Where the Wild Things Are
Στις Καμάρες Πάρου βρίσκει καταφύγιο και περίθαλψη η άγρια ζωή του Νότιου Αιγαίου.
Tους παρατηρούσε επί τρεις ημέρες. Πυροβολημένη άσχημα στο κεφάλι, έχοντας χάσει το ένα μάτι και μετρώντας πολλά ακόμη τραύματα, μια περήφανη και γενναία γερακίνα "σκάναρε" την ομάδα της Αλκυόνης καθισμένη στις κορυφές των κλωβών, μέχρι να βεβαιωθεί ότι οι άνθρωποί της δεν αποτελούσαν απειλή για τα ζώα. Σίγουρη πια, προσγειώθηκε στο έδαφος και περίμενε να την πιάσουν και να τη βοηθήσουν. Αυτό είναι μονάχα ένα από τα 20.000 περίπου περιστατικά που έχει συναντήσει ο Μάριος Φουρνάρης, διευθυντής του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Περίθαλψης & Προστασίας Άγριων Ζώων Αλκυόνη, από το 1995, όταν μια μικρή ομάδα νεαρών εθελοντών, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου, αποφάσισε να ξεκινήσει την Αλκυόνη στην Πάρο, ώστε να αντιμετωπίσει περιστατικά άγριων ζώων που χρειάζονταν περίθαλψη, κυρίως από τις Κυκλάδες και το Νότιο Αιγαίο.
Η Πάρος επιλέχθηκε επειδή βρίσκεται στην καρδιά των Κυκλάδων και έχει πολύ καλή ακτοπλοϊκή συγκοινωνία, αλλά και επειδή υπήρχε ένα εξοχικό διαθέσιμο που θα αποτελούσε την αρχική βάση των εγκαταστάσεων.
Κλιματική Αλλαγή vs Άγρια Ζωή
Εξετάζοντας κανείς τα περιστατικά που διαχειρίζονται στην Αλκυόνη, διαπιστώνει ότι σχεδόν στο σύνολό τους οφείλονται σε ανθρώπινες δραστηριότητες: εξάντληση στη μετανάστευση, τροχαία, ηλεκτροφόρα καλώδια, κυνήγι, επιθέσεις από κατοικίδια (κυρίως γάτες). Αλλά και η κλιματική αλλαγή έχει αλλάξει το μοτίβο, ειδικότερα στο Νότιο Αιγαίο, που επηρεάζεται περισσότερο από τις επιπτώσεις. Όπως επισημαίνει ο Μάριος Φουρνάρης, τα τελευταία δέκα χρόνια όλο και περισσότερα όρνια και άλλα αρπακτικά μεταφέρονται εξασθενημένα στις εγκαταστάσεις της Αλκυόνης, κυρίως έπειτα από παρατεταμένες περιόδους ξηρασίας στις Κυκλάδες και την Κρήτη. Οι μειωμένες βροχοπτώσεις των τελευταίων ετών, που περιορίζουν σημαντικά τα αποθέματα νερού στα νησιά, η αύξηση της θερμοκρασίας, η τάση για ερημοποίηση των εδαφών αλλά και οι καταστροφικές πυρκαγιές που κάθε καλοκαίρι πλήττουν τη Νότια Ευρώπη υποβαθμίζουν σημαντικά το ήδη εύθραυστο φυσικό περιβάλλον.
Στην Αλκυόνη δεν κάνουν ευθανασία στα ανάπηρα ζώα. Εκτός από το ηθικό κομμάτι, υπάρχει ακόμη ένας σημαντικός και συγκινητικός λόγος. Ο Μάριος Φουρνάρης εξηγεί: "Στην Αλκυόνη ανά πάσα στιγμή διατηρούμε εν ζωή περίπου 300 άγρια πουλιά όλων των ειδών, καθώς τα ανάπηρα ζώα βοηθούν σημαντικά στην αποκατάσταση των απελευθερώσιμων. Όταν υποδεχόμαστε ένα νεοφερμένο τραυματισμένο και δυνάμει απελευθερώσιμο γεράκι, κινδυνεύει να πεθάνει από το άγχος που του προκαλεί η αιχμαλωσία. Η παρουσία ενός ανάπηρου πουλιού από το ίδιο είδος σε έναν μεγάλο κλωβό θα το βοηθήσει να αισθανθεί πιο ήρεμο και να ξεκινήσει να τρώει μόνο του πιο γρήγορα. Είχαμε περιπτώσεις ανάπηρων πουλιών που τάιζαν στο ράμφος τους αγχωμένους συγκατοίκους τους! Ένας ασημόγλαρος που γεννήθηκε στην Αλκυόνη το 2011 από ανάπηρους γονείς, αφού πέταξε, εμφανιζόταν κάθε χρόνο την τελευταία εβδομάδα του Οκτωβρίου και περνούσε τον χειμώνα μαζί με τους ανάπηρους γονείς του".
Κίνητρα και προκλήσεις
Στα 31 χρόνια λειτουργίας της η Αλκυόνη έχει δεχτεί συγκινητική εθελοντική βοήθεια από ντόπιους μάστορες και εταιρείες. Οι εθελοντές, άλλωστε, είναι η κινητήρια δύναμη της Αλκυόνης από την πρώτη μέρα. "Θυμάμαι πάντα με πολύ έντονη συγκίνηση τις σκηνές από τα πρώτα πέντε χρόνια που χτίζαμε τις νέες μας εγκαταστάσεις και απαιτούνταν περισσότερες από 16 ώρες καθημερινής σκληρής εργασίας από μια ομάδα νέων εθελοντών από όλο τον κόσμο. Μια μέρα έκοβα μάρμαρα με τροχό και τα προωθούσα σε τρία κορίτσια, για να κάνουν με σφυριά την τελική διακόσμηση στις άκρες. Μετά από ώρες κι ενώ είχαμε γίνει όλοι άσπροι σαν φαντάσματα από τη μαρμαρόσκονη, γύρισα και είδα τα κορίτσια και ήμουν σίγουρος ότι έβλεπα τρεις υπέροχες νεράιδες" αφηγείται ο Μάριος Φουρνάρης.
Οι προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει ένας σύλλογος περίθαλψης και προστασίας άγριας ζωής είναι πολλές. Τα οικονομικά προβλήματα, οι σχέσεις με τους δωρητές, τις αρχές και τις αντίστοιχες οργανώσεις, οι διαρκείς βελτιώσεις των εγκαταστάσεων, η οργάνωση των εκδηλώσεων ενημέρωσης, η περιβαλλοντική εκπαίδευση στα σχολεία, η οργάνωση των αποστολών επανένταξης των ζώων και, φυσικά, τα περιστατικά που δεν εξελίσσονται θετικά δημιουργούν σειρά προβλημάτων που απαιτούν λύσεις.
Υπάρχει όμως και το υπέρτατο κίνητρο, όπως λέει δυναμικά ο Μάριος Φουρνάρης: "Συνεχίζουμε γιατί βρίσκουμε ουσιαστικό νόημα σε όλη αυτή την προσπάθεια, στην ανθρώπινη επικοινωνία στη βάση ενός σεπτού στόχου και στον έμπρακτο σεβασμό προς τη μητέρα φύση. Από λόγια και θεωρίες ο πλανήτης κουράστηκε. Εμείς περάσαμε στην πράξη".
Info
Αλκυόνη, Καμάρες, Πάρος, 844 00, τηλ.: +30 22840 22931, 6944 741616
