Grecotel
Στη μεγαλύτερη παραλία της Κρήτης, μία ανάσα από το Ρέθυμνο, το εμβληματικό resort της Grecotel ξαναγεννιέται, με το βαθύ μπλε της θάλασσας για χρώμα, ένα κοχύλι για σύμβολο και 51 χρόνια κρητικής φιλοξενίας για πυξίδα.
Όταν ήμουν παιδί, μάζευα κοχύλια σ' αυτή την παραλία. Τα κρατούσα στο αυτί μου για ν' ακούσω τη θάλασσα, κι εκείνη ήταν πάντα μέσα τους - ακόμη και τον χειμώνα που γυρίζαμε στην πόλη. Χρόνια μετά, την ώρα που το απογευματινό φως πέφτει από το πλάι στη μεγάλη παραλία του Ρεθύμνου, περπατάω στην αμμουδιά και σκέφτομαι πόσα έχουν αλλάξει από τότε. Στη ζωή μου, στο καλοκαίρι όπως το ήξερα, στον τρόπο που επιστρέφει κανείς σε έναν τόπο που νόμιζε ότι θυμόταν. Το Creta Palace, το ξενοδοχείο των παιδικών μου καλοκαιριών, με υποδέχεται ξανά — ανανεωμένο, πιο φωτεινό και ανοιχτό, αλλά με εκείνη τη γνώριμη αίσθηση ανεμελιάς που το έκανε πάντα ξεχωριστό.
Το καταλαβαίνω από τα πρώτα κιόλας βήματα. Από το φως που μπαίνει στους ανανεωμένους χώρους, από το μπλε που εμφανίζεται παντού, από τις γυάλινες επιφάνειες, από τις λεπτομέρειες που μοιάζουν να έχουν κρατήσει κάτι από το νερό. Γύρω μου όλα μοιάζουν να έχουν αποκτήσει μια καινούργια ταυτότητα. Κι όμως, λίγο πιο μέσα, υπάρχει ακόμη το Καφενείο. Το ίδιο Καφενείο, ανέγγιχτο από το 1989, σαν μικρή άγκυρα μνήμης μέσα σε ένα resort που μόλις άνοιξε το νέο του κεφάλαιο.
Και όσο περπατάω μέσα στους καινούργιους χώρους του resort, ένα σχήμα επιστρέφει ξανά και ξανά. Το κοχύλι. Η νέα ταυτότητα του Creta Palace μοιάζει να ξεκινά από τη θάλασσα. Στους χώρους του resort, μικρές λεπτομέρειες ξυπνούν την αίσθηση της παιδικής ανακάλυψης — όπως εκείνο το σχήμα που κρατούσα παιδί στην παλάμη μου.
Το πρωί, πέρασα όλη την ώρα στις πισίνες. Το νέο σύμπλεγμα απλώνεται σε τέσσερις διαφορετικές επιφάνειες νερού, όλες σε αποχρώσεις του βαθύτερου μπλε, με ξαπλώστρες μέσα στο νερό και ανοιχτή θέα προς την παραλία. Από ψηλά, μοιάζουν σχεδόν αρχιτεκτονικές. Πόδια μέσα στο νερό, ένα βιβλίο που μένει ανοιχτό στην ίδια σελίδα, φοίνικες που κόβουν το φως σε λεπτές γραμμές, παιδιά που ακούγονται κάπου πιο πέρα.
Και κάπως έτσι επιστρέφοντας στο δωμάτιο για να φρεσκαριστώ για το lunch, κατάλαβα ότι αυτός ο χώρος είναι σε απόλυτη συνομιλία με το τοπίο: φως παντού, υδάτινες αποχρώσεις, μεγάλα ανοίγματα, από όπου το φως και η θάλασσα διαχέονται στους εσωτερικούς χώρους. Μάλλον γι' αυτό το πρωί ξύπνησα και αισθάνθηκα ότι το μπλε ήταν ήδη εκεί.
Τώρα το φαγητό, εδώ, είναι από μόνο του ένας πολύ βασικός λόγος για να μείνεις. Οκτώ εστιατόρια και τέσσερα μπαρ συνθέτουν έναν ολόκληρο χάρτη γεύσεων, με μια δημιουργική ομάδα σεφ να δουλεύει με αυτές τις συγκλονιστικές πρώτες ύλες που γεύεται κανείς μόνο σ' αυτό το νησί. Είναι η σύγχρονη ματιά και η άνεση μιας κουζίνας που ξέρει από Μεσόγειο. Και όλα είναι πεντανόστιμα, αρκεί να σκεφτείς ότι πολλά απ' όσα φτάνουν στο πιάτο σου ξεκινούν λίγα μέτρα πιο πέρα, στο Amalthea Estate Garden, τον παραγωγικό κήπο, που τροφοδοτεί τις κουζίνες: η ντομάτα μυρίζει ελληνικό καλοκαίρι, ενώ το λάδι και τα μυρωδικά μιλούν κρητικά. Και το βράδυ, στην RITHY Antica Taverna, που δανείζεται το αρχαίο όνομα της πόλης, το μενού θυμάται πώς έτρωγε ο τόπος πολύ πριν από εμάς.
