Η Δανάη Παππά, ambassador των φετινών Beauty Stars by Madame Figaro, είναι ένα λαμπερό πλάσμα, γεμάτο ενέργεια, που μαγνητίζει και ενσαρκώνει ιδανικά το φετινό hashtag του θεσμού #thefutureofbeauty.
Ήδη από την παιδική ηλικία της, η Δανάη Παπά, είχε ανάγκη να στρέφεται και να αντλεί από το φως και τη χαρά, αλλά και να τη μεταδίδει. Γήινη, ισορροπημένη και δυναμική, εμφανίστηκε πριν από λίγα χρόνια στους τηλεοπτικούς δείκτες και έφερε έναν καινούριο αέρα που μέχρι τότε δεν ξέραμε ότι λείπει.
Διαβάστε Επίσης
Φέτος πρωταγωνιστεί στη σειρά του Alpha Άγιος έρωτας αλλά και στη θεατρική παράσταση Πρόσεχε ποιον σκοτώνεις των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου, που ανεβαίνει στο Θέατρο Πειραιώς 13, καθώς και στο μιούζικαλ Annie, που παρουσιάζεται στο Θέατρο Παλλάς.
Μεγάλωσες σε μια ιδιαίτερα δεμένη οικογένεια με πολλές γυναίκες. Τι θυμάσαι από τα παιδικά σου χρόνια;
Θυμάμαι ένα σπίτι γεμάτο, που πάντα είχε κόσμο. Ένα σπίτι μικρό, αλλά ζεστό και ανοιχτό για συγγενείς, φίλους και φίλους φίλων.
Ο τρόπος με τον οποίο μεγάλωσα με έχει καθορίσει και είναι πολλά όσα έχω μεταφέρει στην ενήλικη ζωή μου από την παιδική ηλικία μου. Κι εγώ θέλω το σπίτι μου να είναι ανοιχτό για τους φίλους μου και να νιώθουν οικεία.
Τι ονειρευόσουν τότε να γίνεις όταν μεγαλώσεις;
Δεν είχα σκεφτεί κάτι συγκεκριμένο. Αυτό που ήθελα ήταν να αισθάνομαι χαρούμενη και γεμάτη. Πάντα με τράβαγε η χαρά. Επίσης, αγαπούσα οποιαδήποτε ενασχόληση με την καλλιτεχνία. Ζωγράφιζα πολύ, άκουγα μουσική και έκανα χορογραφίες.
Ασχολήθηκες από πολύ μικρή ηλικία με τον αθλητισμό κάνοντας ρυθμική, στίβο και χορό. Τι σου έδωσε και τι σου στέρησε αυτή η ενασχόληση;
Νιώθω ότι μου έδωσε πολλή πειθαρχία. Έκανα ρυθμική από πολύ μικρή και έπρεπε να ακολουθώ ένα συγκεκριμένο και αυστηρό πρόγραμμα διατροφής και εξάσκησης. Η ζωή μου ήταν σχολείο και προπόνηση σε τέτοιον βαθμό που δεν είχα καμία επαφή με την ποπ κουλτούρα της εποχής μου. Βέβαια, μου άρεσε που είχε ανοίξει ο κύκλος μου και οι φίλοι μου δεν ήταν μόνο από το σχολείο, αλλά και από τη ρυθμική. Ευχαριστώ πολύ την οικογένειά μου που με έτρεχε σε όλες αυτές τις υποχρεώσεις.
Η εφηβεία σου πώς ήταν;
Έντονη. Δεν μπορούσα να κάτσω σε ένα σημείο, ήθελα να ασχολούμαι με τα πάντα στο σχολείο, στον στίβο, που έκανα μετά τη ρυθμική, ήθελα να είμαι μέσα σε όλα. Έπειτα ακολούθησε και ο χορός. Ήθελα να τα κάνω όλα μαζί, να μη χάνω τίποτα. Και μέσα σε όλα αυτά είχα και πάρα πολλά νεύρα, όπως οι περισσότεροι έφηβοι.
