Ερευνες επιχειρούν να ρίξουν για άλλη μια φορά φως στο φαινόμενο του Λάθος Άντρα. Γιατί κάποιοι αγαπούν να είναι ανυπόφοροι, απρόβλεπτοι, υπερόπτες, με σχιζοειδή συμπεριφορά; Και γιατί κάποιες πέφτουμε πάντα πάνω τους; Από τη Μελίνα Σπαθάρη

«35 ετών, ψάχνω γυναίκες που αγαπούν το φτύσιμο και θέλουν κάποιον να τις βασανίζει. Είμαι δυσλειτουργικός, κολλημένος με την εφηβεία μου, δεν σκέφτομαι γάμο, παιδιά ή συγκατοίκηση, οδηγώ με πάνω από 100 χωρίς ζώνη, καπνίζω δυόμισι πακέτα, πίνω μόνο σκληρά ποτά, έχω κόλλημα με τη μάνα μου και δεν υπάρχει περίπτωση να κάνω ψυχοθεραπεία. Αν πιστεύεις ότι είσαι ο άνθρωπός μου, πάρε τηλέφωνο». Σταμάτα όποια γυναίκα θέλεις στο δρόμο και ρώτα την: Θα επέλεγε ποτέ για σχέση έναν άντρα μ’ αυτό το προφίλ; Είναι σίγουρο ότι θα σου πει «ούτε με σφαίρες», γιατί ψάχνει έναν καλό άνθρωπο, με κατανόηση, χιούμορ, συγκροτημένο, που θα της κάνει παιδιά και θα την έχει βασίλισσα.

Μόλις όμως στρίψει στη γωνία θα πέσει με τα μούτρα πάνω στο πλησιέστερο νευρωτικό αντίθετό του που θα της ψήσει το ψάρι στα χείλη. Τουλάχιστον αυτό υποστηρίζει έρευνα γνωστού Αμερικανού ψυχολόγου, ο οποίος, αφού μελέτησε εκατοντάδες περιπτώσεις αντρών, κατέληξε ότι οι γυναίκες μπορεί να θέλουμε το Mr Right για σχέση, αλλά κάνουμε τα πάντα για να καταλήξουμε με το Mr Wrong. Και δεν χρειάζομαι την έρευνα για να το καταλάβω, αρκεί να μετρήσω πόσες γυναίκες του κύκλου μου (Αθήνα, μεσοαστικό περιβάλλον) τρέχουν κάθε βδομάδα για ψυχοθεραπεία για να αποκαταστήσουν τις παράπλευρες απώλειες από τη σχέση τους με κάποιο Bad Boy. Ή να ανοίξω το Αθηνόραμα και να δω πόσοι Σόγιερ και Ντον Ντρέιπερ παίζουν αυτή τη σεζόν σε σίριαλ και ταινίες που έχουν εσένα κι εμένα για κοινό τους. Τι να λέμε τώρα, αποκλείεται να μην ξέρεις αυτόν τον ανθρωπότυπο: Λίγο noir, ζηλιάρης, καταστροφικός και αυτοκαταστροφικός, εγωιστής, μονομανής, παρανοϊκός, δεν δίνει μία για τις ανάγκες της γυναίκας πλάι του, έχει υπερτροφικό ανδρισμό, και πάει λέγοντας, η λίστα με τα ντεφό δεν έχει τέλος. Η έρευνα μάλιστα αποδίδει τον κακό του χαρακτήρα σε μια «σκοτεινή τριάδα» χαρακτηριστικών: το ναρκισσισμό, το μακιαβελισμό και την απλή ψυχοπάθεια. Διαλέγεις και παίρνεις: ο ναρκισσιστής έχει τεράστια ιδέα για τον εαυτό του και το ταλέντο να την επιβάλλει στους άλλους. Ο τύπος Μακιαβέλι είναι εκείνος που δεν έχει όρια και φραγμούς στις φιλοδοξίες του, θα χρησιμοποιήσει κάθε άνομο μέσο και θα πατήσει επί πτωμάτων. Ο ψυχοπαθής δεν χρειάζεται περιγραφή. Είναι αυτό που λέει η ψυχιατρική borderline περίπτωση, οπότε γλιτώνει τη βούλα και κυκλοφορεί ελεύθερος ανάμεσά μας.

