Δύσκολες μέρες περνά το γνωστό παλιό διπλό κρεβάτι που φιλοξενούσε τη σχέση από το πρώτο της βράδυ. Μια συνομωσία γιατρών, ψυχολόγων... και συμβούλων γάμου αποφάσισε να το καταργήσει, βάζοντας έναν τοίχο ανάμεσα στους δυο ιδιοκτήτες του. Μήπως ήρθε το τέλος των ερωτικών σχέσεων όπως τις γνωρίζαμε;

Θυμάμαι πολύ καθαρά τη μέρα που οι γονείς μου άρχισαν να κοιμούνται χωριστά. Μια επέτειος είχε ξεχαστεί, μια σκηνή ακολούθησε που κατέληξε σε γενικευμένη σύρραξη και παρά τις προσδοκίες ότι με την πάροδο των ωρών το domestic crisis θα εκτονωνόταν, ήρθε το βράδυ αλλά η μαμά δεν εμφάνιζε σημάδια υποχώρησης. Και για να δώσει εξτρά έμφαση στην αδιαλλαξία της, τα μάζεψε από το υπνοδωμάτιο και πήγε να βρει μια μακρινή γωνιά του σπιτιού να περάσει τη νύχτα. Μερικές μέρες και κάποιες ειρηνευτικές διαδικασίες αργότερα, έγινε η ανακωχή, η ρουτίνα επέστρεψε στο σπίτι, όχι όμως και η μαμά στο υπνοδωμάτιο, αφού όπως ομολόγησε το επόμενο πρωί «χρόνια είχε να κοιμηθεί τόσο ωραία». Δεν ήταν η μόνη από τη γενιά της -τη γενιά των ελλήνων baby boomers- που ανακάλυπτε ξαφνικά, στα μισά του δρόμου της συζυγικής ζωής, το ελιξίριο κατά της αϋπνίας, κατά της συζυγικής ανίας, κατά του διαζυγίου. Ο ύπνος σε χωριστά υπνοδωμάτια ήταν μια ένοχη απόλαυση που για τους δικούς της γονείς θα ήταν συνώνυμο της «εγκατάλειψης της συζυγικής στέγης», έγκλημα πρώτου κοινωνικού βαθμού που και η ίδια, παρά την πρωτοπορία της, θα προτιμούσε να πεθάνει παρά να το ομολογήσει στις φίλες της.

 