Η υποκριτική ήρθε κάπως τυχαία στη ζωή σου. Σπούδασες χορό, μεταξύ άλλων και στη Νέα Υόρκη, και κάπως έτσι πήρες και τον πρώτο σου τηλεοπτικό ρόλο. Πιστεύεις στον παράγοντα τύχη;
Πιστεύω στην τύχη και στο timing. Επίσης, πιστεύω ακράδαντα ότι οφείλεις να αρπάζεις όποια ευκαιρία σου έρχεται. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου αυτό έκανα: άρπαζα όποια ευκαιρία μου δινόταν. Έτσι έγινε και με την υποκριτική. Ζητούσαν μια χορεύτρια και άρπαξα την ευκαιρία.
Αρκετά γρήγορα έγινες και πρωταγωνίστρια. Πώς το διαχειρίστηκες αυτό; Σου ήταν εύκολο να παραμείνεις γειωμένη;
Δε χρειάστηκε να το διαχειριστώ. Η γείωσή μου έρχεται από την οικογένειά μου. Οτιδήποτε κι αν συνέβαινε στη ζωή μου, είτε είχα γύρισμα είτε φωτογράφηση είτε μια σημαντική συνέντευξη, επέστρεφα στο σπίτι της γιαγιάς μου και ήμουν απλώς η εγγονή της η Δανάη, που γύρισε από κάπου κουρασμένη και θα έτρωγε τις φακές της και θα κουβέντιαζε για τα νέα της ημέρας. Αυτό ήταν που διατήρησε την ισορροπία στη ζωή μου.
Τι καλό έχει φέρει η τέχνη στη ζωή σου;
Έχει φέρει έκφραση. Με την υποκριτική μπορώ να εκφράζω τα συναισθήματά μου, είναι η ψυχοθεραπεία μου. Και την ευκαιρία να συνυπάρχω κάθε μέρα με τόσους διαφορετικούς ανθρώπους. Είναι σπουδαίο να βρίσκεις ουσιαστική επαφή με τους συνεργάτες σου και να μπορείς να μοιράζεσαι συναισθήματα. Ειδικά στις μέρες μας, νιώθω πως οι άνθρωποι προσπαθούμε να αποστασιοποιηθούμε από αυτά που νιώθουμε. Ζούμε σε μια "βιαστική" εποχή, όπου συμβαίνουν πολλά και οι πληροφορίες που δεχόμαστε είναι άπειρες, με αποτέλεσμα να χάνεται λίγο η επικοινωνία με το συναίσθημά μας, είτε αυτό είναι χαρά ή λύπη είτε απογοήτευση ή περηφάνια.
Είναι θαυμάσιο να βιώνουμε τα συναισθήματά μας και αυτό μου το έχει χαρίσει η τέχνη απλόχερα. Ήμουν και πολύ τυχερή γιατί έχω συνυπάρξει στη σκηνή και στο πλατό με υπέροχους συναδέλφους. Είναι ελάχιστες οι περιπτώσεις που με κάποιους ανθρώπους κάπως δεν ταιριάξαμε. Ειδικά οι γυναίκες με τις οποίες έχω συνυπάρξει είναι όλες μοναδικές. Και αυτό που λένε, ότι δήθεν οι γυναίκες μεταξύ τους είναι ανταγωνιστικές, αποτελεί μια τεράστια προκατάληψη. Συμβαίνει το αντίθετο: υπάρχει αλληλεγγύη και οι γυναίκες, όταν είμαστε μαζί, είμαστε πιο δυνατές.
Ποιο στοιχείο της προσωπικότητάς σου πιστεύεις ότι σε έχει βοηθήσει περισσότερο;
Νομίζω πως, όταν κάνω κάτι, ό,τι κι αν είναι αυτό, είμαι 100% εκεί. Κάθε μέρα επιλέγω να ξυπνάω και να πηγαίνω στη δουλειά μου με καλή διάθεση, ό,τι κι αν έχει συμβεί. Θέλω να βλέπω τα πράγματα θετικά και αυτό επηρεάζει και τους άλλους γύρω μου. Από μικρή ήμουν έτσι, δεν είναι κάτι που έχω δουλέψει. Μπορεί να είναι διπλωματία ή μπορεί να είναι απλώς ότι έτσι είμαι εγώ.
