Τα ερωτικά γράμματα της Brigitte Bardot που δεν βρήκαν αγοραστή στο Παρίσι κρύβουν μια απίστευτη ιστορία

Δεκαεννέα επιστολές στον Jacques Charrier ξαναφέρνουν στο φως έναν παθιασμένο γάμο, μια δύσκολη εγκυμοσύνη και την ασφυξία της διασημότητας.

Η Brigitte Bardot είχε αποκτήσει καινούργιο διαβατήριο και ήθελε να μοιραστεί τη χαρά της με τον άνδρα της. Το όνομα που αναγραφόταν επάνω, Madame Charrier, της προκαλούσε τέτοια περηφάνια, ώστε το επαναλάμβανε σε ένα από τα γράμματά της. Η γυναίκα που ο κόσμος αναγνώριζε από δύο αρχικά, B.B., χαιρόταν που ένα επίσημο έγγραφο την παρουσίαζε ως κυρία Charrier.

Αυτή η μικρή, σχεδόν οικιακή εξομολόγηση βρίσκεται ανάμεσα στις δεκαεννέα χειρόγραφες επιστολές και το απόσπασμα επιστολής που παρουσιάστηκαν στον Christie’s. Συνολικά πενήντα τρεις σελίδες, γραμμένες με ροζ, μπλε και μαύρο μελάνι, ορισμένες στολισμένες με σχέδια, με λίγους από τους φακέλους τους να έχουν επίσης διασωθεί. Ο κατάλογος τις χρονολογεί, κατά προσέγγιση, γύρω στο 1959.

Στη δημοπρασία της 3ης Νοεμβρίου στο Παρίσι, πάντως, δεν άλλαξαν χέρια. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ που ακολούθησαν, οι προσφορές σταμάτησαν στις 55.000 ευρώ, χωρίς τις προμήθειες, ενώ η εκτίμηση ήταν μεταξύ 100.000 και 150.000 ευρώ. Το ποσό, ωστόσο, δεν έφτασε την τιμή επιφύλαξης και το σύνολο έμεινε απούλητο.

Ο άνδρας πίσω από τα χαϊδευτικά

Παραλήπτης ήταν ο Jacques Charrier, ο δεύτερος σύζυγός της και συμπρωταγωνιστής της στην ταινία Babette s’en va-t-en guerre, του Christian-Jaque. Παντρεύτηκαν στις 18 Ιουνίου 1959, ύστερα από έναν κεραυνοβόλο έρωτα, και στις 11 Ιανουαρίου 1960 γεννήθηκε ο γιος τους, Nicolas-Jacques.

Στα γράμματα εκείνος γίνεται "Quinet" και "Nounours", το αρκουδάκι της, ενώ η ίδια υπογράφει και ως "Nounourse". Οι προσφωνήσεις συνοδεύουν ερωτικές εξομολογήσεις χωρίς περιστροφές, περιγραφές της επιθυμίας της και αιτήματα για χάδια. "Κάνε μου έρωτα, αρκουδάκι μου, σ’ αγαπώ", του γράφει.

Λίγες γραμμές παρακάτω, όμως, η διάθεση αλλάζει. Η Bardot δυσφορεί με το σώμα της, εξαντλείται από τη μοναξιά και φοβάται ότι θα τον χάσει. Η εγκυμοσύνη της συμπίπτει με την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία του Charrier, κατά τη διάρκεια του πολέμου της Αλγερίας, και η απόσταση βαραίνει την καθημερινότητά της. Οι επιστολές περνούν από την προσμονή της συνάντησης στην αγωνία της απουσίας, χωρίς την απόσταση και την επεξεργασία μιας αφήγησης γραμμένης πολλά χρόνια αργότερα.

Μια κούνια και δύο τηλεφακοί

Ανάμεσα στις πιο αποκαλυπτικές στιγμές βρίσκεται μια έξοδος για την αγορά κούνιας. Όπως αφηγείται η ίδια στον Charrier, πήγε σε κατάστημα κοντά στο σπίτι της και αντιλήφθηκε δύο άνδρες να τη φωτογραφίζουν με τηλεφακό. Περιγράφει ότι έκλαψε από θυμό και αδυναμία, επειδή ακόμη και αυτή η απλή προετοιμασία για το παιδί γινόταν αντικείμενο παρακολούθησης.

Στο διαμέρισμα της λεωφόρου Paul-Doumer, στο 16ο διαμέρισμα του Παρισιού, η Brigitte Bardot περνούσε μεγάλο μέρος της εγκυμοσύνης της προσπαθώντας να αποφύγει τους φωτογράφους.

Τα γράμματα είχαν ήδη γίνει μέρος της διαμάχης

Ο γάμος τελείωσε το 1963 και ο Charrier ανέλαβε την επιμέλεια του γιου τους. Η σύγκρουση συνεχίστηκε δεκαετίες αργότερα, μετά την έκδοση της αυτοβιογραφίας της Bardot, Initiales B.B.. Ο πρώην σύζυγος και ο γιος της προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη για παραβίαση της ιδιωτικής τους ζωής και δικαιώθηκαν. Το 1997, ο Charrier εξέδωσε το Ma réponse à Brigitte Bardot, δημοσιεύοντας και αποσπάσματα της αλληλογραφίας τους.

Έτσι προτού γίνουν τεκμήρια μιας διαμάχης και αντικείμενα δημοπρασίας, τα γράμματα αυτά είχαν έναν συγκεκριμένο παραλήπτη. Ήταν ο άνθρωπος στον οποίο η Brigitte Bardot ήθελε να αναγγείλει, με ενθουσιασμό, ότι το καινούργιο της διαβατήριο έγραφε το επώνυμό του.

Διαβάστε Επίσης

Brigitte Bardot | Πώς η ομορφιά έσωσε την Ευρώπη