Κρίστα Πάικ: Η δολοφονία του 1995, η θανατική καταδίκη και η αποτυχημένη εκτέλεση που συγκλονίζει το Τενεσί
Christa Pike
Η 50χρονη καταδικάστηκε σε θάνατο για τη δολοφονία μιας 19χρονης συμφοιτήτριάς της, την οποία σκότωσε όταν ήταν μόλις 18 ετών. Τρεις δεκαετίες αργότερα, η εκτέλεσή της με θανατηφόρα ένεση δεν ολοκληρώθηκε, καθώς επέζησε μετά τη χορήγηση δύο δόσεων του φαρμάκου.
Η υπόθεση της Κρίστα Πάικ ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1995 και, περισσότερα από 30 χρόνια αργότερα, εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο της αμερικανικής επικαιρότητας. Η Πάικ, σήμερα 50 ετών, είχε προγραμματιστεί να εκτελεστεί στις 30 Σεπτεμβρίου 2026 στο Τενεσί για τη δολοφονία της 19χρονης Κόλιν Σλέμερ.
Η εκτέλεση, όμως, δεν ολοκληρώθηκε. Μετά τη χορήγηση δύο δόσεων πεντοβαρβιτάλης, του φαρμάκου που χρησιμοποιεί το Τενεσί στο πρωτόκολλο θανατηφόρας ένεσης, η Πάικ παρέμενε ζωντανή. Ακολούθησε μεταφορά της με ασθενοφόρο σε νοσοκομείο εκτός των φυλακών, ενώ οι δικηγόροι της κατέθεσαν επείγουσες προσφυγές.
Η υπόθεση έχει πλέον ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο για την ίδια, αλλά και για το σύστημα εκτελέσεων της πολιτείας.
Η δολοφονία που έγινε όταν ήταν μόλις 18 ετών
Η Κρίστα Πάικ ήταν 18 ετών όταν γνώρισε την Κόλιν Σλέμερ σε εκπαιδευτικό πρόγραμμα Job Corps στο Νόξβιλ του Τενεσί.
Σύμφωνα με την εισαγγελία, η Πάικ πίστευε ότι η Σλέμερ αποτελούσε ερωτική αντίζηλό της για τον τότε σύντροφό της, Ταντάριλ Σιπ. Τον Ιανουάριο του 1995, η Πάικ, ο Σιπ, ο οποίος ήταν τότε 17 ετών, και μία ακόμη νεαρή γυναίκα παρέσυραν τη Σλέμερ σε δασώδη περιοχή κοντά στις εγκαταστάσεις του Job Corps.
Εκεί η Σλέμερ δέχθηκε επίθεση.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, η Πάικ τη χτύπησε και τη μαχαίρωσε με κοπίδι, ενώ ο Σιπ χάραξε μία πεντάλφα στο στήθος της και αφαίρεσαν ένα κομμάτι από το κρανίο της. Η Σλέμερ πέθανε από τα τραύματά της.
Η υπόθεση απέκτησε μεγάλη δημοσιότητα, μεταξύ άλλων επειδή οι αρχές συνέδεσαν το έγκλημα με συμβολισμούς που παρέπεμπαν στον σατανισμό. Ήταν μια εποχή κατά την οποία στις ΗΠΑ υπήρχε έντονη δημόσια συζήτηση γύρω από τον λεγόμενο "satanic panic", δηλαδή τον φόβο για υποτιθέμενες σατανιστικές πρακτικές και εγκλήματα.
Η Πάικ και ο Σιπ ομολόγησαν τη συμμετοχή τους στη δολοφονία.
Η καταδίκη σε θάνατο
Το 1996, η Κρίστα Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο για τη δολοφονία της Σλέμερ.
Ο Σιπ, ο οποίος ήταν 17 ετών κατά τη διάρκεια της δολοφονίας, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη με δυνατότητα αναστολής υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Η τρίτη νεαρή γυναίκα συνεργάστηκε με τις αρχές και έλαβε ποινή επιτήρησης.
