Joseph Del Valle/NBCU Photo Bank/NBCUniversal via Getty Images/Ideal Image
Υπάρχει εξήγηση σύμφωνα με την ψυχολογία και δεν είναι καθόλου ανησυχητική για την πνευματική μας υγεία.
Έχει συμβεί σε όλους μας, να συζητάμε με κάποιον, να προσπαθούμε να παρακολουθήσουμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση, και ξαφνικά να συνειδητοποιούμε ότι δεν μπορούμε να θυμηθούμε το όνομά του.
Μερικές φορές, δεν έχουν περάσει ούτε πέντε λεπτά από τότε που μας το είπαν. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό ερμηνεύεται ως αδιαφορία ή αγένεια. Αλλά η ψυχολογία έχει μια άλλη, πολύ βαθύτερη και, από πολλές απόψεις, καθησυχαστική εξήγηση.
Τι αναφέρει η ψυχολογία
Ένα από τα πιο συχνά αναφερόμενα πειράματα στη γνωστική ψυχολογία είναι το παράδοξο Baker/Baker.
Σε αυτή τη μελέτη, σε δύο ομάδες έδειξαν το ίδιο πρόσωπο. Σε έναν είπαν ότι το επώνυμο του ατόμου ήταν Baker (στα αγγλικά σημαίνει αρτοποιός).
Στον άλλο είπαν ότι το επάγγελμά του ήταν αρτοποιός. Η δεύτερη ομάδα, σημαντικά περισσότερο από την άλλη, θυμήθηκε τις πληροφορίες πιο εύκολα.
Το κλειδί βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος δομεί και αποθηκεύει πληροφορίες. Ένα κύριο όνομα είναι μια αυθαίρετη ετικέτα. Δεν φέρει κανένα οπτικό ή σημασιολογικό νόημα.
Αντιθέτως, ένα επάγγελμα όπως ο "αρτοποιός" πυροδοτεί πολλαπλούς συνειρμούς: η μυρωδιά του ψωμιού, του αρτοποιείου, του αλευριού. Αυτές οι συνδέσεις διευκολύνουν τη μνήμη.
Το 1991, οι ερευνητές Deborah Burke και Donald MacKay εμβάθυναν σε αυτό το φαινόμενο και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα κύρια ουσιαστικά, σε αντίθεση με λέξεις όπως "σκύλος" ή "μητέρα", δεν έχουν σαφή σημασιολογική αναπαράσταση. Δηλαδή, δεν προκαλούν μια καθορισμένη έννοια που βοηθά τον εγκέφαλο να τα θυμάται.
Εύκολα tricks
Ωστόσο, υπάρχουν μερικά κόλπα για να εξασκήσεις τη μνήμη σου και να μην ξεχνάς το όνομα ενός ατόμου τη στιγμή που θα το συναντήσεις.
Μπορείς να επαναλάβεις το όνομα δυνατά μόλις το ακούσεις ή να το χρησιμοποιήσεις νωρίς στη συζήτηση, λέγοντας για παράδειγμα: "Χαίρομαι που σε γνώρισα, Μάρθα".
Επίσης μπορείς να το συσχετίσεις με κάποιον που γνωρίζετε και έχει το ίδιο όνομα.
Τέλος δημιούργησε μια νοητική εικόνα που να συνδέεται με τον ήχο του ονόματος ή τη σημασία του.