Μέχρι ο ύπνος να μας χωρίσει
Μιάμιση δεκαετία έπειτα, όχι μόνο είναι οκ για τα ζευγάρια να επιλέγουν χωριστές κρεβατοκάμαρες, αλλά μια έρευνα που ανατέθηκε από εργολάβους και μεσίτες στην Αμερική έδειξε ότι σε πέντε χρόνια από σήμερα τα περισσότερα νεόκτιστα θα διαθέτουν δύο μάστερ υπνοδωμάτια. Ζευγάρια επώνυμα, όπως ο Τομ Κρουζ και η Κέιτι Χολμς ή το ζεύγος Μπρατζελίνα, δηλώνουν δημόσια πως δύο ίσον με πλήθος όταν μιλάμε για ύπνο στο ίδιο κρεβάτι και πως είναι ωραίο να απολαμβάνεις το σώμα του άλλου, όχι όμως και τις σωματικές του λειτουργίες. Για το φαινόμενο –ή το σύνδρομο, εξαρτάται από την οπτική- δεν ευθύνεται η σαϊεντολογία αλλά μάλλον η κουλτούρα των singles. Αν έχεις μείνει μόνος αρκετό καιρό και έχεις μπάτζετ για να επενδύσεις σε ένα κρεβάτι φαρδύ όσο μια πεδιάδα, σου είναι πολύ δύσκολο να μαζευτείς. Το να πρέπει να το μοιραστείς με εκείνον που επέλεξες να μοιραστείς το Ε9 σου είναι μια δοκιμασία. Οι πρώτες εβδομάδες κυλούν προσπαθώντας να θέσετε τα όρια, όπως ακριβώς και στην υπόλοιπη σχέση: Να πάρει ο καθένας τα τετραγωνικά στρώματος και παπλώματος που του αναλογούν, και ουαί κι αλίμονο αν κάποιος από τους δύο υπερβεί τα εσκαμμένα, δηλαδή τη νοητή γραμμή που χωρίζει στα δύο το κρεβάτι, όπως εκείνη που χώριζε στη μέση το θρανίο σου στο δημοτικό. Σ’ αυτή την περίπτωση, τα αντανακλαστικά είναι έτοιμα, και μια ξεγυρισμένη κλωτσιά υποδέχεται τον εισβολέα. Κάποιοι συνηθίζουν με το χρόνο, κάποιοι άλλοι όμως–συνήθως ζευγάρια αστικού προφίλ με υψηλό εισόδημα- αποφασίζουν απλώς να παραγγείλουν άλλο ένα king size κρεβάτι και να εγκατασταθούν στο δικό τους υπνοδωμάτιο. Κι έτσι ένα στα πέντε ζευγάρια στην Αγγλία κοιμάται ήδη χωριστά, ενώ στη Αμερική, όπου όλα τείνουν στην υπερβολή, το ποσοστό είναι ένα στα τέσσερα. Η υπόλοιπη Ευρώπη ως τώρα κρατούσε πιο νηφάλια και παραδοσιακή στάση, με την πλειοψηφία να δηλώνει ότι μια ευτυχισμένη σχέση πρέπει να μοιράζεται τα πάντα, και το κρεβάτι είναι το πρώτο από αυτά, ενώ ο ύπνος χωριστά δείχνει πως «δεν μπορεί, κάτι πρέπει να πηγαίνει στραβά».
Τα τελευταία χρόνια όμως, όπως θα σου εξηγήσει ο κάθε οικογενειακός σύμβουλος ακόμη και στην Ελλάδα, ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ζευγαριών αποφασίζει να χωρίσει στα δύο το υπνοδωμάτιο, «επειδή ροχαλίζει/ στριφογυρνά/ θέλει να βλέπει σε επανάληψη Sopranos/ διαβάζει φωναχτά αθλητικά/ με πετάει έξω από το κρεβάτι/ επισκέπτεται πέντε φορές την τουαλέτα/ υπνοβατεί/ βρίζει το διευθυντή του...» - οι λόγοι είναι τόσοι, όσοι και τα υπνοδωμάτια. Αλλά δεν θέλουν όλοι να μιλούν γι’ αυτό. Συνήθως οι γυναίκες είναι εκείνες που θυματοποιούνται και θέτουν πρώτες το ζήτημα, με τους άντρες να βλέπουν με κακό μάτι οποιαδήποτε χωροταξική αλλαγή στο υπνοδωμάτιο. Με λίγη όμως επιμονή υποχωρούν και, αν το επιτρέπει και το εμβαδόν του σπιτιού, οι χωριστές κρεβατοκάμαρες αποκτούν και μπάνιο en suite, ώστε να μη χρειαστεί ποτέ η γυναίκα της ζωής τους να σκοντάψει πάνω σε ένα βουνό από άπλυτες πετσέτες γυμναστηρίου ή να αντικρίσει μια τούρτα από αφρό ξυρίσματος στον καθρέφτη του μπάνιου - για να μη μιλήσουμε για το καπάκι της τουαλέτας. Πολλοί αρχιτέκτονες και σχεδιαστές εσωτερικών χώρων πιστεύουν πως υπάρχει ακόμη κοινωνικό στίγμα στα χωριστά κρεβάτια και για τους πελάτες τους το θέμα είναι τόσο λεπτό, ώστε επιλέγουν να αποκαλέσουν το «άλλο υπνοδωμάτιο» με τον politically correct όρο «ξενώνα»: έξω το ονομάζουν flex suite και προορίζεται για τα πεθερικά ή για τους φίλους των παιδιών όταν θα μεγαλώσουν και θα πάνε στο κολέγιο.

 

Τα χωριστά κρεβάτια

Ιούλιος 2018

>