Πέθανε ο βασιλιάς Harald της Νορβηγίας | Ο "βασιλιάς του λαού" που εκσυγχρόνισε τη μοναρχία
Φωτογραφία: Per Ole Hagen/Getty Images/Ideal Image
Ο βασιλιάς Harald Ε΄ της Νορβηγίας έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών, κλείνοντας έναν κύκλο 35 ετών στον θρόνο. Ένας μονάρχης που επέλεξε να αφήσει πίσω του το αυστηρό πρωτόκολλο, φέρνοντας τη νορβηγική μοναρχία πιο κοντά στη σύγχρονη κοινωνία και τους ανθρώπους της.
Ο βασιλιάς Harald Ε΄ της Νορβηγίας πέθανε σήμερα, Παρασκευή 28 Αυγούστου, σε ηλικία 89 ετών, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Όσλο. Σύμφωνα με ανακοίνωση του βασιλικού οίκου, ο μονάρχης έφυγε ήρεμα στις 06:35 το πρωί, έχοντας στο πλευρό του την οικογένειά του. Ο Harald είχε νοσηλευτεί από τις 17 Αυγούστου, καθώς αντιμετώπιζε αιμολυτική αναιμία, ενώ τις τελευταίες ημέρες η κατάσταση της υγείας του είχε επιδεινωθεί.
Τον θρόνο αναλαμβάνει ο γιος του, Χάακον, ο οποίος είχε ήδη αναλάβει καθήκοντα αντιβασιλέα κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του πατέρα του.
Διαβάστε Επίσης
Ο μονάρχης που έκανε τη μοναρχία πιο ανθρώπινη
Ο Harald ανέβηκε στον θρόνο το 1991, μετά τον θάνατο του πατέρα του, Όλαφ Ε΄, και παρέμεινε βασιλιάς για περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Ήταν ο μακροβιότερος εν ενεργεία μονάρχης της Ευρώπης και συνδέθηκε με μια πιο σύγχρονη και ανοιχτή εικόνα της νορβηγικής μοναρχίας.
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κεφάλαια της προσωπικής του ιστορίας ήταν ο γάμος του με τη Σόνια Χάραλντσεν. Η σχέση τους χρειάστηκε να ξεπεράσει τις αντιρρήσεις του βασιλικού περιβάλλοντος, καθώς η Σόνια δεν προερχόταν από βασιλική οικογένεια. Το ζευγάρι παντρεύτηκε τελικά το 1968, σε μια απόφαση που θεωρήθηκε σημαντική ρήξη με την παράδοση.
Η επιλογή αυτή προμήνυε, κατά κάποιον τρόπο, τη μοναρχία που θα υπηρετούσε ο ίδιος: λιγότερο απόμακρη, περισσότερο συνδεδεμένη με την κοινωνία που εκπροσωπούσε.
Η φωνή του μετά την τραγωδία της Ούτεγια
Μία από τις στιγμές που καθόρισαν τη δημόσια εικόνα του ήρθε μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις του 2011 στη Νορβηγία, όταν ο Άντερς Μπέρινγκ Μπράιβικ δολοφόνησε 77 ανθρώπους στο Όσλο και την Ούτεγια.
Ο Harald απευθύνθηκε στη χώρα με έναν λόγο που δεν έμεινε στην τυπική βασιλική ρητορική. Μίλησε ως πατέρας, παππούς και σύζυγος, εκφράζοντας τη συμπαράστασή του στις οικογένειες των θυμάτων και καλώντας τους Νορβηγούς να απαντήσουν στο μίσος με περισσότερη δημοκρατία και ενότητα.
Ένας βασιλιάς που μίλησε ανοιχτά για τη διαφορετικότητα
Πέντε χρόνια αργότερα, το 2016, ο Harald έκανε ακόμη μία ομιλία που ξεχώρισε για τα δεδομένα ενός ευρωπαίου μονάρχη. Μιλώντας για τη σύγχρονη Νορβηγία, αναφέρθηκε στη συνύπαρξη ανθρώπων διαφορετικής καταγωγής, θρησκείας και σεξουαλικού προσανατολισμού, υπερασπιζόμενος μια κοινωνία στην οποία όλοι έχουν θέση.
Η τοποθέτησή του έγινε viral και ενίσχυσε την εικόνα ενός βασιλιά που δεν φοβόταν να απομακρυνθεί από το αυστηρό πρωτόκολλο προκειμένου να μιλήσει για την πραγματικότητα της χώρας του.
Από τον στίβο της ιστιοπλοΐας στον θρόνο
Πριν γίνει βασιλιάς, ο Harald είχε ήδη μια ζωή αρκετά διαφορετική από εκείνη που θα περίμενε κανείς από έναν μελλοντικό μονάρχη. Λάτρευε την ιστιοπλοΐα και εκπροσώπησε τη Νορβηγία σε τρεις Ολυμπιακούς Αγώνες — στο Τόκιο το 1964, το Μεξικό το 1968 και το Μόναχο το 1972.
Ακόμη και ως βασιλιάς διατήρησε στενή σχέση με το άθλημα, ενώ η αγάπη του για τη θάλασσα παρέμεινε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της προσωπικότητάς του.
Η κληρονομιά του Harald Ε΄ δεν βρίσκεται, επομένως, μόνο στα 35 χρόνια που πέρασε στον θρόνο. Βρίσκεται κυρίως στον τρόπο με τον οποίο επέλεξε να τον κατοικήσει: ως ένας μονάρχης που προσπάθησε να κάνει έναν παραδοσιακό θεσμό να μοιάζει περισσότερο με την κοινωνία του.
Διαβάστε Επίσης
