Στις καρδιές των ονειροπόλων
"Άφησα το τέλος ασαφές, γιατί έτσι είναι και η ζωή". Η 7η τέχνη αποχαιρέτησε χθες τον μεγάλο μαέστρο του ιταλικού σινεμά. Ο Bernardo Bertolucci πέθανε σε ηλικία 77 ετών αφήνοντας πίσω μία κληρονομιά κλασικών αριστουργημάτων. Δηλωμένος άθεος και μαρξιστής, γεννήθηκε στην Πάρμα το 1941 με μητέρα δασκάλα και πατέρα ποιητή. Η ποίηση ήταν κάτι που από μικρός λάτρευε. Παρά το ότι σπούδασε Σύγχρονη Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης αφιερώθηκε στην μελέτη του κινηματογράφου ξεκινώντας την καριέρα του το 1961 πλάι στον Pier Paolo Pasolini.
Έντονος λυρισμός, πολύπλοκη αφηγηματική δομή, πολιτική και σκανδαλώδεις ερωτικές σκηνές συνθέτουν το τεράστιο έργο του. Την πρώτη του ταινία με τίτλο "La Commare Secca", με θέμα τον φόνο μιας ιερόδουλης θα την σκηνοθετήσει μόλις στα 22 του χρόνια. Το 1964 συνεχίζει με την δεύτερη ταινία του με τίτλο "Πριν την Επανάσταση" με θέμα τις υπαρξιακές ανησυχίες των νέων λίγο πριν τον Μάη του '68, που αν και αγνοήθηκε στην χώρα του, η φήμη της φτάνει μέχρι τις ΗΠΑ. Το 1970 είναι μια καθοριστική χρονιά για τον ίδιο καθώς προβάλλεται "Ο Κομφορμίστας", μία ταινία που όχι μόνο γίνεται τεράστια επιτυχία αλλά εμπνέει μία ολόκληρη γενιά σκηνοθετών όπως ο Coppola και ο Scorsese.
Δύο χρόνια μετά "Το τελευταίο Ταγκό στο Παρίσι" λογοκρίθηκε και προκάλεσε οργή για την περιβόητη σκηνή βιασμού με τους Marlon Brando και Maria Schneider. Ο auteur αργότερα θα δηλώσει πως αισθάνθηκε ένοχος για ό,τι προκάλεσε στην ψυχολογία της 19χρονης τότε ηθοποιού χωρίς ωστόσο να το μετανιώνει. "Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας", η ταινία που γυρίστηκε στην Κίνα, του χαρίζει 9 Όσκαρ (για όλα όσα δηλαδή είχε προταθεί) και κάπως έτσι ο Bernardo Bertolucci κατακτά το Hollywood. To 1995 σκηνοθετεί την "Κλεμμένη Ομορφιά", μία τρυφερή ταινία γυρισμένη στα υπέροχα τοπία της ιταλικής εξοχής Chianti με πρωταγωνίστρια την Liv Tyler.
Αν μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε μία ταινία του τότε αυτή θα ήταν "Οι Ονειροπόλοι". Αποτελεί την δική του προσπάθεια να αποτυπώσει την επανάσταση του Μάη του '68 με πρωταγωνιστές τρεις νέους (Louis Garrel, Eva Green, Michael Pitt) που βιώνουν παράλληλα την δική τους επανάσταση με έρωτα, ανεμελιά και νιότη.
"Εάν δεν ερωτευτώ τους χαρακτήρες μου, δεν μπορώ να γυρίσω την ταινία" είχε πει κάποτε ο Bertolucci και βλέποντας αυτή την ταινία καταλαβαίνουμε το γιατί.
