Μοντέλο, μούσα, fashion icon και συλλέκτρια couture δημιουργιών, η κληρονόμος της διάσημης ζυθοποιίας αποδεικνύει το σπάνιο ταλέντο της και στη μουσική
Διάσημη για την extravagant γκαρνταρόμπα της και τις fashion συνεργασίες, η Ντάφνε Γκίνες ήταν πάντα ταυτισμένη με τη μόδα - θεωρείται υπεύθυνη για την καριέρα του Alexander McQueen, αφού αγόρασε ολόκληρη την πτυχιακή του συλλογή. Λίγοι όμως ξέρουν ότι η αριστοκράτισσα κληρονόμος και πρώην σύζυγος του γιου του Σταύρου Νιάρχου, Σπύρου, με τον οποίο έχει αποκτήσει τρία παιδιά, υπήρξε σπάνιο μουσικό ταλέντο με ολοκληρωμένες σπουδές στο κλασικό τραγούδι. Και με την επιτυχημένη κυκλοφορία δύο άλμπουμ μέσα στα τελευταία δύο χρόνια, φαίνεται να ξαναβρίσκει την πραγματική της αγάπη.
Δύο χρόνια μετά το πρώτο σου άλμπουμ Optimist in Black κυκλοφορεί το Daphne & The Golden Chord. Ποια ήταν η έμπνευση για τη δημιουργία του;
Όλες οι μαγικές στιγμές που έχω ζήσει σε συναυλίες αλλά και οι αξέχαστες στιγμές στο παρισινό κλαμπ Les Bains Douches και στο Studio 54 της Νέας Υόρκης. Στο τραγούδι Deja Vu Guru νιώθεις τα vibes του Λου Ριντ, της Γκρέις Τζόουνς και όλων των σημαντικών μουσικών που έχω γνωρίσει. Αυτό το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο Λονδίνο, στις ίδιες κονσόλες που χρησιμοποιήθηκαν για το Abbey Road των Beatles και το The Dark Side of the Moon των Pink Floyd. Είναι ένα μείγμα νοσταλγίας και glam ματαιοδοξίας!
Μια γνωριμία που θα σου μείνει αξέχαστη;
Ο Ντέιβιντ Μπόουι, στον οποίο ουσιαστικά οφείλω την καριέρα μου στη μουσική. Γνωριστήκαμε στη Νέα Υόρκη χάρη στον Ίγκι Ποπ. Άκουσε κάποια τραγούδια μου, του άρεσαν κι έτσι με σύστησε στον καλό του φίλο και επί χρόνια παραγωγό του Τόνι Βισκόντι. Εκείνη την εποχή μάλιστα ηχογραφούσαν το τελευταίο του άλμπουμ Blackstar. Μου ζήτησε ακόμα να παρουσιάσω την έκθεση που φιλοξένησε προς τιμή του το Victoria & Albert Museum του Λονδίνου. Θα του είμαι για πάντα ευγνώμων.
Τι σε χαρακτηρίζει;
Η περιέργεια, η ανθεκτικότητα, ή αλλιώς η ικανότητα να ξεπερνώ σχετικά εύκολα τα σοκ της ζωής, και το χιούμορ – προτιμώ να παίρνω στα σοβαρά αυτά που κάνω παρά τον εαυτό μου. Κάποιοι με χαρακτηρίζουν εκκεντρική. Εγώ, ως φανατική οπαδός των Monty Python, θα με έλεγα "φανταστική".
Τι είναι για σένα πολυτέλεια;
Η ελευθερία. Η σύγκρουση των στυλ. Η τόλμη. Τολμήστε! Όπως έκαναν οι χαμένοι δυστυχώς φίλοι μου Alexander McQueen και Ιζαμπέλα Μπλόου, στους οποίους έχω αφιερώσει το Optimist in Black, και όπως εξακολουθεί να κάνει ο Karl Lagerfeld. Έχω πειραματιστεί πολύ στη ζωή μου, οπότε μπορώ να έχω την πολυτέλεια να φαντασιώνομαι τη Μαρία Αντουανέτα ντυμένη με Tom Ford, παραδείγματος χάρη.
Τα αγαπημένα σου βιβλία;
Η Τρικυμία του Σέξπιρ, τα λεξικά γιατί δε διαβάζω ποτέ μεταφράσεις, και ποιήματα του Τζον Κιτς, του Πέρσι Σέλεϊ και του Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς, που είναι διαχρονικά επίκαιροι. "Οι άδειες ψυχές τείνουν προς ακραίες απόψεις". Πάντα θα ισχύει, όχι;
Μια πόλη που σε εκφράζει;
Το Καντακές στη βόρεια Ισπανία, όπου πηγαίναμε πολύ συχνά όταν ήμουν μικρή και πηγαίνω ακόμα – έχω ένα εξοχικό δίπλα σε ένα ξωκλήσι και το νιώθω σπίτι μου. Γείτονές μας ήταν εκκεντρικές προσωπικότητες, όπως ο Ρίτσαρντ Χάμιλτον, ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ και ο Σαλβαδόρ Νταλί. Θυμάμαι να κάνουμε μπάνιο στην πισίνα του ανάμεσα σε αστακούς!
