές. Απολαμβάνω το φαγητό, αλλά δεν έχω καταλήξει σουβλάκι ή μακαρόνια με κιμά. Έχω μια αδερφή, την Ιωάννα, με την οποία τα τελευταία δύο χρόνια δουλεύουμε μαζί. Κουβαλάω πάντα μαζί μου ένα σημειωματάριο με αυτοσχέδιο weekly plan και ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς εκεί μέσα (σύμφωνα με μια φίλη μου η ατζέντα μου είναι σαν το μυαλό μου. Μόνο εγώ μπορώ να βρω μια πληροφορία αν ποτέ θέλω μέσα σε αυτήν). Αγαπώ το κάμπινγκ και τις διακοπές με όσο το δυνατόν λιγότερα. Μου αρέσουν τα γελαστά πρόσωπα και οι στιγμές με τους φίλους μου. Εκτιμώ την ηρεμία σε οτιδήποτε. Φοβάμαι την απομυθοποίηση. Αυτά. Είμαι τοξότης!

Esiot


Τα τελευταία 5 χρόνια ασχολούμαι με τα ESIOT
. Αυτό που μου αρέσει στη δουλειά μου είναι η ελευθερία για δημιουργία, τα χαλαρά περιθώρια για νέες ιδέες και προσθήκες, αλλά κυρίως η ευελιξία που έχω, κατά κύριο λόγο τους χειμερινούς μήνες, να δουλεύω απ´όπου κι αν βρίσκομαι. Ό,τι συνδέεται με δημιουργία δεν μπορείς να το πλαισιώσεις. Κι αυτό είναι κάτι το οποίο το έχουμε κερδίσει στα ESIOT. 
 

Η γειτονιά μου


Μεγάλωσα στην Τήνο και ήρθα στην Αθήνα στα 18. Μένω στην Ηλιούπολη όχι από επιλογή, απλά επειδή εκεί ήταν το σπίτι μας. Είναι μια οικογενειακή πολυκατοικία. Κάθε όροφος και θεία. Τα πρώτα χρόνια υπήρχε πολλή κίνηση στο κτίριο. Μέναν ακόμα τα ξαδέρφια μου εκεί. Τώρα 3 από αυτά επέλεξαν την Τήνο για μόνιμη κατοικία κι όσο πάει η πολυκατοικία της Ηλιούπολης γίνεται όλο και πιο ήσυχη. 


Είναι ήσυχα αλλά ταυτόχρονα πολύ κοντά στο κέντρο. Σε 10’ μπορείς να προσεγγίσεις είτε τη θάλασσα είτε τον Υμηττό.  Το αγαπημένο μου "ΡΑΧΑΤΙ" στη Μαρίνου Αντύπα. Ένα κρητικό μεζεδοπωλείο με τα ωραιότερα μπιφτέκια και μανιτάρια πλευρώτους. Ειδικά όταν φτιάχνει ο καιρός είναι απόλαυση να κάθεσαι εκεί έξω.


Ο πεντακάθαρος ντεκαντάνς "ΑΙΓΥΠΤΙΟΣ" στη Θράκης με το απίστευτο καλαμάκι κοτόπουλο και το φοβερό μπαμπαγκανού. Ο θρυλικός γαλατάς "Μπακογιάννης" στη Χρυσοστόμου Σμύρνης από το 1935 με το -χωρίς υπερβολές- ωραιότερο παγωτό βανίλια που έχεις φάει ποτέ στη ζωή σου.

Το σπίτι μου
 

Νομίζω ότι το αγαπημένο μου μέρος στο σπίτι είναι το δωμάτιό μου. Περνάω πολλές ώρες εκεί και το μπαλκόνι γιατί είναι σχετικά ψηλά και έχει άνοιγμα στον Υμηττό. Ειδικά αργά το βράδυ είναι πολύ ωραία να κάθεσαι έξω, ψιθυρίζοντας για να μην ενοχλήσεις τους δίπλα. Το χειμώνα πάλι προτιμώ να στριμώχνομαι στην κουζίνα με τους φίλους μου από το να κάθομαι στο σαλόνι.

Esiot

Δεν είχα σκεφτεί ποτέ αν έχω αγαπημένο αντικείμενο. Ίσως είναι ό,τι φωτίζει. Μια υδρόγειος που έχω στο δωμάτιο και μια χειροποίητη μπαλαντέζα με λάμπες που κρέμεται από το ταβάνι. Είναι τα πρώτα που θα ανάψω μόλις μπω στο δωμάτιο το βράδυ. Παλιότερα ήθελα φασαρία γύρω μου. Μια συνεχή κίνηση. Πλέον επιδιώκω χρόνο με τον εαυτό μου και πολλές φορές αναζητώ την ηρεμία. 

Το στυλ μου

Σίγουρα αρκετά μίνιμαλ. Θα με δεις πολύ συχνά με αθλητικά γιατί συνήθως μετά τη δουλειά πάω pilates. Θέλω να νιώθω άνετα μέσα στα ρούχα μου και πολύ ο εαυτός μου. Αγαπώ το μαύρο και σπάνια (έως ποτέ) θα με δεις με κάποιο έντονο χρώμα. Δεν αποχωρίζομαι ποτέ:

Το μαύρο skinny τζιν μου
Το μαύρο belt bag (#lorenzo) της συλλογής μας ESIOT 2018
Ένα λευκό t-shirt

Around town


Λατρεύω τον Μάιο και τον Ιούνιο στην Αθήνα. Φεστιβάλ, μουσικές, θερινά σινεμά, τραπεζάκια στους πεζόδρομους, η τέλεια θερμοκρασία. Όλα γίνονται πιο πολύχρωμα. Γενικά πιστεύω πως οι Αθηναίοι εκείνους τους μήνες βγάζουν τον χαρούμενο εαυτό τους γιατί έχουν την ψυχολογία "έρχεται το καλοκαίρι" και κακά τα ψέμματα, για ένα καλοκαίρι ζούμε.

Αγαπημένο μέρος για φαγητό είναι η ΛΑΙΚΑ στο Βοτανικό. Έχουν αρχίσει και ανοίγουν ωραία μαγαζάκια στη γειτονιά τριγύρω κι όσο ο καιρός φτιάχνει το σκηνικό γίνεται όλο και πιο ιδανικό. Μου αρέσουν οι πεζόδρομοι στα Εξάρχεια, ίσως γιατί μου θυμίζουν κάτι από φοιτητικά χρόνια όπως επίσης και το αδιέξοδο με τα τραπεζάκια έξω στο ΣΕΛΑΣ, στη Μεθώνης.


Έχω σκεφτεί πολλές φορές αν η Αθήνα θεωρείται ωραία πόλη. Αν θα εντυπωσιαζόμουν από την ομορφιά της αν την επισκεπτόμουν σαν τουρίστας. Καταλήγω πως έχει μια γοητευτική ασχήμια η οποία όμως σε κάνει να την αγαπάς τόσο πολύ. Κάτι σαν τον Belmondo.

Δεν μπορώ την καχυποψία. Είναι ίσως το πιο εύκολο και βολικό πράγμα το να είσαι καχύποπτος. Συνήθως, σε απαλλάσσει από το να σκέφτεσαι και να  κατανοείς πλήρως μια κατάσταση. Είναι σίγουρα η "εύκολη αντίδραση" και η απόρροια όλων αυτών που ζούμε τα τελευταία χρόνια. 

Ιούλιος 2018

>