Η Πάικ παρέμεινε για δεκαετίες στη φυλακή, ενώ οι δικηγόροι της συνέχισαν να αμφισβητούν την εκτέλεσή της. Παράλληλα, το 2001 καταδικάστηκε για απόπειρα ανθρωποκτονίας σε επίθεση εναντίον άλλης κρατούμενης.
Η προπάθεια για απονομή χάρης
Καθώς πλησίαζε η ημερομηνία της εκτέλεσης, οι δικηγόροι της Πάικ ζήτησαν από τον κυβερνήτη του Τενεσί, Μπιλ Λι, να της απονείμει χάρη ή να μετατρέψει την ποινή της.
Στα επιχειρήματά τους περιέγραφαν ένα ιδιαίτερα δύσκολο οικογενειακό και παιδικό περιβάλλον, κάνοντας λόγο για κακοποίηση και σεξουαλική βία που είχε υποστεί πριν από το έγκλημα.
Οι συνήγοροί της επικαλέστηκαν επίσης διαγνώσεις διπολικής διαταραχής και PTSD που, σύμφωνα με τους ίδιους, έγιναν κατά τη διάρκεια της φυλάκισής της. Υποστήριξαν ότι η ηλικία της -18 ετών όταν διέπραξε τη δολοφονία- και η ανάπτυξη του εγκεφάλου ενός τόσο νεαρού ανθρώπου θα έπρεπε να έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα στην υπόθεση.
Η Πάικ δεν αρνήθηκε ότι σκότωσε τη Σλέμερ. Οι δικηγόροι της υποστήριξαν επίσης ότι, με τα χρόνια, είχε εκφράσει μεταμέλεια για το έγκλημα.
Ο κυβερνήτης Μπιλ Λι απέρριψε το αίτημα για χάρη.
Η τελευταία δικαστική μάχη
Λίγο πριν από την προγραμματισμένη ώρα της εκτέλεσης, η υπόθεση έφτασε ξανά στα δικαστήρια.
Το Εφετείο του 6ου Δικαστικού Κυκλώματος των ΗΠΑ εξέδωσε προσωρινή αναστολή περίπου μία ώρα πριν από την προγραμματισμένη εκτέλεση. Ωστόσο, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ ακύρωσε την αναστολή, ανοίγοντας τον δρόμο για να προχωρήσει η διαδικασία.
Έτσι, η εκτέλεση παρέμεινε προγραμματισμένη για τις 30 Σεπτεμβρίου 2026.
Η Πάικ θα ήταν η πρώτη γυναίκα που θα εκτελούνταν στο Τενεσί εδώ και τουλάχιστον δύο αιώνες.
Όμως τελικά δεν εκτελέστηκε.
Οι δύο δόσεις του φαρμάκου και η αποτυχημένη εκτέλεση
Η διαδικασία πραγματοποιήθηκε στο Riverbend Maximum Security Institution στο Νάσβιλ.
Στην Πάικ χορηγήθηκε πεντοβαρβιτάλη, το μοναδικό φάρμακο που χρησιμοποιεί πλέον το Τενεσί στο πρωτόκολλο θανατηφόρας ένεσης, μετά την αλλαγή του πρωτοκόλλου της πολιτείας το 2024.
Μετά την πρώτη δόση, όμως, η Πάικ δεν είχε πεθάνει. Χορηγήθηκε και δεύτερη δόση. Και πάλι παρέμενε ζωντανή.
Δημοσιογράφοι που παρακολουθούσαν τη διαδικασία ως μάρτυρες ανέφεραν ότι η Πάικ εξακολουθούσε να αναπνέει και να ακούγεται, ενώ σύμφωνα με τις περιγραφές τους υπήρξε στιγμή κατά την οποία σήκωσε το κεφάλι της και ρώτησε τους υπευθύνους εάν ήταν φυσιολογικό να αισθάνεται έτσι το χέρι της. Οι δικηγόροι της κατέθεσαν τότε επείγουσες προσφυγές, ενώ η Πάικ μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο σε νοσοκομείο εκτός της φυλακής. Η ακριβής κατάσταση της υγείας της μετά τη μεταφορά της δεν είχε γίνει άμεσα γνωστή.