 

Πολύ κακός για να μη σου αρέσει

Και πολύ σωστά θα αναρωτηθείς «εγώ γιατί πάω και πέφτω όλο πάνω σε αυτές τις περιπτώσεις;». Η περίφημη έρευνα εδώ μπάζει νερά. Όχι μόνο δεν εμβαθύνει, αλλά με αμφίβολα, σεξιστικά κριτήρια επαναλαμβάνει το κλισέ ότι τέτοιοι άντρες αποτελούν ένα πετυχημένο βήμα στην εξέλιξη του είδους, επειδή κατακτούν περισσότερες γυναίκες κι έτσι αναπαράγουν την ανθρωπότητα με ταχείς ρυθμούς. Κακή θεωρία, που δεν εξηγεί καν γιατί χρειάζεται η κακή τριάδα για να νιώσει μια γυναίκα γοητευμένη και να τρέξει να προσφέρει τα ωάριά της σ’ έναν τέτοιο άντρα. Τι πιστεύουν άλλοι ψυχολόγοι για το ζήτημα; Καταρχάς κανένας σοβαρός επαγγελματίας δεν θα έδινε μια εξήγηση, υπάρχουν τόσες αιτίες για το σουξέ αυτών των αντρών στις γυναίκες όσες και οι γυναίκες-θύματά τους. Αλλά, αν θέλαμε να φτιάξουμε ένα top five από τις πιο συνηθισμένες, έχουμε και λέμε:

Το κυνήγι της εξουσίας, με την alpha female στο ρόλο του κυνηγού. Αν και δεν μας συμφέρει να μας ξεβολεύουν από το στερεότυπο ρόλο του θύματος, πρέπει να παραδεχτούμε πως φαντασιωνόμαστε να έχουμε το πάνω χέρι, να «κάνουμε ό,τι θέλουμε» τον άντρα, να τον βλέπουμε να υποτάσσεται στα θέλω μας. Άλλο θέμα αν δεν τα καταφέρνουμε πάντα και τρώμε τα μούτρα μας.

Δεύτερος λόγος: Οι γυναίκες φοβούνται κι αυτές τη δέσμευση. Και καλύτερος τρόπος να εξασφαλίσουν ότι θα παραμείνουν μακριά από το ενδεχόμενο της δέσμευσης, χωρίς να πάρουν την ευθύνη αυτές, είναι επιλέγοντας έναν άντρα μη διαθέσιμου ή ανεπαρκή για σχέση. Άλλο τώρα αν κόπτονται ότι θέλουν να τον αλλάξουν, να τον παντρευτούν και τα λοιπά, η ουσία είναι ότι η ασυνείδητη, έστω επιλογή να τον ερωτευτούν είναι το καλύτερο άλλοθι για να μείνουν μακριά από τα παραδοσιακά, συμβατικά όνειρα της οικογένειας, της φυλής και του έθνους.

Τρίτος λόγος: Το πανηγύρι της ματαιοδοξίας. Πολλές γυναίκες έλκονται περισσότερο από την ιδέα να φτάσουν ψηλά στην κοινωνική ιεραρχία παρέα με έναν τυχοδιώκτη, μακιαβελικό άντρα, παρά να μείνουν αγκαλιά με το μικροαστικό όνειρο του μπαμπά και της μαμάς τους γάμος, παιδιά, στεγαστικό. Δεν είναι αυτό το κισμέτ τους, αν με πιάνεις.

Τέταρτος λόγος: τα κακά παιδιά δεν είναι κακά επί 24ώρου βάσεως. Κάνουν και διαλείμματα και συνήθως τότε είναι αξιολάτρευτα λειτουργεί και το κοντράστ, βλέπεις. Σ’ αυτές τις εκλάμψεις γίνονται χαλί να τους πατήσεις, αν και δεν κρατά πολύ η ευτυχία. Αλλά ως εδώ, ας μην το κάνουμε και θέμα. Γιατί μπορεί τα κακά αγόρια να κερδίζουν όλη την προσοχή και την καλύτερη θέση στο καστ, αλλά στο τέλος νικάνε πάντα τα καλά παιδιά, αφού αυτά κρατάνε το κορίτσι. Κι αν διαφωνείς, σκέψου πόσο άχαρος είναι ο νάρκισσος που πατάει τα πενήντα κι ακόμη δεν θέλει σχέση, πίνει, φωνάζει και τρώει με τη μαμά του κάθε Κυριακή. Αν δεν έχεις ακόμη ξενερώσει, το ξανασυζητάμε.

 

Ανάλυσέ τους

Έξι κλασικά bad boys ζητούν ψυχοθεραπεία

O νάρκισσος: Είναι το golden boy της ερωτικής αρένας, ο «πολύ καλός για να είναι αληθινός», το ξέρει και πουλάει τον εαυτό του ανάλογα. Μαζί του κολλάς γιατί νιώθεις ότι για να σε επιλέγει, δεν μπορεί παρά να είσαι σπουδαία, επίλεκτο μέλος μιας ελίτ. Στο σεξ είναι υπερεκτιμημένος, χρωστά τη φήμη του περισσότερο στο σινεμά, αφού στην αληθινή ζωή δεν έχει μπει ποτέ στον κόπο να καταλάβει τι σε κάνει να περνάς καλά.

Τι λέει ο ψυχολόγος: Δεν υπάρχεις γι’ αυτόν, δεν μετράς ως οντότητα παρά μόνο ως αντανάκλαση του εαυτού του. Πάνω σου προβάλλει τη δική του εικόνα.

Διάσημος εκπρόσωπος: Μικ Τζάγκερ.