Το πιο απρόσμενο, όμως, το ανακαλύπτω περπατώντας. Το Village Quartier, πλήρως ανανεωμένο, στήνει μέσα στο resort μια ολόκληρη πλατεία: μάρμαρα που κρατούν αναφορές από την Ακρόπολη, μπουτίκ, ένα Literary Salon, ένα μικρό εκκλησάκι. Όλα μοιάζουν να ζουν τη δική τους, πιο slow living ώρα εκεί. Και ξαφνικά πέφτω πάνω του, είναι το Καφενείο. Το μοναδικό σημείο που έμεινε ανέγγιχτο από το 1989. Κάθομαι, παραγγέλνω καφέ, κι η μυρωδιά είναι ακριβώς όπως τη θυμάμαι. Όλα γύρω ξαναγεννήθηκαν, αλλά αυτό έμεινε ίδιο, για να μην ξεχάσει κανείς από πού ξεκίνησαν όλα τα υπόλοιπα.
Από την πλατεία, τα παιδιά παίρνουν τον δικό τους δρόμο, προς τον κόσμο του King Minos και του Aqua Park. Εκεί τα περιμένουν το Grecoland Kids Club με έμπειρη ομάδα φροντίδας, μια πισίνα ομαλής εισόδου μέσα στους κήπους, ολοκαίνουργιες νεροτσουλήθρες, γωνιές με αγαπημένα snacks, κρέπες και παγωτό. Τα βλέπω να πηγαινοέρχονται χαρούμενα και αντιλαμβάνομαι, με μια μικρή ενοχή, πως αρχίζω κι εγώ τις διακοπές μου.
Γιατί υπάρχει χρόνος, επιτέλους, και για μένα. Ένα πρωινό στο νέο Spa, μια ώρα στο γυμναστήριο με εξοπλισμό Technogym και θέα στις πισίνες, ή - το αγαπημένο μου - το Beach Club στη μεγαλύτερη παραλία της Κρήτης: κάτω από τα αρμυρίκια και τα κομψά gazebos, με yoga νωρίς το πρωί, θαλάσσια σπορ το μεσημέρι και μια ζωή που κρατάει αδιάκοπα από την ανατολή ως τη δύση. Η εξυπηρέτηση είναι από εκείνες που τις προσέχεις μόνο όταν λείπουν, αλλά ευτυχώς εδώ δεν λείπει στιγμή.
Και μέσα σε όλα αυτά τα μαγικά, ξέρεις τι είναι αυτό που με κάνει να αγαπώ ακόμα περισσότερο αυτό το μέρος; Ότι δίπλα στο Village Quartier, το Caretta Caretta – Nature Discovery Centre ενώνει τον κήπο με έναν εκπαιδευτικό χώρο αφιερωμένο στη θαλάσσια χελώνα. Η παραλία είναι, εδώ και χρόνια, τόπος προστασίας της Caretta caretta, κι η Grecotel τη φροντίζει από το 1993, πολύ πριν η "βιωσιμότητα" γίνει της μόδας. Πρόκειται για μια δέσμευση τριών και πλέον δεκαετιών, που σήμερα απλώνεται σε όλο το παράκτιο οικοσύστημα και στις πιο καθαρές ακτές του νησιού.
Και δεν είναι τυχαίο που όλα αυτά συμβαίνουν εδώ. Στο Ρέθυμνο ξεκίνησε η ιστορία της Grecotel, στη γενέτειρα της οικογένειας Δασκαλαντωνάκη, στο νησί όπου γεννήθηκε ο πρώτος ευρωπαϊκός πολιτισμός. Σήμερα ο όμιλος παραμένει ένας από τους μακροβιότερους οικογενειακούς ομίλους φιλοξενίας στον κόσμο, με δέκα Resorts to Live® και την Agreco Farm στο ενεργητικό του.
Επιστρέφοντας το βράδυ, το Creta Palace έχει αλλάξει χρώμα. Το μπλε της ημέρας έχει βαθύνει, οι πισίνες κρατούν τις τελευταίες αντανακλάσεις, οι κήποι μυρίζουν ζέστη και θάλασσα, και οι άνθρωποι κινούνται πιο χαλαρά, όπως συμβαίνει πάντα όταν μια καλοκαιρινή μέρα έχει κυλήσει όμορφα. Κάπου στρώνεται ένα τραπέζι, κάπου ακούγεται ένα ποτήρι, και κάπου ένα παιδί περνά τρέχοντας με τα μαλλιά ακόμη βρεγμένα.
