Ο Αιμίλιος Χειλάκης κλείνει την καλοκαιρινή του περιοδεία με μια τελευταία παράσταση στην Αθήνα κι εμείς σου δίνουμε λόγους για να τη δεις.
Υπάρχουν παραστάσεις που απλώς παρακολουθείς και παραστάσεις που σε κάνουν να γίνεσαι κομμάτι τους. Το "Μόνος με τον Άμλετ", ο μονόλογος του Αιμίλιου Χειλάκη, ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Είχα την τύχη να το δω στη γενική πρόβα, λίγο πριν ξεκινήσει την περιοδεία του σε ανοιχτά θέατρα σε όλη την Ελλάδα -μια περιοδεία που ολοκληρώνεται πανηγυρικά την 1η Σεπτεμβρίου στην Αθήνα.
Αυτό που κάνει την παράσταση ξεχωριστή είναι ο τρόπος που ο Χειλάκης τοποθετεί τον θεατή. Κάποιες θέσεις βρίσκονται τόσο κοντά στη σκηνή που δεν νιώθεις απλός παρατηρητής. Αισθάνεσαι μέλος ενός "χορού", όπως στις αρχαίες τραγωδίες, συμμέτοχος και όχι απλώς θεατής. Ήταν μια έμπνευση του ίδιου του πρωταγωνιστή να δημιουργήσει αυτή την ατμόσφαιρα σε κάθε παράσταση.
Τη δική μου εμπειρία την έζησα στο Ανοιχτό Θέατρο Γουδή, έναν χώρο που έτσι κι αλλιώς φέρνει το κοινό κοντά στη δράση. Καθόμουν στην πρώτη σειρά και μπορούσα να παρακολουθήσω κάθε χορογραφημένη κίνηση του Αιμίλιου, κάθε μετάβαση από ρόλο σε ρόλο αφού ερμηνεύσει συνολικά 8 χαρακτήρες, με μοναδικό όπλο τη φωνή του και την υποκριτική του δύναμη. Ήταν εντυπωσιακό να βλέπεις πώς το σώμα και η φωνή μπορούν να μεταμορφωθούν, πώς ένας ηθοποιός μπορεί να γίνει ολόκληρο έργο.
Στη σκηνή τον συνόδευε ζωντανά ένας ξεχωριστός μουσικός, ο Δημήτρης Καμαρωτός, που με τις νότες του δεν "έντυνε" απλώς την παράσταση αλλά γινόταν μέρος της αφήγησης. Τα σκηνικά, λιτά αλλά εύγλωττα, λειτουργούσαν σαν κλειδιά για να ανοίγεις διαρκώς νέες πόρτες στην ιστορία.
Κι έπειτα είναι το ίδιο το κείμενο. Ο Άμλετ κουβαλάει μέσα του αιώνιες ερωτήσεις για τη ζωή, τον θάνατο, το καθήκον, την αλήθεια. Δεν μπορείς να φύγεις αδιάφορος∙ κουβαλάς μαζί σου αυτές τις σκέψεις, άλλοτε βαριές και άλλοτε λυτρωτικές. Προσωπικά, έφυγα από το θέατρο όχι μόνο εντυπωσιασμένη από την ερμηνεία, αλλά και βαθιά "φορτωμένη" με τα νοήματα που γεννάει το ίδιο το έργο.
Ο "Μόνος με τον Άμλετ" δεν είναι απλώς μια θεατρική εμπειρία. Είναι μια υπενθύμιση του γιατί χρειαζόμαστε ακόμη το θέατρο: για να μας φέρνει πιο κοντά στον εαυτό μας και στους άλλους.
Και τώρα, μετά από μια επιτυχημένη καλοκαιρινή περιοδεία, η παράσταση επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε το ταξίδι της: στην Αθήνα. Την 1η Σεπτεμβρίου, ο Αιμίλιος Χειλάκης θα παρουσιάσει για τελευταία φορά -για φέτος τουλάχιστον- το "Μόνος με τον Άμλετ" στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού, προσφέροντας στο αθηναϊκό κοινό την ευκαιρία να ζήσει αυτήν τη μοναδική εμπειρία.
