Η σχέση της 26χρονης –ας πούμε– Κατερίνας με τον συνομήλικό της ας πούμε– Γιώργο είχε ξεκινήσει με αρκετό πάθος και ακόμα περισσότερα όνειρα, όμως η εξέλιξή της δεν ήταν η επιθυμητή – για τον Γιώργο, τουλάχιστον. Αφού περάσαν από σαράντα κύματα και αναρίθμητα συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα, η Κατερίνα του ανακοίνωσε τα δυσάρεστα νέα του οριστικού χωρισμού. Εκείνος δεν ήθελε ούτε να το συζητήσει και επέμενε να την πιέζει, θεωρώντας ότι υπήρχε τρίτο πρόσωπο. Από τα SMS και τα μεταμεσονύχτια τηλεφωνήματα, πέρασε στις αναπάντεχες επισκέψεις στο σπίτι και στη δουλειά της. Η Κατερίνα όμως παρέμενε ανένδοτη και του έκλεινε πεισματικά την πόρτα. Λίγες ημέρες αργότερα άρχισε να δέχεται δεκάδες αιτήματα φιλίας στο Facebook και χυδαία μηνύματα στα αγγλικά. Δεν δυσκολεύτηκε να ξεδιαλύνει την υπόθεση, αφού η απορία "πώς με βρήκες" προς έναν από τους επίδοξους νέους "φίλους" της απαντήθηκε με ένα link. Το σοκ που υπέστη όταν πάτησε το enter παραμένει ακόμη ισχυρό. Ένα βίντεο που είχε γυρίσει ο Γιώργος με την κάμερα του κινητού του, το οποίο τους έδειχνε να κάνουν έρωτα, ήταν αναρτημένο στο site συνοδευόμενο από το όνομά της και το link προς το προφίλ της στο Facebook. Η ταλαιπωρία μέχρι να αποσυρθεί το βίντεο και τα στοιχεία της από τη σελίδα, κράτησε αρκετές εβδομάδες, ενώ έχει ήδη κινηθεί νομικά εναντίον του Γιώργου, αλλά και του αμερικανικού site – χωρίς μεγάλες προσδοκίες δικαίωσης.


Online τιμωροί
Πικραμένοι, απατημένοι ή απλώς ανώριμοι πρώην σύντροφοι και σύζυγοι υπήρχαν και θα υπάρχουν. Προφανώς πολλοί από αυτούς παραμερίζουν τη λογική και αναζητούν τρόπους εκδίκησης, αδυνατώντας να προχωρήσουν παρακάτω στη ζωή τους. Στην ψηφιακή εποχή όμως και στον ευρύτατο, χωρίς όρια, πλανήτη του διαδικτύου η "εκδίκηση" μετασχηματίζεται εύκολα σε δημόσια διαπόμπευση. Εκεί όπου ο κάθε πικραμένος (μεταφορικά και κυριολεκτικά) μπορεί να σερβίρει σε παγκόσμια θέα το κρύο πιάτο της εκδίκησης στην πρώην του. Συνήθως, βγάζοντας στη φόρα αυστηρά ακατάλληλα προσωπικά δεδομένα.

Η υπόθεση της "Κατερίνας" κάθε άλλο παρά μεμονωμένη είναι. Εντάσσεται σε μια ατελείωτη αλυσίδα αντίστοιχων περιστατικών από ολόκληρο τον κόσμο, που περιγράφονται με τον όρο «revenge porn». Η πορνογραφία της εκδίκησης (αν και μάλλον αδόκιμος ο όρος στα ελληνικά) είναι μια τάση που γιγαντώνεται διαρκώς. Ήδη στην πολιτεία της Καλιφόρνια η δημοσίευση "άσεμνων φωτογραφιών και βίντεο" χωρίς ρητή συγκατάθεση των συμμετεχόντων θεωρείται κακούργημα και τιμωρείται με ένα χρόνο φυλάκισης, ενώ αντίστοιχα νομοσχέδια προωθούνται στη Νέα Υόρκη και στο Νιού Τζέρσεϊ. Το νομικό οπλοστάσιο, όμως, δεν φαντάζει αρκετό, αφού ο βασικός όρος της "συναίνεσης" περιπλέκει αρκετά τα δεδομένα. Μια έρευνα της πρωτοβουλίας Cyber Civil Rights απέδειξε ότι σχεδόν το 80% των φωτογραφιών και των βίντεο που δημοσιοποιείται για εκδικητικούς λόγους έχει τραβηχτεί από το ίδιο το θύμα (γνωστά και ως selfies).

Ο όρος revenge porn χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Ιταλό ερευνητή Sergio Messina το 2000, όταν στα δημοφιλή τότε Usenet groups άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους γυμνές φωτογραφίες ερασιτεχνών και κυρίως "πρώην". Έκτοτε το φαινόμενο έλαβε ανεξέλεγκτες διαστάσεις μέσω των social media, αλλά κυρίως με τη βοήθεια "εξειδικευμένων" sites, στα οποία όχι μόνο ανέβαζαν φωτογραφίες και βίντεο των πρώην, αλλά δημοσιοποιούσαν και τα στοιχεία τους – όνομα, email, συχνά τηλέφωνο, αλλά και link προς το προφίλ τους στο Facebook. Με αυτό τον τρόπο το άσεμνο υλικό δεν έμενε στα στενά όρια ενός περιθωριακού site, αλλά ήταν πανεύκολα, εντοπίσιμο αρκεί κάποιος να πληκτρολογούσε το όνομα του «θύματος» στο Google.

Revenge porn: Το φαινόμενο της διαπόμπευσης των πρώην στο Internet
Συνέχεια στη σελίδα 2

Ιούλιος 2018

>