Είναι εφικτό να είσαι πάντα ο εαυτός σου;
Για μένα το να είμαι ο εαυτός μου σημαίνει να είμαι αληθινή και ειλικρινής. Αν τύχει, για παράδειγμα, να αργήσω στο γύρισμα επειδή με πήρε ο ύπνος, θα το πω, δε θα ισχυριστώ ότι άργησα επειδή είχε κίνηση. Το ψέμα είναι ικανό να προκαλέσει ρωγμές σε σχέσεις χωρίς κανέναν λόγο. Το να πεις την αλήθεια μπορεί να είναι σκληρό ή να μην κάνει καλό στην εικόνα σου, αλλά είναι πάντα ο πιο κοντινός δρόμος. Δεν μπορώ να μην είμαι ο εαυτός μου και δεν το θέλω κιόλας, ακόμα κι αν αυτό κάποιες φορές έχει ένα τίμημα.
Στα παρασκήνια των γυρισμάτων για τον Άγιο έρωτα ποιος κάνει τις περισσότερες πλάκες;
Η Ελευθερία Πάλλα και ο Δημήτρης Παπανικολάου. Είναι τόσο αστείοι, που δεν πιστεύεις πόσο γελάμε στο γύρισμα. Και είναι κρίμα, γιατί στις κωμωδίες δείχνουν τι συμβαίνει backstage, κάτι που, δυστυχώς, δεν ισχύει στα δράματα. Μακάρι να μπορούσαμε να δείξουμε πόσο γελάμε και πόσο καλά περνάμε.
Έχεις ένα απαιτητικό πρόγραμμα, με καθημερινά δεκάωρα γυρίσματα και παραστάσεις. Πώς το αντέχεις όλο αυτό σωματικά και ψυχολογικά;
Προσπαθώ να προσέχω τον εαυτό μου όσο περισσότερο μπορώ. Φροντίζω τη διατροφή μου, παίρνω τις βιταμίνες μου και ξεκουράζομαι όπου και όσο μπορώ, οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας, γιατί πράγματι είναι ιδιαίτερα πιεσμένο το πρόγραμμά μου. Αλλά μέσα σε όλα αυτά εξακολουθώ να έχω την ανάγκη να βγω για ένα ποτό, να μαζευτούμε με φίλους στο σπίτι και ας είναι δώδεκα τα μεσάνυχτα. Έχω την ανάγκη να ξεκλέβω χρόνο για μένα και να μην είμαι μόνο δουλειά. Επιδιώκω να μη χάσω την επαφή με τον κόσμο μου, με τον κύκλο μου.
Ακούς το σώμα σου;
Πλέον το ακούω. Πρόσφατα που έκανα πρόβες για δύο παραστάσεις συν τα γυρίσματα ένιωθα την ανάγκη να τρώω για να αντέξω και να έχω ενέργεια, οπότε πήρα κάποια κιλά, που τα έβλεπα και στον καθρέφτη και στη ζυγαριά. Αλλά πιστεύω ότι, αν το σώμα μου σε κάποια περίοδο θέλει παραπάνω κιλά, ας τα έχει, δεν έγινε και κάτι. Ακούω, αγαπάω και φροντίζω το σώμα μου. Όταν ξεκίνησα στην τηλεόραση, όπου ο καθένας μπορεί να σχολιάσει ό,τι θέλει, μου ήταν πολύ δύσκολο να διαβάζω σχόλια και να ακούω τις απόψεις ανθρώπων που δεν ξέρω και δε με ξέρουν.
Όλο αυτό με επηρέασε και, σε συνδυασμό με τη σχέση που είχα και με το φαγητό και με το σώμα μου από τα χρόνια της ρυθμικής, δυσκολεύτηκα κάπως να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα. Αλλά, περνώντας ο καιρός και μιλώντας με ανθρώπους που εκτιμώ τη γνώμη τους, συνειδητοποίησα ότι, στην τελική, αυτό που μετράει είναι η σχέση μας με τον εαυτό μας. Αν όλα γύρω γκρεμιστούν, θα καταλήξεις εσύ και ο εαυτός σου.
