Τα σημάδια της συναισθηματικής εξάρτησης


Το να είσαι εθισμένος σε μια σχέση που δεν λειτουργεί, θυμίζει λίγο το κλασικό ρητό που θέλει κάποιους να είναι ερωτευμένοι με την ιδέα του έρωτα, παρά με το συγκεκριμένο άτομο με το οποίο ισχυρίζονται ότι είναι ερωτευμένοι. Αλλά αυτό είναι κάτι που κανείς μας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν το έχει κάνει ποτέ στην ζωή του. Άσε που, προσωπικά, το θεωρώ ένδειξη μιας συναισθηματικής γενναιοδωρίας που μπορεί -υπό κατάλληλες συνθήκες- να κάνει πολύ ευτυχισμένο αυτόν που την απολαμβάνει και ξέρει να την εκτιμά. Το πρόβλημα, σύμφωνα με τη Νεοϋορκέζα ψυχολόγο και life coach Σίντνεϊ Τσάμπρα, προκύπτει όταν κάποιος «Επιμένει να κάνει και να παραμένει σε σχέσεις που τον πληγώνουν. Όταν, χωρίς να το καταλαβαίνει, εθίζεται σε αυτό».

Πλέον στις ΗΠΑ έχουν αρχίσει να είναι διαδεδομένα 12 step programs για ανθρώπους που έχουν δυσκολία να αποχωριστούν μια σχέση που μόνο ως «νεκροζώντανη» μπορεί να χαρακτηριστεί. Ακριβώς όπως τα αντίστοιχα που υπάρχουν εδώ και δεκαετίες για αλκοολικούς, ναρκομανείς, τζογαδόρους και υπέρβαρους. Αν και η αλήθεια είναι ότι οι Αμερικάνοι την έχουν στο αίμα τους. Όχι την εξάρτηση, αλλά την υπερβολή σχετικά με τον ορισμό της και την τάση να χαρακτηρίζουν οτιδήποτε εκτός μέσου όρου ως «ασθένεια». Αυτό που, ωστόσο, έχει ενδιαφέρον είναι η λίστα συμπτωμάτων που δίνουν για να καταλάβει κάποιος αν «νοσεί» από το συγκεκριμένο σύνδρομο.

Όπως το αν οι μέρες σου είναι βασισμένες στο τι κάνει, λέει και σκέφτεται το έτερόν σου ήμισυ, αν έχεις απομακρυνθεί από τους φίλους σου, αν προσαρμόζεις (μόνο εσύ) το καθημερινό σου πρόγραμμα, το πού βγαίνετε και με ποιον με βάση το τι θέλει να κάνει o άλλος, αν λαχταράς την προσοχή του (ακόμη και αν, όταν είστε μαζί, αισθάνεσαι ότι σε στεναχωρεί και πληγώνει με την συμπεριφορά του), αν πανικοβάλεσαι κάθε φορά που εκείνος δείχνει να βαριέται, αν παραδέχεσαι ότι έκανες λάθος ή δέχεσαι να κάνεις παράλογα πράγματα που σε κάνουν να αισθάνεσαι άβολα προκειμένου να διατηρήσεις τη σχέση ζωντανή και, πάνω από όλα, αν δεν μπορείς να συγκρατηθείς από το μείνεις σε επικοινωνία μαζί του. Όταν με άλλα λόγια απαιτείται ένα τσουνάμι από τηλεφωνήματα, sms, IM’s και pokes εκ μέρους σου προκειμένου να αισθανθείς ότι το αντικείμενο της εμμονής δεν έχει σταματήσει ξαφνικά να σε «αγαπά» και να μπορέσεις να ηρεμήσεις.

Ουσιαστικά αυτό που περιγράφουν τα παραπάνω είναι μια πατροπαράδοτη «σχέση Μπουχάρα». Όπου ο ένας είναι αδιάφορος και άλλος γίνεται χαλί για να τον πατήσουν. Κάτι που, στα δικά μου κατάστιχα, δεν καθιστά εθισμό. Απλά είναι και αυτό μια εμπειρία που χρειάζεται να περάσεις για να συνειδητοποιήσεις ότι η σχέση της ζωής σου είναι η επόμενη.

Κατά τα άλλα, ο ορισμός του εθισμού (είτε αφορά ουσία, συμπεριφορά ή συγκεκριμένο άνθρωπο) παραμένει ο ίδιος. Το να γίνεσαι δηλαδή «σκλάβος» μιας συνήθειας, που στην αρχή σου προκαλεί ευφορία και στη συνέχεια απαιτεί να φτάσεις στα άκρα -και να χάσεις τον εαυτό σου-, προκειμένου να προσπαθήσεις (μάταια) να αγγίξεις αυτό το αρχικό χάι.

Ιούλιος 2018

>