Ο psycho: Πολύ κακό παιδί, γυαλίζει το μάτι του, παίρνει εύκολα φωτιά, έχει πάρε-δώσε με τη σκοτεινή πλευρά της πόλης, ξοδεύει ασύστολα λεφτά, οδηγεί απρόσεκτα και σώζεται πάντα ως διά μαγείας. Γοητεύει με την αυτοπεποίθησή του και με την εξιδανικευμένη, ρομαντική βερσιόν που έχει φτιάξει γι’ αυτόν η ποπ κουλτούρα.

Τι λέει ο ψυχολόγος: Είναι «οριακή» προσωπικότητα, η ψυχική του υγεία κρέμεται από μια κλωστή, ανάμεσα στη νεύρωση και στην ψύχωση. Συναισθηματικά ασταθής, διαταραγμένος, η σχέση μαζί του είναι σαν τρενάκι roller coaster.

Διάσημος εκπρόσωπος: Σόγιερ (Lost), Βίνσεντ Γκάλο, Κλάιντ Μπάροου (Μπόνι και Κλάιντ), Τζέιμς Ντιν.

Ο απόμακρος: Καθώς απεχθάνεται την οικειότητα και τις στενές επαφές, είναι σχεδόν αδύνατο να κάνεις eye contact σε ένα πάρτι μ’ αυτόν τον άντρα, οπότε πρέπει είτε να σας συστήσουν είτε να αυτοσχεδιάσεις. Για να εξασφαλίσει ότι δεν θα έρθετε ποτέ κοντά, επιλέγει υποσυνείδητα να γίνει workaholic, φεύγει από κοντά σου με την πρώτη αχτίνα του ήλιου κι επιστρέφει αργά το βράδυ για να βυθιστεί στο facebook, σε ένα βιβλίο, dvd ή οτιδήποτε μπορεί να βάλει λίγη απόσταση ανάμεσά σας.

Τι λέει ο ψυχολόγος: Ευαίσθητος άνθρωπος, που νιώθει βαθιά εξαρτημένος από τους άλλους, κι αυτό του δημιουργεί άγχος και αξεπέραστο φόβο ότι θα χάσει την υπόστασή του αν έρθετε κοντά.

Διάσημος εκπρόσωπος: Ντον Ντρέιπερ (Mad Men).

Ο control freak: Φράση-κλειδί: «I’m your man». Ντύνει, στολίζει, νοικοκυρεύει. Tον ερωτεύεσαι γιατί σε οργανώνει, σε βάζει σε σειρά. Αποκλείεται να κλατάρει το λάστιχό σου και να μην έρθει να σε βοηθήσει ή να χαλάσει κάτι στη ζωή σου και να μην τρέξει να το φτιάξει. Το αντίτιμο είναι ότι θέλει να έχει ισχυρό έλεγχο στη ζωή σου και στα συναισθήματά σου, και συνήθως το απαιτεί με λάθος τρόπο.

Τι λέει ο ψυχολόγος: Κατά βάθος κατακλύζεται από έντονες φοβίες και καταλήγει να σου τις μεταδώσει κι εσένα.

Διάσημος εκπρόσωπος: Χάουαρντ Χιουζ.

Ο μακιαβελικός: Σαν να λέμε το αφεντικό. Φιλόδοξος, τζάνκι της εξουσίας και του χρήματος, δεν δίνει δεκάρα για το αν τον συμπαθείς, πατά επί πτωμάτων και ανέρχεται με σταθερό βήμα στην κοινωνική ιεραρχία. Η αυτοπεποίθησή του όμως στηρίζεται στα τρόπαια που κερδίζει στην επαγγελματική ζωή. Έτσι και του τα στερήσεις ή τον στριμώξει η ύφεση και το ΔΝΤ, τρέμει σαν κερί και χάνει το στυλ του. Δεν θέλει να τον δεις σ’ αυτά τα χάλια.

Τι λέει ο ψυχολόγος: Συναισθηματικά διαταραγμένος. Στο κυνήγι της εξουσίας και του status χάνει την επαφή με τον αληθινό εαυτό του, τα συναισθήματα και τις ανάγκες του και στη συνέχεια υποφέρει σιωπηλά γι' αυτό.

Διάσημος εκπρόσωπος: Τζέιμς Μποντ.

Ο θυμωμένος: Ζηλεύει, είναι ανασφαλής, κτητικός, δύστροπος και βρίσκει εύκολα την άκρη όταν χωρίζετε. Έχει την τάση να κατηγορεί πάντα τους άλλους και βλέπει το σεξ ως λύση σε όλα τα προβλήματα.

Τι λέει ο ψυχολόγος: Ο θυμός συνήθως είναι αντεστραμμένος πόνος. Κάτι κάποτε τον πλήγωσε και έκτοτε δεν μπορεί να το διαχειριστεί.

Διάσημος εκπρόσωπος: Ράσελ Κρόου.

Ιούλιος 2018

Από το Περιοδικό

>