Ποιο είναι το πιο δύσκολο πράγμα που έχει χρειαστεί να διαχειριστείς έως τώρα;
Όταν έφυγε η γιαγιά μου από τη ζωή και μετά την κηδεία έπρεπε να κάνω διπλή παράσταση – τότε παίζαμε το Για μια ζωή στο Θέατρο Πειραιώς 131. Όμως ο θίασος και όλοι οι συνεργάτες μου ήταν τόσο υπέροχοι και υποστηρικτικοί, που ένιωσα κατά τη διάρκεια της παράστασης ότι με αυτό που κάνω γίνομαι πιο δυνατή. Βίωσα κάτι πρωτόγνωρο, γιατί, ενώ πονούσα βαθιά, ένιωθα ταυτόχρονα αυτό το περίεργο συναίσθημα ότι η ζωή συνεχίζεται και ότι η αβάσταχτη απώλεια είναι μέρος της ζωής, σαν να είναι μόλις μια κλωστή που χωρίζει τα συναισθήματά μας, το γέλιο και τη λύπη, τη ζωή και τον θάνατο. Πάντως, τη γιαγιά μου τη νιώθω συνεχώς κοντά μου, σαν να μην έφυγε ποτέ.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα που σου έχει δώσει η ζωή έως τώρα;
Ότι δεν μπορώ να αρέσω σε όλους, γιατί δεν είμαι πατάτες τηγανητές. Ένιωθα για πολύ καιρό ότι χρειάζομαι την αποδοχή, αλλά δεν τη χρειάζομαι. Έπρεπε απλώς να αποδεχτώ τον εαυτό μου.
Πότε νιώθεις όμορφη;
Όταν γελάω και όταν νιώθω άνετη να εκφραστώ ελεύθερα και να κάνω πλάκα, είτε με τον εαυτό μου είτε με τους φίλους μου.
Φέτος είσαι η ambassador των Beauty Stars by Madame Figaro, του μεγαλύτερου θεσμού ομορφιάς...
Νιώθω μεγάλη χαρά και τιμή, γιατί παρακολουθώ χρόνια τον θεσμό των Beauty Stars και είναι υπέροχο που φέτος θα είμαι εγώ το "πρόσωπό" του. Ανυπομονώ για τη βραδιά της απονομής!
Το θέμα του θεσμού φέτος είναι "The Future of Beauty". Πώς ελπίζεις ότι θα εξελιχθεί η βιομηχανία της ομορφιάς στο μέλλον;
Θα ήθελα πάρα πολύ να βασιστεί στη φυσικότητα. Η τεχνολογία έχει εξελιχθεί τόσο πολύ και οι αισθητικές παρεμβάσεις που μπορείς να κάνεις είναι τόσο πολλές πια, που κάπως φοβάμαι ότι καταλήγουν οι άνθρωποι να είναι ίδιοι ο ένας με τον άλλο. Θα ήθελα το μέλλον της ομορφιάς να είναι η διαφορετικότητα και η μοναδικότητα του κάθε ατόμου, αλλά και ο σεβασμός στο φυσικό μας περιβάλλον. Τον χρειαζόμαστε τον πλανήτη μας, όχι μόνο εμείς, αλλά και οι επόμενες γενιές.
Έχεις κάποια συνήθεια περιποίησης που τηρείς ευλαβικά;
Προσπαθώ να πίνω πάρα πολύ νερό. Επίσης, φροντίζω να καθαρίζω σχολαστικά το πρόσωπό μου μετά από τόσο μακιγιάζ και ιδρώτα κάθε μέρα. Κάνω οπωσδήποτε ντεμακιγιάζ πριν κοιμηθώ, όσο κουρασμένη κι αν είμαι.
Τι καλλυντικά θα βρούμε πάντα στην τσάντα σου;
Πάντα θα έχω μαζί μου κάποιο lip balm και το άρωμά μου. Έχω ένα κραγιόν που είναι lip balm με χρώμα και το βάζω στα μάγουλα, στα μάτια, στα χείλη, παντού. Επίσης, κουβαλάω πάντα μαζί μου τα δικά μου πινέλα.
Η καλύτερη συμβουλή ομορφιάς που σου έχουν δώσει;
Τα μάτια να κοιτάζουν πραγματικά, να μη βλέπουν μόνο. Αυτό είναι που ζωντανεύει όλο το πρόσωπο.
Ποια αξία σου δε θα πρόδιδες ποτέ και για κανέναν;
Το να προδώσω τους φίλους μου με οποιονδήποτε τρόπο.
Τι εύχεσαι να σου φέρει το νέο έτος;
Εύχομαι να μου φέρει ηρεμία, πολλά γέλια και οι άνθρωποι που έχω διαλέξει να είναι στη ζωή μου να παραμείνουν κοντά μου.
Ευχαριστούμε θερμά για τη φιλοξενία το Koumkan (Semiramis Hotel, Χαρ. Τρικούπη 48, Κηφισιά, τηλ: 210 6284560).