Τι πήγε λάθος;
Οι δικηγόροι της Πάικ υποστήριξαν ότι υπήρξαν προβλήματα με την πρόσβαση στις φλέβες της, ότι κάποιες φλέβες υπέστησαν βλάβη και ότι ενδέχεται να υπήρξε πρόβλημα με το φάρμακο ή με την ιατρική διαχείριση της διαδικασίας.
Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί αποτελούν θέσεις της υπεράσπισης και δεν έχουν αποτελέσει ακόμη αντικείμενο πλήρους ανεξάρτητης διερεύνησης.
Το υπουργείο Διόρθωσης του Τενεσί δήλωσε ότι ακολουθήθηκε το νόμιμο πρωτόκολλο εκτέλεσης της πολιτείας, το οποίο είχε εγκριθεί από το γραφείο του γενικού εισαγγελέα.
Το πρωτόκολλο προβλέπει τη χορήγηση δεύτερης δόσης όταν ο κρατούμενος δεν έχει πεθάνει μετά την πρώτη. Δεν περιγράφει, ωστόσο, με τον ίδιο τρόπο τι πρέπει να συμβεί εάν ο κρατούμενος εξακολουθεί να είναι ζωντανός και μετά τη δεύτερη δόση.
Η περίπτωση της Πάικ χαρακτηρίστηκε από ειδικούς της θανατικής ποινής ως εξαιρετικά ασυνήθιστη. Πρόκειται για μια κατάσταση που δημιουργεί πλέον ερωτήματα σχετικά με το πρωτόκολλο και την πρακτική εφαρμογή του.
Δεν είναι η πρώτη αποτυχημένη εκτέλεση του Τενεσί το 2026
Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή δεν πρόκειται για το μοναδικό περιστατικό προβληματικής εκτέλεσης στην πολιτεία μέσα στο 2026.
Τον Μάιο, η προγραμματισμένη εκτέλεση του Τόνι Καρούδερς διακόπηκε όταν οι υπεύθυνοι δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν την απαραίτητη ενδοφλέβια πρόσβαση.
Μετά το περιστατικό με την Πάικ, ο κυβερνήτης Μπιλ Λι ανακοίνωσε ότι αναστέλλει την μία εναπομείνασα προγραμματισμένη εκτέλεση για το 2026 και διέταξε πλήρη ανεξάρτητη εξέταση του τι συνέβη.
Τι σημαίνει αυτό για την Κρίστα Πάικ;
Το βασικό γεγονός είναι ότι η Πάικ δεν έχει εκτελεστεί. Η διαδικασία της 30ής Σεπτεμβρίου ήταν απόπειρα εκτέλεσης που δεν ολοκληρώθηκε, παρά τη χορήγηση δύο δόσεων του φαρμάκου.
Το τι θα συμβεί από εδώ και πέρα αποτελεί πλέον ξεχωριστό νομικό ζήτημα. Θα πρέπει να εξεταστούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες πραγματοποιήθηκε η διαδικασία, τα ιατρικά δεδομένα και τα ερωτήματα που έχουν θέσει οι δικηγόροι της, ενώ παράλληλα αναμένεται η ανεξάρτητη εξέταση που διέταξε ο κυβερνήτης.
Η υπόθεση επαναφέρει, επίσης, τη συζήτηση για την εφαρμογή της θανατικής ποινής στις ΗΠΑ, ιδιαίτερα όταν η εκτέλεση δεν εξελίσσεται σύμφωνα με το προβλεπόμενο πρωτόκολλο.
Η Κρίστα Πάικ παραμένει, επομένως, καταδικασμένη σε θάνατο για τη δολοφονία της Κόλιν Σλέμερ — αλλά η εκτέλεση που είχε προγραμματιστεί για τις 30 Σεπτεμβρίου 2026 απέτυχε να ολοκληρωθεί.
